Ο Όσιος Μαρουθάς, ο επίσκοπος που έφερε ειρήνη στους Πέρσες

Με μια προσευχή στο προσκεφάλι του βασιλιά της Περσίας, ο Όσιος Μαρουθάς θεράπευσε την επίμονη ημικρανία του Ιεζδιγέρδη και κέρδισε την εμπιστοσύνη ολόκληρης της αυλής. Στη συνέχεια ζήτησε ως μοναδική ανταμοιβή τα τίμια λείψανα των μαρτύρων που έπεσαν από το ξίφος του Σαπώρ του Δευτέρου. Η ιστορία του ξεκινά πολύ πιο πριν, στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου, όταν ο Λιούτας, διοικητής της Σωφηνής στα νοτιοδυτικά της Αρμενίας, αγάπησε μια χριστιανή κόρη.

Η νεαρή Μαριάμ, θυγατέρα ενός γείτονα διοικητή στα σύνορα Ρωμαίων και Περσών, αρνιόταν να παντρευτεί ειδωλολάτρη άνδρα. Με τη μεσιτεία του αγίου Ιακώβου της Νισίβεως, οι γονείς της δέχθηκαν τελικά τον γάμο της με τον Λιούτα. Εκείνη τη χρονιά, την ημέρα του Πάσχα, ο διοικητής βαπτίσθηκε ύστερα από όραμα αγγέλου που του παρουσιάσθηκε.

Μαζί του ασπάσθηκε τη χριστιανική πίστη και μεγάλο μέρος του λαού του στη μικρή αυτή επαρχία. Μέσα σε αυτό το χριστιανικό σπιτικό γεννήθηκε ο Μαρουθάς, ο μελλοντικός επίσκοπος και πρεσβευτής της ειρήνης. Ο νεαρός Μαρουθάς αναδείχθηκε σε άνδρα με βαθιά μόρφωση σε κάθε κλάδο της γνώσης της εποχής του.

Διέπρεψε ιδιαίτερα στην ιατρική επιστήμη, την οποία αργότερα έθεσε στην υπηρεσία της Εκκλησίας και των ασθενών. Όταν ο πατέρας του Λιούτας εκοιμήθη, ο Μαρουθάς τον διαδέχθηκε στη διοίκηση της Σωφηνής με σύνεση και δικαιοσύνη. Λίγο αργότερα χειροτονήθηκε επίσκοπος της ίδιας περιοχής, αφιερώνοντας τη ζωή του στον Χριστό και στο ποίμνιό του.

Όταν ο Ιεζδιγέρδης ο Πρώτος ανέβηκε στον θρόνο της Περσίας, στα τέλη του τετάρτου αιώνα, η αυτοκρατορία της Ρώμης αναζήτησε έναν ικανό πρεσβευτή. Ο αυτοκράτορας τον απέστειλε στην περσική αυλή για να εξασφαλίσει ειρήνη και προστασία των χριστιανών της Ανατολής. Μεταξύ πολλών θαυμάτων που επιτέλεσε εκεί με τη χάρη του Θεού, θεράπευσε τον βασιλιά από μια βασανιστική ημικρανία.

Έτσι κέρδισε την εκτίμηση του ηγεμόνα και απομάκρυνε τους διωγμούς από τις χριστιανικές κοινότητες. Παρόμοιο θαύμα επιτέλεσε αργότερα μαζί με τον επίσκοπο Αβδά, θεραπεύοντας τον δαιμονισμένο γιο του βασιλιά Ιεζδιγέρδη του Πρώτου. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, ο βασιλιάς θέλησε να του προσφέρει ένα μεγάλο δώρο από τους θησαυρούς του ανακτόρου.

Ο όσιος όμως δεν ζήτησε ούτε χρυσό ούτε τιμές, αλλά τα τίμια λείψανα των μαρτύρων της Περσίας. Επρόκειτο για τους χριστιανούς που έδωσαν τη μαρτυρία τους κατά τον φοβερό διωγμό του Σαπώρ του Δευτέρου, μερικές δεκαετίες νωρίτερα. Τα λείψανα ήταν πολύτιμα στα μάτια του και τα μετέφερε με ευλάβεια στην έδρα της επισκοπής του στο Μαγιαφερκάτ.

Από εκείνη τη στιγμή η πόλη ονομάσθηκε Μαρτυρόπολη, καθώς έγινε τόπος προσκυνήματος για όλη την περιοχή. Λίγα χρόνια αργότερα ο όσιος επέστρεψε στην Περσία για να μετάσχει στη σύνοδο της Σελευκείας. Η σύνοδος αυτή αναδιοργάνωσε ολόκληρη την Εκκλησία της Περσίας, ρύθμισε ζητήματα τάξεως και ποιμαντικής φροντίδας.

Συμμετείχε ακόμη στην εκλογή νέου Καθολικού της περσικής Εκκλησίας. Ο όσιος δεν έπαψε ποτέ να εργάζεται για την ειρήνη και την ευταξία της Εκκλησίας μέσα στη σασανιδική αυτοκρατορία. Οι μάγοι των μαζδαϊστών ζήλεψαν την εύνοια που απολάμβανε ο επίσκοπος στη βασιλική αυλή.

Συνωμότησαν εναντίον του και έκρυψαν έναν άνθρωπό τους μέσα στα δωμάτια του ναού της φωτιάς. Όταν ο βασιλιάς πρόσφερε τη συνηθισμένη θυσία του, ο κρυμμένος άνδρας φώναξε δήθεν εκ μέρους των θεών αυτά τα λόγια. Είπε ότι δεν δέχονταν τον ηγεμόνα, επειδή τοποθέτησε στην αυλή τον Μαρουθά, τον αρχηγό των Γαλιλαίων.

Καθοδηγημένος όμως από τη θεία χάρη, ο όσιος εισήλθε στον ναό και αποκάλυψε όλη τη μηχανορραφία. Άνοιξε την οροφή στο σημείο όπου βρισκόταν ο κρυμμένος απατεώνας και τον παρουσίασε μπροστά σε όλους. Όταν εκείνος ομολόγησε ότι ενήργησε με εντολή των μάγων, ο βασιλιάς τους συνέλαβε αμέσως.

Θα τους εκτελούσε όλους μαζί με τις γυναίκες τους, αν δεν μεσολαβούσε ο σπλαχνικός επίσκοπος. Μόνο δώδεκα από αυτούς καταδικάσθηκαν τελικά, χάρη στη μεσιτεία του οσίου ανδρός. Ο βασιλιάς έδωσε στον Μαρουθά την άδεια να ανεγείρει εκκλησίες σε όλη την περσική επικράτεια.

Χάρισε ακόμη ελευθερία λατρείας στους χριστιανούς, κυρώνοντας τις αποφάσεις της συνόδου της Σελευκείας. Ο μακάριος Μαρουθάς εκοιμήθη ειρηνικά στη Μαρτυρόπολη γύρω στο έτος τετρακόσια είκοσι μετά Χριστόν.