Ο Άγιος Αρσένιος, ο πρώτος Μητροπολίτης της Κέρκυρας

Ένα μικρό παιδί δώδεκα μόλις χρόνων αφιερώθηκε ολόψυχα στον μοναχικό βίο μέσα σε ένα μοναστήρι της Παλαιστίνης κοντά στη Βηθανία. Λίγα χρόνια αργότερα, σε ένα προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, η χάρη του Θεού τον γλίτωσε από τα χέρια των Σαρακηνών πειρατών που λυμαίνονταν τις θάλασσες. Καταγόταν από ευσεβείς γονείς, με τον πατέρα του από την Ιερουσαλήμ και τη μητέρα του από τη Βηθανία της Παλαιστίνης.

Από πολύ μικρή ηλικία οι γονείς του τον έταξαν σε ένα μοναστήρι της περιοχής, όπου διδάχθηκε τη μοναχική πολιτεία και τα γράμματα. Εκεί έζησε με αυστηρή άσκηση και ξεχώρισε για τη μόρφωση και την πνευματική του ωριμότητα. Όταν έφτασε σε κατάλληλη ηλικία, άφησε την Ιερουσαλήμ και κατευθύνθηκε προς τη Σελεύκεια, μια πόλη με πλούσια εκκλησιαστική παράδοση.

Στη Σελεύκεια χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και ανέλαβε τα ιερατικά του καθήκοντα με ζήλο και ταπείνωση. Έπειτα επέστρεψε για λίγο στην Ιερουσαλήμ, για να ολοκληρώσει το προσκύνημά του στα ιερά μέρη της Παλαιστίνης. Η διαδρομή αυτή τον σφράγισε βαθιά και τον προετοίμασε για το μεγάλο έργο που τον περίμενε στην πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας, μακριά από τη γενέτειρά του.

Από την Παλαιστίνη ο νεαρός κληρικός ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου σύντομα ξεχώρισε για την αρετή και τη μόρφωσή του. Επί των ημερών του Πατριάρχη Τρύφωνος ανέλαβε σημαντική ιερατική θέση και του ανατέθηκε η φροντίδα πολλών εκκλησιών της βασιλεύουσας. Όταν τον Τρύφωνα διαδέχθηκε ο Πατριάρχης Θεοφύλακτος, εκείνος αναγνώρισε αμέσως τη σπάνια αξία του Αρσενίου και τον αγάπησε σαν πνευματικό του τέκνο.

Συγκινημένος από την ενάρετη ζωή του, αποφάσισε να τον χειροτονήσει επίσκοπο και να τον στείλει στο νησί της Κέρκυρας. Έτσι ο Αρσένιος έγινε ο πρώτος Μητροπολίτης της Κέρκυρας και ανέλαβε ένα ποίμνιο που είχε μεγάλη ανάγκη πνευματικής καθοδήγησης. Από την πρώτη στιγμή φάνηκε άξιος ποιμενάρχης, αφοσιωμένος ολοκληρωτικά στους πιστούς του.

Φρόντιζε για τις πνευματικές ανάγκες των ανθρώπων, μα και για τις υλικές, σαν στοργικός πατέρας όλων. Στάθηκε προστάτης των χηρών, πατέρας των ορφανών και παρηγοριά για όσους δοκιμάζονταν από θλίψεις. Τις ημέρες τις περνούσε ανάμεσα στο λαό, ενώ τις νύχτες αποτραβιόταν μόνος του σε μια σπηλιά κοντά στην επισκοπή του και προσευχόταν με δάκρυα στον Θεό.

Η αγιότητα του Αρσενίου φανερώθηκε μέσα από πολλά θαυμαστά γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή του ποιμνίου του. Κάποτε έπεσε αιχμάλωτος σε μια συμμορία βαρβάρων Σκυθών που λυμαίνονταν τις παράκτιες περιοχές του νησιού. Με μυστηριώδη τρόπο παρακίνησε τους κατοίκους της Κέρκυρας να σπεύσουν αμέσως και να τον ελευθερώσουν από τα χέρια τους.

Όταν η σκληρή μάχη τελείωσε νικηφόρα και οι πολεμιστές βρέθηκαν εξαντλημένοι από τη δίψα, ο άγιος έκανε προσευχή στον Θεό. Τότε ανέβλυσε από τη γη μια πηγή με κρυστάλλινο νερό, για να ξεδιψάσουν όλοι όσοι είχαν αγωνιστεί για τη σωτηρία του. Πολλά άλλα θαύματα και θεραπείες έγιναν με τη δύναμη της ταπεινής του προσευχής, σαν δώρο του Θεού στην αρετή του.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του χρειάστηκε να αναλάβει ένα δύσκολο ταξίδι προς την Κωνσταντινούπολη. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος είχε καλέσει τους προκρίτους της Κέρκυρας στη βασιλεύουσα, κατηγορώντας τους άδικα για άγνωστους λόγους. Ο γέροντας πια Αρσένιος ανέλαβε ο ίδιος να μεσιτεύσει στον αυτοκράτορα και να υπερασπιστεί τους ευγενείς του νησιού.

Στην επιστροφή του από την Κωνσταντινούπολη, ο κουρασμένος ιεράρχης αρρώστησε βαριά κοντά στην Κόρινθο, στην παλαιά Πελοπόννησο. Εκεί, μακριά από το ποίμνιό του, παρέδωσε γαλήνια την ψυχή του στον Κύριο που τόσο πιστά υπηρέτησε όλη τη ζωή του. Η κοίμησή του τοποθετείται κατά παράδοση γύρω στο εννιακόσια πενήντα τρία, στο τέλος μιας μακράς και καρποφόρας πορείας.

Το ιερό λείψανό του μεταφέρθηκε από την Κόρινθο στην αγαπημένη του Κέρκυρα και κατατέθηκε με τιμές στον καθεδρικό ναό της πόλης. Από εκείνη τη στιγμή ο τάφος του έγινε πηγή χάριτος για όλους τους πιστούς που έσπευδαν με πίστη να τον προσκυνήσουν. Πολλά θαύματα και θεραπείες έγιναν στο σημείο όπου αναπαύτηκαν τα τίμια λείψανά του, με τη χάρη του Θεού.

Ο άγιος Αρσένιος υπήρξε επίσης λόγιος συγγραφέας και μας άφησε αξιόλογα εκκλησιαστικά κείμενα μεγάλης πνευματικής αξίας. Συνέθεσε τον Κανόνα που ψάλλεται στην ακολουθία του Ευχελαίου, ένα εγκώμιο για τον Απόστολο Ανδρέα και έναν λόγο για το μαρτύριο της αγίας Βαρβάρας. Σώζονται ακόμη και κάποιες επιστολές του προς τον μέγα Πατριάρχη Φώτιο, μαρτυρίες της θεολογικής του παιδείας και της αγάπης του.