Ο Νεομάρτυς Κωνσταντίνος ο Υδραίος

Ένας δεκαοκτάχρονος νέος από την Ύδρα αρνήθηκε τον Χριστό μέσα στο παλάτι ενός Τούρκου ηγεμόνα της Ρόδου και πήρε το όνομα Χασάν. Τρία χρόνια αργότερα, η συνείδησή του τον έσπρωξε να επιστρέψει στην πίστη του και να ζητήσει ο ίδιος τον δρόμο του μαρτυρίου. Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε σε ένα νησί γεμάτο ναυτικούς και απλούς πιστούς, με πατέρα τον Μιχαήλ και μητέρα τη Μαρίνα.

Από μικρός μεγάλωσε μέσα στο εκκλησιαστικό κλίμα της Ύδρας, σε μια εποχή που η Ρωμιοσύνη βάδιζε κάτω από βαρύ τουρκικό ζυγό. Όταν συμπλήρωσε τα δεκαοκτώ του χρόνια, άφησε το νησί του και κατέβηκε στη Ρόδο για να βρει δουλειά και προκοπή. Εκεί μπήκε στην υπηρεσία του ηγεμόνα Χασάν Καπετάν, ο οποίος τον συμπάθησε και τον κράτησε κοντά του.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ο νεαρός Κωνσταντίνος παρασύρθηκε και δέχτηκε το ισλάμ, παίρνοντας το όνομα του αφέντη του. Για τρία ολόκληρα χρόνια απολάμβανε τιμές, αξιώματα και ανέσεις, χωρίς να σκέφτεται το βάρος της άρνησης που είχε διαπράξει. Η ψυχή του όμως δεν μπορούσε να ησυχάσει για πολύ μέσα σε εκείνη την επίπλαστη ευτυχία.

Κάποια στιγμή το χέρι του Θεού άγγιξε βαθιά τη συνείδησή του και τον έκανε να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της πτώσης του. Άρχισε κρυφά να βοηθάει τους φτωχούς χριστιανούς της Ρόδου και να μοιράζει ελεημοσύνες σε όσους είχαν ανάγκη. Έκλαιγε με πικρά δάκρυα κάθε φορά που έμενε μόνος, ζητώντας από τον Χριστό να δεχτεί ξανά κοντά του τον άσωτο δούλο του.

Συναντούσε ορθοδόξους ιερείς και τους πλησίαζε με ταπείνωση, φιλώντας τους τα χέρια και ζητώντας την ευχή τους. Στο τέλος αποφάσισε να εξιλεωθεί με τον πιο σκληρό και τίμιο τρόπο, χύνοντας ο ίδιος το αίμα του για τον Χριστό. Αναζήτησε λοιπόν έναν έμπειρο πνευματικό πατέρα, στον οποίο εξομολογήθηκε με ειλικρίνεια όλη την ιστορία του και ζήτησε ευλογία για το μαρτύριο.

Ο γέροντας όμως φοβήθηκε για το νεαρό της ηλικίας του και τον συμβούλεψε να περιμένει και να δοκιμαστεί πρώτα. Ο Κωνσταντίνος έκανε ταπεινή υπακοή και αποφάσισε να φύγει μακριά από τη Ρόδο, ώστε να ωριμάσει η απόφασή του. Πέρασε από την πόλη Κρίμι και κατόπιν έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, ζητώντας στήριξη και προσευχή από αγίους ανθρώπους.

Από τη Βασιλεύουσα τράβηξε για το Άγιον Όρος, όπου βρήκε ησυχία, μετάνοια και πνευματική καθοδήγηση στους ασκητές πατέρες. Έμεινε στη μονή Ιβήρων και προετοίμασε εκεί την ψυχή του για την τελική του ομολογία με νηστεία και αδιάλειπτη προσευχή. Οι πατέρες της μονής, βλέποντας τη σταθερότητα και τη φλόγα του, του έδωσαν την ευχή τους να επιστρέψει πίσω στη Ρόδο.

Με καρδιά αναμμένη και νου ξεκάθαρο, ο νέος αθλητής γύρισε στον τόπο της παλιάς του πτώσης για να γίνει τόπος της νίκης του. Παρουσιάστηκε με τόλμη μπροστά στον ίδιο ηγεμόνα Χασάν Καπετάν και ομολόγησε ανοιχτά πως είναι χριστιανός. Οι Τούρκοι έμειναν έκπληκτοι και προσπάθησαν με κολακείες και απειλές να τον κάνουν να αλλάξει γνώμη.

Όταν είδαν την ακλόνητη πίστη του, τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια που ξεπερνούσαν κάθε ανθρώπινη αντοχή. Εκείνος υπέμενε τα πάντα με υπομονή και δοξολογία, έχοντας τον νου του στραμμένο μόνο στον Εσταυρωμένο. Τελικά οι δήμιοι τον οδήγησαν στην αγχόνη και τον απαγχόνισαν τη δεκάτη τετάρτη Νοεμβρίου του χιλίων οκτακοσίων μετά Χριστόν.

Η θυσία του νεαρού Υδραίου συγκίνησε βαθιά τους χριστιανούς της Ρόδου, που παρέλαβαν με ευλάβεια το τίμιο σκήνωμά του. Ο Κύριος δόξασε τον μάρτυρά του με θαύματα και ιάματα, που ανέβλυζαν από τα άγια λείψανά του προς όσους τον επικαλούνταν με πίστη. Ο ίδιος ο υμνογράφος σημειώνει πως στην άνυδρη Ύδρα έτρεξε νερό ξένο και ουράνιο, μέσα από τη λάρνακα του Κωνσταντίνου.

Σήμερα στη γενέτειρά του την Ύδρα υψώνεται λαμπρότατος ναός αφιερωμένος στο όνομά του νεομάρτυρος. Μέσα σε αυτόν τον ναό φυλάσσεται με τιμή και ευλάβεια το ιερό του λείψανο, προσφέροντας παρηγοριά και αγιασμό στους πιστούς. Πλήθος προσκυνητών φτάνει εκεί κάθε χρόνο, για να ζητήσει τη μεσιτεία του στις δύσκολες ώρες της ζωής.

Ένα τεμάχιο από τα άγια λείψανά του βρίσκεται μέχρι σήμερα και στην εικόνα της Παναγίας της Γοργοεπηκόου. Η εικόνα αυτή φυλάσσεται στον ναό της μονής του Αγίου Τύχωνα στην Πενσυλβανία της Αμερικής, διαδίδοντας τη χάρη του και πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Έτσι ο μικρός Υδραίος, που κάποτε λύγισε από νεανική αδυναμία, στέκεται αιώνια όρθιος μέσα στη χορεία των νεομαρτύρων της Ορθοδοξίας.