Άγιοι Μοντανός ο Πρεσβύτερος και Μαξίμη η σύζυγός του

Πάνω σε μια γέφυρα του ποταμού Σάββα, ένας ιερέας και η σύζυγός του στάθηκαν μπροστά στον ηγεμόνα Πρόβο και διάλεξαν τον θάνατο αντί για τη θυσία στα είδωλα. Η Αγία Μαξίμη μίλησε με τόσο φλογερό ζήλο για τον Χριστό, ώστε ο ηγεμόνας διέκοψε βιαστικά τη δίκη, από φόβο μήπως το πλήθος που άκουγε στραφεί μαζικά στην πίστη του Ευαγγελίου. Το ιερό αυτό ζευγάρι έζησε στο Σιντζιντούνο, τη σημερινή πρωτεύουσα της Σερβίας, στα χρόνια του διωγμού που εξαπέλυσε ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός εναντίον των Χριστιανών.

Ο τοποτηρητής του Γαλέριος εξέδωσε διάταγμα που υποχρέωνε όλους τους πιστούς να προσφέρουν θυσίες στους ειδωλολατρικούς θεούς. Οι δύο σύζυγοι αρνήθηκαν να υπακούσουν και συνέχισαν να ζουν σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου Ιησού Χριστού. Για να απομακρυνθούν από την έδρα της εξουσίας, ταξίδεψαν δυτικά, προς την πόλη Σίρμιο της Κάτω Παννονίας.

Όμως, το έτος τριακόσια τέσσερα μετά Χριστόν, Ρωμαίοι στρατιώτες τους εντόπισαν, τους συνέλαβαν και τους οδήγησαν δεμένους ενώπιον του ηγεμόνα Πρόβου, για να δικαστούν δημόσια. Όταν στάθηκαν αιχμάλωτοι πάνω στη γέφυρα που υψωνόταν πάνω από τον ποταμό Σάββα, τους δόθηκε η σκληρή επιλογή ανάμεσα στη θυσία και στον θάνατο. Ο Άγιος Μοντανός έδειξε μεγάλη ανδρεία και απάντησε στον ηγεμόνα με σταθερή και καθαρή φωνή ενώπιον όλου του λαού.

Εξήγησε ότι, αν δεχόταν να θυσιάσει στα είδωλα, θα ήταν σαν να αρνιόταν τον Ιησού Χριστό ως Θεό και Κύριο του ουρανού και της γης. Ο ηγεμόνας ένιωσε αμηχανία και στράφηκε στη σύζυγό του, ελπίζοντας ότι θα λύγιζε πιο εύκολα από τον άνδρα της. Όμως η Αγία Μαξίμη, προς έκπληξη του πλήθους, αποδείχθηκε εξίσου γενναία, αν όχι ακόμη πιο σθεναρή στην ομολογία της πίστεως.

Υπερασπίστηκε την αλήθεια του Χριστού με τόση πειστικότητα και αποστολικό θάρρος, ώστε ο Πρόβος ένιωσε φόβο μπροστά στις λέξεις της. Έδωσε εντολή να δέσουν στον λαιμό των δύο Αγίων από μία βαριά πέτρα, για να τους ρίξουν μέσα στα ορμητικά νερά του ποταμού. Λίγο πριν τους ρίξουν, ο ιερέας ζήτησε από τους δημίους να του επιτρέψουν λίγες στιγμές προσευχής.

Ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και παρακάλεσε τον Κύριο να δεχθεί τις ψυχές τους και να σκεπάζει πάντοτε τον λαό Του. Έτσι παρέδωσαν την ψυχή τους στον Θεό οι μακάριοι μάρτυρες, αποκεφαλισμένοι με το ξίφος και ριγμένοι στα νερά του Σάββα. Οι πιστοί, μαζί με όσους είχαν μεταστραφεί στον Χριστό από τον φλογερό ζήλο του αγίου ζεύγους, ρίσκαραν με τόλμη τη ζωή τους.

Κατέβηκαν στις όχθες του ποταμού και αναζήτησαν με κίνδυνο τα σώματα και τις κεφαλές των μαρτύρων, για να τα γλιτώσουν από τα νερά. Παρέλαβαν τα τίμια λείψανα με δάκρυα και ευλάβεια και τα ενταφίασαν με τη μεγάλη τιμή που άρμοζε στους νικητές του διωγμού. Αργότερα, οι Χριστιανοί μετέφεραν τα ιερά λείψανα μέχρι τη Ρώμη, για να τα ασφαλίσουν σε τόπο σεβαστό και κρυφό.

Τα τοποθέτησαν μέσα στις Κατακόμβες της Αγίας Πρισκίλλης, που βρίσκονται κατά μήκος της αρχαίας Σαλαρίας οδού της πρωτεύουσας. Εκεί παρέμειναν για χίλια πεντακόσια ολόκληρα χρόνια, μάρτυρες σιωπηλοί της ομολογίας και της θυσίας τους. cat > /tmp/03_26_Άγιοι_Μοντανός_και_Μαξίμη_Ελληνικά_Καθαρά.

txt –output /tmp/03_26_Άγιοι_Μοντανός_και_Μαξίμη_Ελληνικά_Καθαρά. The final delivered file: **`03_26_Άγιοι_Μοντανός_και_Μαξίμη_Ελληνικά_Καθαρά.