Άγιος Εφραίμ ο Μέγας του Ατσκούρι

Χάρη στους κόπους του Αγίου Εφραίμ, η Εκκλησία της Γεωργίας έλαβε από την Αντιόχεια την ευλογία να ετοιμάζει το δικό της άγιο μύρο στη Μτσχέτα. Σαράντα ολόκληρα χρόνια ποίμανε την επισκοπή του Ατσκούρι, με δώρα προφητείας, θαυματουργίας και θεραπείας από τον ίδιο τον Θεό. Έζησε στη Γεωργία τον όγδοο και ένατο αιώνα και αναδείχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες μορφές της εκεί Εκκλησίας.

Υπήρξε μαθητής και πνευματικός συνοδοιπόρος του Αγίου Γρηγορίου του Χαντζτά, του μεγάλου ασκητή και ηγουμένου της Γεωργίας. Η συνάντηση των δύο ανδρών έγινε όταν ο Άγιος Γρηγόριος ταξίδευε από την Κλαρτζέτι, στη νότια Γεωργία, προς την Αμπχαζέτι, στα βορειοδυτικά. Εκεί συνάντησε τον νεαρό Εφραίμ και αμέσως διέκρινε μέσα του έναν ομόψυχο σύντροφο και τον μελλοντικό θαυματουργό επίσκοπο του Ατσκούρι.

Του υποσχέθηκε λοιπόν ότι θα τον δεχόταν ως μαθητή και θα τον οδηγούσε στη μοναχική ζωή. Στον δρόμο της επιστροφής προς την Κλαρτζέτι, ο Άγιος Γρηγόριος πήρε μαζί του τον Εφραίμ και έναν άλλο νέο, τον Αρσένιο, ο οποίος αργότερα έγινε Καθολικός της Γεωργίας. Την ανατροφή των δύο ιερών νεανίσκων την ανέθεσε στους πνευματικούς του γιους, τον Χριστόφορο και τον Θεόδωρο.

Όταν οι δύο νέοι έφθασαν στη μονή Χαντζτά, οι αδελφοί διαμαρτυρήθηκαν, γιατί ο κανονισμός της μονής απαγόρευε την παρουσία νεαρών επισκεπτών μέσα στο μοναστήρι. Ο Άγιος Γρηγόριος όμως τους εξήγησε ότι ο ίδιος ο Θεός του φανέρωσε πως αυτό ήταν το θέλημά Του για τους δύο νέους. Τους είπε ακόμη ότι, αφού ανατραφούν στη μονή, οι δύο αυτοί νέοι θα γίνουν σαν πνευματικοί διάδοχοι του Αγίου Εφραίμ του Σύρου και του Αγίου Αρσενίου του Μεγάλου.

Έτσι οι αδελφοί υπάκουσαν στα λόγια του γέροντα και δέχθηκαν τους δύο νέους κάτω από τη σκέπη του κοινοβίου. Μέσα στο περιβάλλον της μονής Χαντζτά, ο νεαρός Εφραίμ ανδρώθηκε πνευματικά κοντά στους εκλεκτούς γέροντες της Γεωργίας. Με τον καιρό απέκτησε βαθιά εμπειρία στην προσευχή, στη νηστεία και στη μελέτη των ιερών κειμένων.

Αργότερα η Εκκλησία τον αναγνώρισε άξιο και τον χειροτόνησε επίσκοπο της σημαντικής επισκοπής του Ατσκούρι. Από τη θέση αυτή ανέλαβε να ποιμάνει το ποίμνιό του με αφοσίωση, σύνεση και πατρική φροντίδα. Σύντομα η φήμη του ξεπέρασε τα όρια της επισκοπής του και εξαπλώθηκε σε όλη τη γεωργιανή γη.

Ο Άγιος Εφραίμ αναδείχθηκε σε μία από τις κεντρικές μορφές της Εκκλησίας της εποχής του και προσέφερε ανυπολόγιστο έργο. Συνέβαλε αποφασιστικά στην οριστική θεμελίωση και ενίσχυση του αυτοκέφαλου καθεστώτος της Εκκλησίας της Γεωργίας. Με τους αδιάκοπους κόπους του και τις σοφές ενέργειές του προς την Αντιόχεια άνοιξε δρόμους ευλογίας για την πατρίδα του.

Έτσι η Εκκλησία της Γεωργίας έλαβε επίσημα την ευλογία να ετοιμάζει το δικό της άγιο μύρο στην ιστορική πόλη της Μτσχέτα. Η ευλογία αυτή σφράγισε την πνευματική αυτοτέλεια της γεωργιανής Εκκλησίας και την κατοχύρωσε μέσα στην Ορθοδοξία. Ο Άγιος ποίμανε την επισκοπή του Ατσκούρι για σαράντα ολόκληρα χρόνια με αφοσίωση και πνευματική δύναμη.

Ο Θεός τον στόλισε με τα χαρίσματα της προφητείας, της θαυματουργίας και της θεραπείας των ασθενών. Πλήθος πιστών έτρεχε κοντά του και έβρισκε παρηγοριά, συμβουλή και θεραπεία στις δοκιμασίες της ζωής. Έζησε σε προχωρημένη ηλικία, μέσα σε ησυχία, προσευχή και αδιάλειπτη φροντίδα για το ποίμνιό του.

Αναπαύθηκε εν Κυρίω ειρηνικά, αφήνοντας πίσω του πλούσια πνευματική παρακαταθήκη και ζωντανή μνήμη. Μέχρι σήμερα όσοι προσέρχονται με πίστη στα ιερά λείψανά του λαμβάνουν θεραπεία από τις ασθένειες. Το όνομά του μνημονεύεται και στον Βίο του Αγίου Αρσενίου του Μεγάλου της Γεωργίας.