Ο Όσιος Κόνων και το θαύμα του Προδρόμου

Μια πανέμορφη Περσίδα έφτασε κάποτε στον Ιορδάνη ζητώντας το άγιο Βάπτισμα και κλόνισε βαθιά τον ασκητή που την περίμενε. Ο ίδιος ο Τίμιος Πρόδρομος παρουσιάστηκε τότε στον Όσιο Κόνωνα και του υποσχέθηκε να τον ελευθερώσει από τον εσωτερικό πόλεμο που τον ταλάνιζε. Ο Όσιος Κόνων καταγόταν από την Κιλικία της Μικράς Ασίας και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουστινιανού του Πρώτου.

Σε νεαρή ηλικία άφησε τον κόσμο και έγινε μοναχός στη μονή του Πενθουκλά, κοντά στις όχθες του Ιορδάνη ποταμού. Εκεί διακρίθηκε για τη θερμή ευσέβεια, την αυστηρή άσκηση και την αρετή του, ώστε σύντομα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Όταν ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Πέτρος έμαθε για τον ενάρετο αυτόν μοναχό, του ανέθεσε ένα ιδιαίτερο διακόνημα.

Ο Όσιος θα βάπτιζε στα νερά του Ιορδάνη όσους κατηχούμενους έφταναν από μακριά για να δεχτούν το μυστήριο. Δεχόταν τους άνδρες, τους βύθιζε στο ποτάμι και τους έχριε με το άγιο μύρο σύμφωνα με την παράδοση. Όταν όμως έφτανε γυναίκα για βάπτισμα, η καρδιά του ταραζόταν και σκεφτόταν σοβαρά να φύγει από το κοινόβιο.

Σε εκείνη τη δύσκολη πάλη παρουσιαζόταν ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και τον στήριζε με γλυκά λόγια παρηγοριάς. Του έλεγε να κάνει υπομονή και υποσχόταν να τον ελαφρύνει από τον πόλεμο των λογισμών που τον βασάνιζε. Μια ημέρα όμως έφτασε στη μονή μια νεαρή γυναίκα από την Περσία, που ήθελε να γίνει χριστιανή.

Η ομορφιά της ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ο Όσιος δεν τόλμησε να την χρίσει με το άγιο μύρο. Η κόρη έμεινε δύο ολόκληρες ημέρες χωρίς βάπτισμα και χωρίς το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος. Ο Όσιος αναζητούσε κάποια ευλαβική γυναίκα για να την βοηθήσει, μα στην ερημική εκείνη περιοχή δεν έβρισκε καμία.

Όταν ο Πατριάρχης πληροφορήθηκε την καθυστέρηση, στενοχωρήθηκε βαθιά για την αναβολή του μυστηρίου. Ο Κόνων τότε πήρε την οριστική απόφαση και ξεκίνησε να εγκαταλείψει για πάντα το κοινόβιο. Στον δρόμο όμως τον σταμάτησε για άλλη μια φορά ο Τίμιος Πρόδρομος και του είπε να γυρίσει πίσω.

Τον διαβεβαίωσε με σιγουριά πως θα τον απάλλασσε οριστικά από εκείνη τη μεγάλη εσωτερική σύγκρουση που τον ταλαιπωρούσε. Ο Όσιος προσπάθησε να αρνηθεί και ν' αντισταθεί στην προτροπή του Αγίου με παράπονο και πικρία στην καρδιά. Του θύμισε πως και άλλη φορά του είχε υποσχεθεί απαλλαγή από τους πειρασμούς, χωρίς όμως να εκπληρώσει εκείνον τον λόγο.

Ο Τίμιος Πρόδρομος τότε τον σφράγισε με το σημείο του Τιμίου Σταυρού και του μίλησε με στοργή πατρική. Του είπε πως θα λάβει μεγάλο μισθό από τον Κύριο για όλον τον αγώνα και τη σκληρή πάλη με τους λογισμούς. Έπειτα του έδωσε εντολή να επιστρέψει αμέσως στη μονή του και να μην έχει πια καμία αμφιβολία.

Ο Όσιος Κόνων υπάκουσε ταπεινά στα λόγια του Προδρόμου και γύρισε πίσω στο αγαπημένο του κοινόβιο. Την επόμενη ημέρα έχρισε και βάπτισε την νεαρή Περσίδα, χωρίς καθόλου να στοχαστεί πως είχε μπροστά του γυναίκα. Ο Θεός είχε αφαιρέσει από μέσα του κάθε πειρασμό και κάθε σαρκικό λογισμό για χάρη της υπακοής του.

Έζησε ύστερα από αυτά τα γεγονότα άλλα είκοσι ολόκληρα χρόνια μέσα στη μονή του Πενθουκλά. Έφτασε στον υψηλότερο βαθμό της απάθειας και κοιμήθηκε ειρηνικά γύρω στα πεντακόσια πενήντα πέντε μετά Χριστόν.