Ο Απόστολος Αρίστόβουλος, φωτιστής της μακρινής Βρετανίας

Στους χιόνινους και άγριους τόπους της Βρετανίας έφτασε κάποτε ένας Κύπριος απόστολος, αδελφός του ευλογημένου Βαρνάβα και συνοδοιπόρος του μεγάλου Παύλου. Τον χτυπούσαν αλύπητα οι ειδωλολάτρες, τον έσερναν στους δρόμους, μα εκείνος τους κέρδισε όλους για τον Χριστό. Ο Άγιος Αριστόβουλος ήταν ένας από τους εβδομήκοντα αποστόλους και είχε καταγωγή από το νησί της Κύπρου.

Στάθηκε αδελφός κατά σάρκα του Αποστόλου Βαρνάβα, ο οποίος επίσης συγκαταλέγεται στη χορεία των εβδομήκοντα μαθητών του Κυρίου. Μετά την ένδοξη Ανάληψη του Σωτήρα μας, συνόδεψε στις ιεραποστολικές περιοδείες τον Παύλο, τον δάσκαλο της οικουμένης ολόκληρης. Μαζί διέσχισαν πολλές χώρες, κήρυξαν σε διάφορες πόλεις και έσπειραν τον σπόρο του Ευαγγελίου σε αμέτρητες ψυχές.

Ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος τον μνημονεύει στην επιστολή του προς τους Ρωμαίους με ξεχωριστή αγάπη και τιμή. Γράφει εκεί ο μέγας απόστολος των εθνών: «ασπάσασθε τους εκ των Αριστοβούλου», δηλαδή χαιρετίστε τους πιστούς από το σπίτι του Αριστοβούλου. Πράγματι, αρκετοί συγγενείς του Αριστοβούλου και του Βαρνάβα ζούσαν τότε στην πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας.

Όταν ο Παύλος έγραφε εκείνη την επιστολή, ο Αριστόβουλος βρισκόταν δίπλα του και έστελνε κι αυτός τους χαιρετισμούς του. Καθώς ο Απόστολος Παύλος όριζε επισκόπους και τους έστελνε να κηρύξουν τον λόγο της αληθείας σε όλα τα μέρη της γης, χειροτόνησε επίσκοπο και τον Αριστόβουλο. Τον απέστειλε στη μακρινή Βρετανία, σε λαούς άπιστους, σκληρούς και βυθισμένους στο σκοτάδι της ειδωλολατρίας.

Μερικές παραδόσεις τον ταυτίζουν με τον Ζεβεδαίο, τον πατέρα των αποστόλων Ιακώβου και Ιωάννη του Θεολόγου. Άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι ήταν ο πενθερός του Αποστόλου Πέτρου, αν και οι αφηγήσεις αυτές δεν θεωρούνται απολύτως αξιόπιστες από τους ερευνητές. Ο άγιος κήρυξε με ζήλο σε ολόκληρη τη Βρετανία, στη Σκωτία και στην Ιβερνία, δηλαδή στη σημερινή Ιρλανδία.

Εκεί συνάντησε τεράστιες δυσκολίες και υπέφερε φοβερά μαρτύρια από τους εχθρικούς ειδωλολάτρες κατοίκους εκείνων των τόπων. Άλλοτε τον έδερναν χωρίς έλεος και άλλοτε τον έσερναν στους δρόμους των πόλεων εμπαίζοντάς τον δημοσίως. Με δύο λόγια, δέχτηκε από τους ανθρώπους εκείνους πολλές ύβρεις, ταπεινώσεις και σκληρά βασανιστήρια.

Όμως ο Άγιος δεν λύγισε ποτέ από τα δεινά και συνέχιζε ακούραστα το έργο του. Με τη χάρη του Χριστού φώτισε εκείνους τους σκληρούς ανθρώπους και τους δίδαξε την αληθινή πίστη. Στο τέλος κατάφερε να τους κερδίσει όλους και να τους οδηγήσει στην αγκαλιά του Σωτήρα Χριστού.

Αφού φώτισε τους κατοίκους εκείνων των τόπων με το φως του Ευαγγελίου, ο άγιος προχώρησε στην οργάνωση της νεοσύστατης Εκκλησίας με σύνεση και αποστολική φροντίδα. Βάφτισε τους νεοφώτιστους πιστούς, έχτισε τον πρώτο ναό στη γη της Βρετανίας και χειροτόνησε πρεσβυτέρους και διακόνους. Με τον τρόπο αυτό άφησε πίσω του μια ζωντανή κοινότητα, η οποία θα συνέχιζε το έργο του μετά την κοίμησή του.

Ο Άγιος Αριστόβουλος εκοιμήθη ειρηνικά στη Βρετανία, ανάμεσα στους ανθρώπους τους οποίους είχε ευαγγελίσει με τόσο κόπο. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι υπέστη μαρτυρικό θάνατο στην Ουαλία, σε προχωρημένη πια ηλικία, για χάρη του ονόματος του Χριστού. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία σε διαφορετικές ημερομηνίες κατά τη διάρκεια του εκκλησιαστικού έτους.

Εορτάζεται και την τριακοστή πρώτη Οκτωβρίου μαζί με τους αγίους Στάχυ, Απελλή, Αμπλία, Ουρβανό και Νάρκισσο. Τιμάται επίσης στη Σύναξη των Εβδομήκοντα Αποστόλων του Κυρίου, η οποία τελείται την τετάρτη Ιανουαρίου κάθε χρόνο. Στην ελληνική παράδοση και στο ελληνικό αγιολόγιο η μνήμη του εορτάζεται κυρίως τη δεκάτη πέμπτη Μαρτίου.

Ο φωτιστής της μακρινής Βρετανίας παραμένει αιώνιο παράδειγμα ιεραποστολικού ζήλου και αυτοθυσιαστικής αγάπης για τον Χριστό και τους ανθρώπους.