Η Κυριακή της Συγχωρήσεως και η αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής
Στον Εσπερινό της τελευταίας Κυριακής πριν τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, οι πιστοί στρέφονται ο ένας στον άλλον και ζητούν αμοιβαία συγχώρηση με δάκρυα και αγάπη.
Στον Εσπερινό της τελευταίας Κυριακής πριν τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, οι πιστοί στρέφονται ο ένας στον άλλον και ζητούν αμοιβαία συγχώρηση με δάκρυα και αγάπη.
Μέσα στη φλόγα του καμινιού, ένας ιερέας από την Τρίπολη παρέδωσε την ψυχή του προσευχόμενος, ενώ φως ουράνιο σκέπαζε τον τόπο για τρεις συνεχόμενες…
Ένας Ρώσος πρίγκιπας, απόγονος του Αγίου Μιχαήλ του Τσερνίγκοφ, άφησε τα όπλα και τους τίτλους για να ντυθεί το μοναχικό ράσο στο Μπριάνσκ.
Είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια έζησε ο όσιος Ιωάννης πάνω σε έναν γυμνό λόφο, χωρίς στέγη, χωρίς δέντρο, χωρίς καμιά παρηγοριά από τη φύση.
Σε ένα απόμερο βουνό της Συρίας, ο Όσιος Ζεβινάς πέρασε ολόκληρη τη ζωή του προσευχόμενος όρθιος, χωρίς ποτέ να καθίσει την ώρα του κανόνα…
Στην πυρά της Σμύρνης η φλόγα δεν τόλμησε να αγγίξει το σώμα του γέροντα Επισκόπου, σχηματίζοντας γύρω του καμάρα σαν πανί καραβιού στον αέρα.
Παγωμένο ποτάμι έγινε ξαφνικά ζεστό τη νύχτα που εννιά μικρά παιδιά βαπτίζονταν κρυφά από τους ειδωλολάτρες γονείς τους.
Ο Όσιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος τον κατατάσσει ισάξιο των Τριών Ιεραρχών, του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια ο όσιος Λιμναίος έζησε πάνω σε έναν λόφο χωρίς στέγη, εκτεθειμένος στους ανέμους και στον καύσωνα.
Στα παλάτια της Κωνσταντινούπολης έφτασε η φήμη ενός νέου μοναχού που είχε αφήσει τα πλούτη του και ζούσε σαν φτωχός ασκητής στη Νικομήδεια.