Ο Εμίρης Τούνομ και το θαύμα του Αγίου Φωτός

Μπροστά στην κλειστή Αγία Πόρτα του Ναού της Αναστάσεως, ένας Τούρκος φρουρός είδε το Άγιο Φως να σχίζει την κολόνα και να ανάβει τις λαμπάδες του Ορθοδόξου Πατριάρχη. Εκείνη τη στιγμή ο εμίρης Τούνομ ομολόγησε δημόσια την αληθινή πίστη και λίγο αργότερα παραδόθηκε στις φλόγες για χάρη του Χριστού. Το γεγονός συνέβη το έτος χίλια πεντακόσια εβδομήντα εννέα μετά Χριστόν, την ημέρα του Πάσχα, στα Ιεροσόλυμα.

Οι Αρμένιοι, οι οποίοι ακολουθούσαν τη μονοφυσιτική παρέκκλιση και ανήκαν στους λεγόμενους αντιχαλκηδονίους, κατόρθωσαν να δωροδοκήσουν τον Τούρκο διοικητή της πόλεως. Έτσι πέτυχαν να εκδοθεί διαταγή, η οποία απαγόρευε στον Έλληνα Ορθόδοξο Πατριάρχη Σωφρόνιο τον Τέταρτο την είσοδο στον πανίερο ναό για την τελετή του Αγίου Φωτός. Οι φρουροί έκλεισαν την Αγία Πόρτα και ο Πατριάρχης παρέμεινε έξω μαζί με το ιερατείο και τους πιστούς του.

Όλοι μαζί προσεύχονταν με δάκρυα και ανέμεναν με πίστη την έκβαση της δύσκολης εκείνης ώρας. Μέσα στον ναό ο Αρμένιος πατριάρχης προσπαθούσε απελπισμένα να λάβει το ουράνιο σημείο, όμως ο ουρανός παρέμενε σιωπηλός και κλειστός μπροστά του. Η απάντηση του Κυρίου ήρθε γρήγορα και με τρόπο που συγκλόνισε όλους τους παρευρισκομένους στην αυλή του ιερού ναού.

Το Άγιο Φως δεν φάνηκε στο ιερό Κουβούκλιο ούτε σε κάποιο άλλο σημείο μέσα στον περίβολο του ναού. Αντίθετα, πέρασε μέσα από τη μαρμάρινη κολόνα της εισόδου, την οποία έσχισε και μαύρισε με τρόπο θαυμαστό. Η κολόνα εκείνη φαίνεται μέχρι τις ημέρες μας σχισμένη και καπνισμένη, μάρτυρας σιωπηλός του ουρανίου σημείου.

Μπροστά στα μάτια του πλήθους άναψαν αμέσως οι λαμπάδες, οι οποίες βρίσκονταν στα χέρια του Πατριάρχη Σωφρονίου. Ο Ορθόδοξος Πατριάρχης μετέδωσε στη συνέχεια το Άγιο Φως στους πιστούς, οι οποίοι περίμεναν με κατάνυξη στην αυλή. Ο Αρμένιος πατριάρχης βγήκε ντροπιασμένος, ενώ το πλήθος δοξολογούσε με δάκρυα χαράς τον αληθινό Θεό.

Ανάμεσα στους θεατές βρισκόταν και ο εμίρης Τούνομ, ο οποίος υπηρετούσε εκείνη την ημέρα ως φρουρός στην Αγία Πόρτα του ναού. Το θαύμα του Αγίου Φωτός τον άγγιξε βαθιά μέσα στην ψυχή και του φανέρωσε την αλήθεια της Ορθοδόξου πίστεως με τρόπο αναμφισβήτητο. Ο γενναίος εμίρης δεν κράτησε για τον εαυτό του την ουράνια εμπειρία, αλλά την ομολόγησε με παρρησία μπροστά σε όλους.

Σύμφωνα με την παράδοση, αναφώνησε προς το πλήθος ότι αυτή είναι η αληθινή πίστη και ζήτησε να γίνει Χριστιανός. Οι Τούρκοι θύμωσαν πολύ με την αλλαγή του και θέλησαν να σβήσουν κάθε φωνή που μαρτυρούσε το θαύμα. Άλλοι πάλι ανέφεραν ότι τον σκότωσαν κρυφά, για να μη μαθευτεί στον λαό η νίκη της Ορθοδόξου πίστεως.

Η επικρατέστερη παράδοση όμως λέει ότι τον παρέδωσαν στη φωτιά και τον έκαψαν ζωντανό για την αλλαξοπιστία του. Έτσι ο μακάριος εμίρης Τούνομ έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου και ενώθηκε με τον Χριστό, τον οποίο γνώρισε μέσα από το ουράνιο φως. Όταν ο σουλτάνος Μουράτ ο Τρίτος πληροφορήθηκε όλα τα γεγονότα, εξέδωσε επίσημο φιρμάνι.

Με το επίσημο εκείνο έγγραφο αναγνώρισε το αποκλειστικό δικαίωμα για τη λήψη του Αγίου Φωτός στον Ελληνορθόδοξο Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Τα ιερά οστά του Αγίου Τούνομ φυλάσσονται με ευλάβεια στο Μοναστήρι της Μεγάλης Παναγιάς και ευωδιάζουν.