Η μαρτυρική τελείωση του αγίου πρίγκιπα Γκλεμπ

Ο μάγειρας του ίδιου του πρίγκιπα έγινε ο δήμιός του, σφάζοντάς τον με μαχαίρι κοντά στο Σμολένσκ, μέσα στο ίδιο του το πλοιάριο. Ο νεαρός Γκλεμπ δεν αντιστάθηκε καθόλου, παρά παρακάλεσε μόνο με πραότητα να τον λυπηθούν για τη νεότητά του. Η φοβερή αυτή πράξη ήταν καρπός της δολοπλοκίας του αδελφού του Σβιατοπόλκ, που είχε ήδη δολοφονήσει τον άλλο αδελφό τους, τον άγιο Μπορίς.

Ο Σβιατοπόλκ θέλησε να αρπάξει για τον εαυτό του ολόκληρη την εξουσία του θρόνου του Κιέβου. Για να πετύχει τον σκοπό του, σχεδίαζε να εξοντώσει όλους τους αδελφούς του, χωρίς κανέναν δισταγμό. Έστειλε λοιπόν μήνυμα στον Γκλεμπ, που βρισκόταν τότε στο Μούρομ, λέγοντας ψέματα πως ο πατέρας τους, ο μέγας πρίγκιπας Βλαντίμηρ, ήταν ετοιμοθάνατος και τον καλούσε κοντά του.

Ο νεαρός πρίγκιπας πίστεψε αμέσως την είδηση και ξεκίνησε για το Κίεβο με μικρή συνοδεία. Ο αδελφός του Γιαροσλάβ τον πρόλαβε κοντά στο Σμολένσκ και προσπάθησε να τον σταματήσει με κάθε τρόπο. Ο άγιος όμως δεν μπορούσε να υποψιαστεί τέτοια κακία από τον ίδιο τον αδελφό του και συνέχισε ανυποψίαστος.

Έτσι έπεσε στα χέρια των δολοφόνων, που τον περικύκλωσαν ξαφνικά πάνω στο νερό, σαν θηρία άγρια και ανελέητα. Το μαρτύριο τελέστηκε την πέμπτη ημέρα του Σεπτεμβρίου, όταν ο πιστός υπηρέτης μετατράπηκε σε εκτελεστή με προσταγή των απεσταλμένων του Σβιατοπόλκ. Το ιερό σώμα του νεαρού πρίγκιπα ρίχτηκε σε έρημο τόπο κοντά στο Σμολένσκ, ανάμεσα σε δύο κορμούς δέντρων, που χρησίμευσαν ως πρόχειρο ξύλινο φέρετρο.

Ο Κύριος όμως δεν εγκατέλειψε τον δούλο του, αλλά τον δόξασε με τρόπο θαυμαστό, όπως κάποτε και τον πρωτομάρτυρα Στέφανο. Πάνω από τον τόπο όπου αναπαυόταν το λείψανο φαινόταν συχνά πύρινος στύλος που έλαμπε μέσα στη νύχτα. Άλλοτε εμφανίζονταν κεριά αναμμένα από αόρατο χέρι και άλλοτε ακουγόταν γλυκύτατη αγγελική ψαλμωδία.

Όσοι έβλεπαν αυτά τα σημεία ανήγγειλαν τα θαυμάσια στους κατοίκους της πόλης. Εκείνοι παρέλαβαν με ευλάβεια το τίμιο σώμα και το μετέφεραν στο Βίσγκοροντ, πλάι στο Κίεβο. Μετά από κάποια χρόνια, ο αδελφός τους Γιαροσλάβ ανακάλυψε τον τάφο του αγίου Γκλεμπ μέσα στην ερημιά.

Το σώμα βρέθηκε εντελώς άφθαρτο, χωρίς το παραμικρό σημάδι φθοράς από τον χρόνο. Έτσι μεταφέρθηκε με τιμές στο Βίσγκοροντ και ενταφιάστηκε δίπλα στον άγιο αδελφό του Μπορίς, για να αναπαύονται μαζί. Αργότερα τα ιερά λείψανα των δύο αδελφών μεταφέρθηκαν με μεγάλη λαμπρότητα στον ναό του Μεγάλου Βασιλείου, όπου τοποθετήθηκαν με τιμή.

Στις κρύπτες των αγίων αυτών παθοφόρων επιτελέστηκαν αμέτρητα θαύματα προς όσους κατέφευγαν με πίστη. Ο μητροπολίτης Ιωάννης του Κιέβου συνέγραψε ιερή ακολουθία προς τιμήν των δύο πριγκίπων με βαθιά ευλάβεια. Όρισε επίσης κοινή εορτή για τους δύο αδελφούς, η οποία χρονολογείται από το πρώτο μισό του ενδέκατου αιώνα μετά Χριστόν.

Η Ρωσική Εκκλησία τιμά από παλαιότατους χρόνους αυτά τα αδέλφια με βαθιά αγάπη και ευγνωμοσύνη. Οι άγιοι παρέχουν αδιάκοπα την πνευματική τους βοήθεια στη γενέθλια γη τους, ιδιαίτερα στα χρόνια των μεγάλων δοκιμασιών και θλίψεων. Λίγο πριν τη φημισμένη μάχη του Νέβα, οι παθοφόροι Μπορίς και Γκλεμπ εμφανίστηκαν σε όραμα σε έναν στρατιώτη του αγίου πρίγκιπα Αλεξάνδρου του Νέβσκι.

Έδωσαν τότε ορατή βοήθεια στους Ρώσους κατά τη διάρκεια της αιματηρής αυτής σύγκρουσης με τους εχθρούς. Τα χρονικά είναι γεμάτα από αφηγήσεις θαυμαστών εμφανίσεων ελέους που μαρτυρήθηκαν στους τάφους τους. Οι νίκες που χαρίστηκαν με τη μεσιτεία τους είναι πολλές και συνδέονται με κρίσιμες στιγμές της ιστορίας του ρωσικού λαού.

Πολλοί ναοί και μοναστήρια ανεγέρθηκαν σε ολόκληρη τη Ρωσία προς τιμήν των δύο αυτών αγίων αδελφών.