Ένας Πέρσης πυρολάτρης με το όνομα Γκβιρομπαντάκ άφησε τη λατρεία της φωτιάς και βαφτίστηκε χριστιανός στην καρδιά της Γεωργίας. Η απόφασή του τού στοίχισε τελικά τον αποκεφαλισμό, καθώς αρνήθηκε σταθερά να επιστρέψει στην παλιά περσική θρησκεία των προγόνων του. Καταγόταν από την Περσία και έζησε σε εποχή που οι Πέρσες κυριαρχούσαν στην ανατολική Γεωργία και κατεδίωκαν σκληρά τους χριστιανούς.

Όταν έφτασε στη Μτσχέτα και εγκαταστάθηκε εκεί, γοητεύτηκε από τα ήθη και τις παραδόσεις του γεωργιανού λαού. Η ψυχή του άρχισε σιγά σιγά να ζητάει την αλήθεια που έβλεπε να ζουν οι χριστιανοί γύρω του. Πήρε λοιπόν τη μεγάλη απόφαση να ασπαστεί τη χριστιανική πίστη, παρά τον κίνδυνο που τον περίμενε.

Ο ίδιος ο Καθολικός Σαμουήλ τον βάφτισε και του έδωσε το νέο όνομα Ευστάθιος. Σύντομα παντρεύτηκε μια γυναίκα από τη Γεωργία και ρίζωσε ολόψυχα στη ζωή της τοπικής Εκκλησίας. Έγινε ένα με τον λαό που τον δέχτηκε με αγάπη και τον στήριξε στη νέα του πορεία.

Η μεταστροφή του όμως δεν πέρασε απαρατήρητη από τους Πέρσες της περιοχής, που παρακολουθούσαν κάθε του βήμα. Κάποτε οι Πέρσες που κατείχαν τη Μτσχέτα τον κάλεσαν σε μια γιορτή της παλιάς τους θρησκείας. Ο Ευστάθιος αρνήθηκε με σταθερότητα και τους απάντησε ότι έφερε τη σφραγίδα του Χριστού και ζούσε μακριά από κάθε σκοτάδι.

Μετά τη γιορτή οι πυρολάτρες τον κατήγγειλαν στον Ουστάμ, τον διοικητή του φρουρίου της Μτσχέτας. Ο διοικητής τον κάλεσε κοντά του και τον απείλησε με σκληρά βασανιστήρια, αν δεν εγκατέλειπε τον δρόμο της νέας του πίστης. Ο μάρτυρας απάντησε ήρεμα ότι για χάρη του Χριστού ήταν έτοιμος να υπομείνει με χαρά όχι μόνο τα βασανιστήρια αλλά και αυτόν τον θάνατο.

Ο Ουστάμ δεν είχε δικαίωμα να τον τιμωρήσει μόνος του και τον έστειλε στον μαρζμπάν Αρβάντ Γκουσνάσπ. Στο μεταξύ οι καταδότες εμφανίστηκαν ξανά και ανέφεραν ότι άλλοι εφτά πυρολάτρες είχαν δεχτεί τη χριστιανική πίστη. Και τους οχτώ τους έδεσαν με αλυσίδες και τους οδήγησαν σιδηροδέσμιους στην Τιφλίδα.

Ο εξαγριωμένος μαρζμπάν διέταξε τους υπηρέτες του να ξυρίσουν τα κεφάλια και τα γένια των αιχμαλώτων. Άνοιξαν τρύπες στις μύτες τους, κρέμασαν βάρη στους λαιμούς τους και τους έριξαν αλυσοδεμένους στη φυλακή του ανακτόρου. Όποιος αρνιόταν τον Χριστό θα έπαιρνε ελευθερία και χάρη από τις αρχές.

Δύο από τους αιχμαλώτους, ο Μπαχντιάντ και ο Παναγκουσνάσπ, δεν άντεξαν τα βασανιστήρια και αρνήθηκαν τελικά την πίστη τους. Ο μαρζμπάν τους ελευθέρωσε αμέσως, ενώ οι υπόλοιποι έξι έμειναν με σταθερότητα στη φυλακή του. Οι άγιοι μάρτυρες Γκουσνάκι, Ευστάθιος, Μπόρζο, Περόζακ, Ζαρμίλ και Στέφανος έδειξαν θαυμαστή υπομονή μέσα στα δεσμά.

Έξι μήνες αργότερα ο Αρβάντ Γκουσνάσπ κλήθηκε επειγόντως πίσω στην Περσία για υποθέσεις του βασιλιά. Ο Καθολικός Σαμουήλ, ο άρχοντας Γκριγκόλ της Μτσχέτας και ο ευγενής Αρσούσα εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία αυτή. Ζήτησαν από τον μαρζμπάν να αφήσει ελεύθερους τους φυλακισμένους Πέρσες χριστιανούς.

Εκείνος υποχώρησε στο αίτημα των Γεωργιανών αξιωματούχων, προειδοποίησε όμως ότι οι νεοφώτιστοι σύντομα θα έβρισκαν τον θάνατο. Στο μεταξύ ο προδότης Μπαχντιάντ αρρώστησε βαριά από επιληψία και πέθανε με φοβερά βάσανα. Ο άλλος αρνητής, ο Παναγκουσνάσπ, συνέχισε τη ζωή του βυθισμένος σε τρομερή φτώχεια και ταλαιπωρία.

Έτσι φάνηκε καθαρά η διαφορά ανάμεσα στην πιστότητα στον Χριστό και στην προδοσία της ομολογίας. Τρία χρόνια αργότερα ο Βεζάν Μπουζμίρ διορίστηκε νέος μαρζμπάν του Κάρτλι από τον βασιλιά της Περσίας. Οι ειδωλολάτρες ιερείς ανέφεραν και πάλι τη μεταστροφή του αγίου Ευσταθίου και του συμμάρτυρά του Στεφάνου.

Ο Ευστάθιος ζήτησε τότε να δει την οικογένειά του και την αποχαιρέτησε με βαθιά συγκίνηση και ηρεμία. Τους είπε ότι δεν θα γύριζε πια στο σπίτι του, γιατί δεν θα πρόδιδε ποτέ τον Χριστό του. Τους ανήγγειλε ότι τον περίμενε φυλακή και αποκεφαλισμός στην Τιφλίδα και ότι το σώμα του θα επέστρεφε εκεί κατά θεία οικονομία.

Οδήγησαν τον Ευστάθιο και τον Στέφανο μπροστά στον νέο μαρζμπάν, για να δικαστούν για την πίστη τους. Ο άγιος ομολόγησε καθαρά ότι δεν επρόκειτο να αρνηθεί ποτέ τον Χριστό, ό,τι κι αν συνέβαινε. Ο μαρζμπάν εξαγριώθηκε και διέταξε να ριχτεί στη φυλακή και να αποκεφαλιστεί την ίδια νύχτα.

Πρόσταξε επίσης να ριχτεί το σώμα του πέρα από το τείχος του φρουρίου, για να γίνει τροφή στα όρνια. Οι υπηρέτες εκτέλεσαν αμέσως τη διαταγή και αποκεφάλισαν τον μάρτυρα μέσα στο σκοτάδι. Πιστοί χριστιανοί όμως βρήκαν κρυφά το λείψανο, το μετέφεραν στη Μτσχέτα και το ενταφίασαν με τιμές στον ναό Σβετιτσχοβέλι κάτω από την αγία τράπεζα.