Ο Άγιος Ζώσιμος ο Ερημίτης και το λιοντάρι της Ναζαρέτ

Μέσα στην ερημιά της Κιλικίας ένας γέροντας ασκητής συνομιλούσε ήρεμα με τα άγρια θηρία, σαν να ήταν παλιοί του φίλοι και σύντροφοι. Όταν ο ηγεμόνας Δομετιανός τον είδε στο κυνήγι, νόμισε πως είχε μπροστά του έναν επικίνδυνο μάγο της ερήμου. Οι κυνηγοί όρμησαν καταπάνω στο θέαμα, τα ζώα σκόρπισαν τρομαγμένα και ο γέροντας έμεινε μόνος ανάμεσα στους στρατιώτες.

Τον άρπαξαν αμέσως και τον οδήγησαν δεμένο μπροστά στον άρχοντα για ανάκριση. Ο Δομετιανός τον ρώτησε αυστηρά ποιος είναι, από πού κρατά και γιατί ζει στην ερημιά μαζί με θηρία. Ο γέροντας απάντησε με απλότητα πως ονομάζεται Ζώσιμος και πως είναι χριστιανός με όλη την καρδιά του.

Εξήγησε ακόμη πως δεν μπορούσε να ζει μέσα στην πόλη ανάμεσα στους εχθρούς του Κυρίου Ιησού Χριστού. Γι’ αυτό προτίμησε τη συντροφιά των άγριων ζώων από τη συντροφιά των ανθρώπων που πολεμούσαν την πίστη. Είχε ως πρότυπο τους αγίους πατέρες που έφυγαν από τον κόσμο και βρήκαν τον Θεό μέσα στην ησυχία της ερήμου.

Ο ίδιος ο Κύριος, που γνωρίζει τους δούλους του, του χάρισε ως παρηγοριά την υπακοή των θηρίων στη μοναξιά εκείνη. Ο Δομετιανός άκουσε την απάντηση και θύμωσε ακόμη περισσότερο με τη σταθερή ομολογία του γέροντα ασκητή. Με φωνή γεμάτη απειλή του είπε πως θα τον οδηγήσει στη Ναζαρέτ και θα τον βασανίσει σκληρά μπροστά στα μάτια όλων.

Ήθελε με τα μαρτύρια αυτά να τρομοκρατήσει και τους χριστιανούς της πόλης όπου μεγάλωσε ο Κύριος. Πρώτα έστειλε τον άγιο σιδηροδέσμιο στη Ναζαρέτ και ύστερα έφτασε και ο ίδιος για να στήσει το δικαστήριο. Όταν τον έφεραν ξανά μπροστά του, τον ρώτησε πάλι για τη δήθεν μαγεία που εξημέρωνε τα θηρία.

Ο Ζώσιμος όμως απάντησε με την ίδια αρχοντιά πως ολόκληρη η ζωή του ανήκει στον Χριστό. Τότε ο άρχοντας πρόσταξε να κρεμάσουν τον γέροντα ανάποδα και να του δέσουν στον λαιμό μια βαριά πέτρα. Στη συνέχεια διέταξε να σχίσουν τις σάρκες του με σιδερένια νύχια, για να λυγίσει η αντοχή του.

Ο γέροντας υπέμενε τους πόνους σιωπηλά, χωρίς να βγάλει παράπονο από τα χείλη του. Όταν ο Δομετιανός τον ρώτησε ξανά για τη μαγεία, ο άγιος απάντησε πως ο Χριστός του στέλνει τα θηρία ως συντροφιά μέσα στην έρημο. Ο άρχοντας τότε σκέφτηκε να δοκιμάσει την πίστη του ασκητή με μια απρόσμενη πρόκληση μπροστά στο πλήθος.

Του είπε πως αν τα θηρία υπακούουν αληθινά στον Θεό του, ας προστάξει ένα να έρθει αμέσως εκεί. Υποσχέθηκε μάλιστα πως όλοι τους θα δεχτούν την πίστη του, αν δουν το θαύμα με τα μάτια τους. Ο Ζώσιμος ύψωσε τα τιμημένα χέρια του ψηλά και άρχισε να προσεύχεται με βαθιά κατάνυξη στον Κύριο.

Παρακάλεσε τον Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, να στείλει ένα λιοντάρι για να υπηρετήσει εκείνη τη στιγμή τον δούλο του. Ξαφνικά ένα τρομερό λιοντάρι όρμησε μέσα στην πόλη και όλος ο κόσμος σκόρπισε από τον φόβο του. Το θηρίο όμως πλησίασε ήρεμα τον γέροντα και στάθηκε δίπλα στο μαρτυρικό σώμα του με συγκινητική προσοχή.

Σήκωσε με το πόδι του τη βαριά πέτρα που κρεμόταν από τον λαιμό του και ανακούφισε τους πόνους του αγίου. Ο Δομετιανός γέμισε τρόμο μπροστά στο θαύμα και ικέτευσε τον Ζώσιμο να κρατήσει ήμερο το λιοντάρι. Πρόσταξε αμέσως να λύσουν τον άγιο, με σκοπό να τον στείλει ζωντανό στον αυτοκράτορα.

Ο γέροντας όμως είχε ολοκληρώσει πλέον τον αγώνα της ζωής του πάνω στη γη. Παρέδωσε γαλήνια το καθαρό πνεύμα του στα χέρια του Κυρίου, μέσα στο φως της ομολογίας και της θυσίας. Οι χριστιανοί της Ναζαρέτ συγκεντρώθηκαν με ευλάβεια γύρω από το άγιο λείψανο του μάρτυρα της ερήμου.

Με δάκρυα συγκίνησης και με ύμνους δοξολογίας ενταφίασαν το τίμιο σώμα του, αναπέμποντας δοξολογία στον τρισυπόστατο Θεό. Δόξασαν τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, που χάρισε στην Εκκλησία έναν τέτοιο γενναίο αθλητή της πίστης. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις δεκαεννέα Σεπτεμβρίου, μαζί με τους άλλους μάρτυρες του Χριστού.

Η ζωή του αγίου Ζωσιμά μαρτυρεί τη δύναμη της προσευχής και την υπακοή ολόκληρης της κτίσης στον Δημιουργό της. Δείχνει ακόμη πόσο πολύ αγαπά ο Θεός τους ταπεινούς ασκητές που εμπιστεύονται κάθε ανάσα τους στην πρόνοιά του. Η έρημος έγινε γι’ αυτόν τόπος αγγελικής ζωής, με συντρόφους όχι ανθρώπους κακούς, αλλά πλάσματα ήμερα.

Το λιοντάρι που σήκωσε την πέτρα απέδειξε πως ολόκληρη η φύση αναγνωρίζει τους αληθινούς φίλους του Χριστού. Η μνήμη του αγίου Ζωσιμά παραμένει αιώνια στη συνείδηση των πιστών χριστιανών.