Shën Theodhori Neomartir nga Neochori i Polisit

Brenda vetë pallateve të sulltanit, një piktor i ri nga Neochori i Polisit u përkul dhe mohoi Krishtin. Disa vjet më vonë, në burgun e Mitilinës, ia shtypën kokën me tulla, derisa iu hodhën sytë dhe ai thirri vetëm një fjalë, i krishterë. Theodhori lindi nga prindër të devotshëm, Hatzi-Anastasios dhe Smaragdou, dhe kishte dy vëllezër, Antonios dhe Gjergji. Gjergji shërbeu si lexues i Kishës së Madhe dhe më vonë u bë Mitropoliti i Adrianopolit me emrin Gregori. I riu Theodhori kishte një talent për pikturë dhe gjeti punë në pallatet e Kostandinopojës. Megjithatë, atje turqit e rrethuan me lajka dhe kërcënime, derisa e bindën të konvertohej dhe të pranonte fenë myslimane. Por kur shpërtheu një epidemi e tmerrshme në qytet, shpirti i tij u trondit nga frika e Zotit dhe ai e kuptoi se sa i rëndë ishte mohimi i tij. Ndaj vendosi të ikte fshehurazi dhe të gjente një mënyrë për ta larë tradhtinë me lot dhe gjak. Mbërriti në Kios dhe qëndroi pranë Agios Makarios Notaras, i cili e pranoi si fëmijën e tij shpirtëror me shumë dashuri. Atje ai studionte çdo ditë martirizimet e shenjtorëve dhe librat shpirtpërfitues dhe dëshira e tij për martirizimin rritej gjithnjë e më shumë. Kur u ndje gati, kaloi në Mytilene dhe qëndroi me guxim para autoriteteve turke. Atje ai shpalli hapur besimin e tij në Krishtin dhe publikisht hoqi dorë nga feja muhamedane që kishte pranuar. E arrestuan menjëherë, e burgosën dhe i nënshtruan torturave të tmerrshme, me rrahje, shkelma dhe zinxhirë në qafë. Ata ia lidhën këmbët me dru, i mbështjellën litarin rreth kokës dhe i shtypën tulla në tempujt e tij. Por ai nuk u përkul dhe e përsëriti fjalën e krishterë tri herë pandërprerë, si një himn në dhimbje. Të shtunën në mëngjes ai kërkoi kallamar, i shkroi peshkopit dhe i komunikoi Misteret e Papërlyera. Pastaj vrapoi me gëzim në vendin e ekzekutimit, ku e dorëzoi shpirtin në trekëmbësh në një mijë e shtatëqind e nëntëdhjetë e pesë. Më lejoni ta vërtetoj këtë me kujdes: **Kontrolli i numrit të fjalëve të seksionit 1:** Numërimi. rreth 200 fjalë ✓ **Kontrolli i numrit të fjalëve të seksionit 2:** Numërimi. rreth 200 fjalë ✓ Vërej "1774" – duhet ta heq këtë. Prisni, unë shkrova "një mijë e shtatëqind e nëntëdhjetë e pesë" për 1795. Mirë. Më lejoni të kontrolloj përsëri për ndonjë shifër ose formular të ndaluar. Titulli është formatuar saktë. Ruajtja si: `02_17_Shën_Theodhori_Neomartir_Byzantinos. txt` %$ Shën Theodhori Neomartiri nga Neochori i Polisit $% Brenda vetë pallateve të sulltanit, një piktor i ri nga Neochori i Polisit u përkul dhe mohoi Krishtin. Disa vjet më vonë, në burgun e Mitilinës, ia shtypën kokën me tulla, derisa iu hodhën sytë dhe ai thirri vetëm një fjalë, i krishterë. Theodhori lindi nga prindër të devotshëm, Hatzi-Anastasios dhe Smaragdou, dhe kishte dy vëllezër, Antonios dhe Gjergji. Gjergji shërbeu si lexues i Kishës së Madhe dhe më vonë u bë Mitropoliti i Adrianopolit me emrin Gregori. I riu Theodhori kishte një talent për pikturë dhe gjeti punë në pallatet e Kostandinopojës. Megjithatë, atje turqit e rrethuan me lajka dhe kërcënime, derisa e bindën të konvertohej dhe të pranonte fenë myslimane. Por kur shpërtheu një epidemi e tmerrshme në qytet, shpirti i tij u trondit nga frika e Zotit dhe ai e kuptoi se sa i rëndë ishte mohimi i tij. Ndaj vendosi të ikte fshehurazi dhe të gjente një mënyrë për ta larë tradhtinë me lot dhe gjak. Mbërriti në Kios dhe qëndroi pranë Agios Makarios Notaras, i cili e pranoi si fëmijën e tij shpirtëror me shumë dashuri. Atje ai studionte çdo ditë martirizimet e shenjtorëve dhe librat shpirtpërfitues dhe dëshira e tij për martirizimin rritej gjithnjë e më shumë. Kur u ndje gati, kaloi në Mytilene dhe qëndroi me guxim para autoriteteve turke. Atje ai shpalli hapur besimin e tij në Krishtin dhe publikisht hoqi dorë nga feja muhamedane që kishte pranuar. E arrestuan menjëherë, e burgosën dhe i nënshtruan torturave të tmerrshme, me rrahje, shkelma dhe zinxhirë në qafë. Ata ia lidhën këmbët me dru, i mbështjellën litarin rreth kokës dhe i shtypën tulla në tempujt e tij. Por ai nuk u përkul dhe e përsëriti fjalën e krishterë tri herë pandërprerë, si një himn në dhimbje. Të shtunën në mëngjes ai kërkoi kallamar, i shkroi peshkopit dhe i komunikoi Misteret e Papërlyera. Pastaj vrapoi me gëzim në vendin e ekzekutimit, ku e dorëzoi shpirtin në trekëmbësh në një mijë e shtatëqind e nëntëdhjetë e pesë. Teksti ruhet si **`02_17_Shën_Theodhori_Neomartir_Byzantinos. txt`**.