Τα Εἰσόδια της Θεοτόκου στον Ναό

Τρία μόλις χρόνια ήταν η μικρή Μαρία όταν ανέβηκε μόνη της τα δεκαπέντε ψηλά σκαλιά του Ναού των Ιεροσολύμων. Ο αρχιερέας, φωτισμένος από τον Θεό, την οδήγησε στα Άγια των Αγίων, εκεί όπου έμπαινε μόνο εκείνος μία φορά τον χρόνο. Οι γονείς της, ο Ιωακείμ και η Άννα, είχαν προσευχηθεί χρόνια ολόκληρα για ένα παιδί.

Είχαν δώσει υπόσχεση στον Θεό πως, αν τους χάριζε τέκνο, θα το αφιέρωναν στην υπηρεσία του ναού. Όταν η Παναγία έφτασε στην ηλικία των τριών ετών, οι άγιοι γονείς αποφάσισαν να εκπληρώσουν το τάμα τους. Συγκέντρωσαν τους συγγενείς και τους γνωστούς και έντυσαν την Πάναγνη Παρθένο με τα πιο όμορφα ρούχα της.

Νεαρές κόρες την συνόδευσαν μέχρι τον Ναό, με αναμμένες λαμπάδες στα χέρια και ιερά τραγούδια στα χείλη. Στην είσοδο τους υποδέχθηκε ο αρχιερέας μαζί με άλλους ιερείς, οι οποίοι ανέμεναν τη μικρή δούλη του Θεού. Η σκάλα που οδηγούσε στο ιερό ήταν ψηλή και απότομη, ασήκωτη για ένα τόσο μικρό παιδί.

Όμως μόλις πάτησε το πρώτο σκαλί, η δύναμη του Θεού ενίσχυσε τα παιδικά της πόδια. Ανέβηκε γρήγορα και με σταθερότητα όλη τη σκάλα, φτάνοντας στο πιο ψηλό σκαλοπάτι μπροστά στα έκπληκτα μάτια των παρόντων. Σε κάθε ένα από τα δεκαπέντε σκαλιά οι ιερείς συνήθιζαν να ψάλλουν έναν ψαλμό, και γι αυτό οι ψαλμοί εκείνοι ονομάστηκαν ωδές των αναβαθμών.

Ο αρχιερέας, με θεϊκή έμπνευση, την οδήγησε στα Άγια των Αγίων, σε χώρο όπου κανείς δεν εισερχόταν παρά μόνο ο ίδιος. Όλοι όσοι βρίσκονταν στον Ναό έμειναν άναυδοι μπροστά σε αυτό το πρωτοφανές γεγονός. Ο Ιωακείμ και η Άννα, αφού εμπιστεύθηκαν το παιδί τους στον ουράνιο Πατέρα, επέστρεψαν στο σπίτι τους με ευγνωμοσύνη.

Η μικρή Μαρία έμεινε στα δωμάτια των παρθένων που βρίσκονταν δίπλα στον Ναό. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Αγίας Γραφής αλλά και του ιστορικού Ιωσήπου, υπήρχαν γύρω από τον Ναό πολλά καταλύματα, όπου ζούσαν όσοι είχαν αφιερωθεί στον Θεό από μικρή ηλικία. Η επίγεια ζωή της Παναγίας, από τη βρεφική ηλικία μέχρι την Κοίμησή της, είναι καλυμμένη με βαθύ μυστήριο.

Ακόμη και τα χρόνια της στον Ναό των Ιεροσολύμων παραμένουν κρυμμένα στη σιωπή. Ο άγιος Ιερώνυμος είπε κάποτε πως, αν τον ρωτούσαν για τη νεότητα της Παρθένου, μόνο ο Θεός και ο αρχάγγελος Γαβριήλ θα μπορούσαν να απαντήσουν. Η εκκλησιαστική παράδοση όμως μας δίνει κάποιες σημαντικές πληροφορίες για εκείνη την περίοδο.

Η Μαρία μεγάλωσε ανάμεσα σε ευσεβείς παρθένες, μελετούσε καθημερινά τις Άγιες Γραφές και ασχολούταν με χειροτεχνίες. Προσευχόταν αδιάκοπα και αύξανε καθημερινά την αγάπη της προς τον Θεό. Από τα πιο αρχαία χρόνια η Εκκλησία γιορτάζει με λαμπρότητα τα Εισόδια της Θεοτόκου στον Ναό.

Ενδείξεις για την τέλεση της γιορτής βρίσκουμε ήδη στους πρώτους αιώνες του χριστιανισμού, μέσα από την παράδοση των χριστιανών της Παλαιστίνης. Η αγία βασίλισσα Ελένη μάλιστα έχτισε στα Ιεροσόλυμα ναό αφιερωμένο σε αυτό το γεγονός. Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης την αναφέρει ήδη τον τέταρτο αιώνα.

Αργότερα, οι πατριάρχες Γερμανός και Ταράσιος εκφώνησαν λόγους για τη μεγάλη αυτή εορτή. Η εορτή των Εισοδίων προαναγγέλλει την ευλογία του Θεού προς το ανθρώπινο γένος και την έλευση του Χριστού. Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς εξήγησε με βάθος το νόημα της γιορτής, παρομοιάζοντας την Παναγία με δέντρο που γέννησε τον ίδιο τον Χριστό.

Από την αρχή του κόσμου ο Θεός είχε προετοιμάσει τη Μητέρα του Λόγου του, επιλέγοντάς την μέσα από τις ψυχές των αγίων ανθρώπων. Η επιλογή αυτή ξεκίνησε από τον Σηθ, τον γιο της Εύας, και προχώρησε μέσα από όλες τις γενεές. Πέρασε από τον Ενώς, τον Δαβίδ, τους βασιλείς της φυλής του και έφτασε στον Ιωακείμ και την Άννα.

Αυτοί οι δύο ήταν οι πιο ενάρετοι απόγονοι του δαβιτικού γένους, αν και ζούσαν χωρίς παιδιά. Όταν προσευχήθηκαν στον Θεό να τους χαρίσει τέκνο, υποσχέθηκαν να το αφιερώσουν σε εκείνον. Έτσι έλαβαν την Παναγία ως δώρο και την ανέθρεψαν με αγνότητα και προσευχή.

Η κόρη τους έγινε η Μητέρα της παρθενίας και γέννησε σαρκικά τον προαιώνιο Λόγο του Πατέρα. Η εορτή των Εισοδίων αποκαλύπτει αυτήν την υπέροχη αλήθεια, που στηρίζει ολόκληρη την οικονομία της σωτηρίας μας. Όταν το παιδί απογαλακτίσθηκε, οι ευσεβείς γονείς έσπευσαν να εκπληρώσουν την υπόσχεσή τους χωρίς καμιά καθυστέρηση.

Οδήγησαν τη μικρή κόρη τους στον Ναό σαν να συνόδευαν την ίδια τη Μητέρα του Θεού. Η Μαρία, παρά τη μικρή της ηλικία, ήταν γεμάτη θεία χάρη και κατάλαβε μόνη της τι συνέβαινε. Δεν παρουσιάστηκε απλώς στον Ναό, αλλά εισήλθε με δική της θέληση και ορμή στην υπηρεσία του Θεού.

Ο αρχιερέας διέκρινε αμέσως τη θεία χάρη που κατοικούσε μέσα της και θέλησε να την αφιερώσει στα Άγια των Αγίων. Έπεισε όλους τους παρόντες, καθώς ήταν φανερό πως ο ίδιος ο Θεός κατηύθυνε αυτή την απόφαση. Στον ιερό αυτό χώρο ο Θεός έστελνε μυστική τροφή στην Παναγία μέσω αγγέλου.

Το σώμα της ωρίμαζε με τρόπο θαυμαστό, ενώ η ψυχή της γινόταν καθαρότερη και πιο υψηλή από τους αγγέλους. Παρέμεινε εκεί όλα τα χρόνια της νεότητάς της, αναμένοντας τη μεγάλη στιγμή. Μέσα από εκείνη επρόκειτο να ανοίξουν οι ουρανοί για όσους θα πίστευαν στη θαυμαστή γέννηση του Χριστού.

Έτσι η Παρθένος Μαρία, εκλεγμένη ανάμεσα στους εκλεκτούς, φυλάχθηκε στα Άγια των Αγίων σαν θησαυρός πολύτιμος του Θεού. Στον κατάλληλο καιρό θα γινόταν ο στολισμός και ο πλούτος ολόκληρου του κόσμου, χαρίζοντας στους ανθρώπους τον Σωτήρα. Γι αυτό και ο Χριστός δοξάζει τη Μητέρα του και πριν τη γέννησή του και μετά από αυτήν.

Εμείς, που κατανοούμε τη σωτηρία που ξεκίνησε μέσα από την Παναγία, χρωστάμε να της προσφέρουμε ευχαριστία και ύμνους. Αν εκείνη η ευλογημένη γυναίκα στο Ευαγγέλιο μακάρισε τη Μητέρα του Κυρίου ακούγοντας τα λόγια του, πόσο περισσότερο πρέπει να την υμνούμε εμείς. Έχουμε λάβει τα λόγια της αιώνιας ζωής, τα θαύματα, το Πάθος και την Ανάσταση, μαζί με την υπόσχεση της αθανασίας.

Η Εκκλησία γιορτάζει σήμερα τη σύλληψη, τη γέννηση και την είσοδό της στα Άγια των Αγίων με μεγάλη ευγνωμοσύνη. Ας υψώσουμε λοιπόν τον νου μας από τα γήινα στα ουράνια και ας αφήσουμε τις φθαρτές απολαύσεις του κόσμου. Ας στρέψουμε την καρδιά μας στα πνευματικά αγαθά που μένουν αιώνια.

Μέσα από τη μεσιτεία της Παναγίας θα κληρονομήσουμε τις αιώνιες ευλογίες του Χριστού, που γεννήθηκε από αυτήν για χάρη μας.