Ο διά Χριστόν Σαλός Θεόδωρος του Νόβγκοροντ

Μοίρασε ολόκληρη την πλούσια πατρική του περιουσία στους φτωχούς και έμεινε χωρίς στέγη και χωρίς ρούχα στο φοβερό κρύο του ρωσικού χειμώνα. Έπαιζε μάλιστα έναν πλαστό καβγά πάνω στη γέφυρα του Βόλχοβ με τον φίλο του Νικόλαο, για να συνετίσει τους εμπόλεμους κατοίκους του Νόβγκοροντ. Ο μακάριος Θεόδωρος γεννήθηκε από γονείς ευσεβείς και εύπορους, που φρόντισαν να τον αναθρέψουν με αυστηρή χριστιανική παιδεία και αγάπη στον Χριστό.

Όταν έφτασε σε ώριμη ηλικία, αποφάσισε να αναλάβει τον δύσκολο αγώνα της σαλότητας, για να κρύψει την αρετή του από τα μάτια των ανθρώπων. Έδωσε λοιπόν όλα όσα είχε στους πάμπτωχους της πόλης και έζησε σε ακραία πενία ως το τέλος της ζωής του. Δεν είχε ποτέ ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του ούτε κάποιο ζεστό ρούχο τις παγωμένες μέρες του χρόνου.

Παρά τη φαινομενική του παραφροσύνη, οι συμπολίτες του διέκριναν μέσα του τη χάρη και τον σεβάστηκαν βαθιά. Άντεξε τη χλεύη, τις στερήσεις και τη μοναξιά με υπομονή και εσωτερική ειρήνη, βαδίζοντας τον σταυρικό δρόμο των μεγάλων ασκητών. Έτσι η πόλη του Νόβγκοροντ απέκτησε έναν κρυφό φύλακα και μεσίτη ενώπιον του ουρανίου Θρόνου.

Στην εποχή του οι κάτοικοι της συνοικίας Τοργκόβ και της συνοικίας της Αγίας Σοφίας ζούσαν σε σκληρή και αιματηρή έχθρα μεταξύ τους. Ο μακάριος Θεόδωρος συνεννοήθηκε πνευματικά με τον επίσης σαλό Νικόλαο τον Κοτσάνοφ, που ασκήτευε στην απέναντι όχθη του ποταμού Βόλχοβ. Όταν ο Θεόδωρος περνούσε τη γέφυρα προς την πλευρά της Σοφίας, ο Νικόλαος τον έσπρωχνε πίσω, στην πλευρά του Τοργκόβ.

Το ίδιο ακριβώς έκανε και ο Θεόδωρος όποτε ο Νικόλαος τολμούσε να πατήσει στη δική του συνοικία. Με αυτή την παράξενη συμπεριφορά οι δύο φίλοι καθρέφτιζαν την ίδια τη διχόνοια των συμπολιτών τους και τους καλούσαν σε μετάνοια. Ο μακάριος Θεόδωρος είχε επίσης χάρισμα προορατικό και προειδοποίησε κάποτε τον λαό να φροντίσει το ψωμί του, προβλέποντας έτσι την επερχόμενη πείνα.

Άλλη φορά είπε ότι ένας τόπος θα γυμνωθεί και θα γίνει κατάλληλος για να σπείρουν γογγύλια, προαναγγέλλοντας τη μεγάλη πυρκαγιά της αγοράς. Λίγο πριν αναχωρήσει για τον ουρανό, αποχαιρέτησε τους Νοβγκοροντιανούς και τους είπε ότι φεύγει πολύ μακριά. Κοιμήθηκε με ειρήνη το χίλια τριακόσια ενενήντα δύο και τάφηκε, κατά την επιθυμία του, κοντά στον ναό του μεγαλομάρτυρα Γεωργίου, εκεί όπου προσευχόταν αδιάκοπα.

Τώρα θα τρέξω τον validator για να επιβεβαιώσω. Ας μετρήσω χειροκίνητα τις λέξεις κάθε ενότητας και τις προτάσεις: περίπου 200 λέξεις ✓

Θα παραδώσω το αρχείο: **Αρχείο: `01_19_Άγιος_Θεόδωρος_Νόβγκοροντ_Ελληνικά_Καθαρά. %$ Ο διά Χριστόν Σαλός Θεόδωρος του Νόβγκοροντ $%