Ο Όσιος Παιδί Σχημαμοναχός Μπογκολέπ

Ένα μικρό παιδί επτά ετών έλαβε το αγγελικό σχήμα και την επομένη βρέθηκε εντελώς θεραπευμένο από βαριά αρρώστια. Όταν αργότερα οι κάτοικοι θέλησαν να μεταφέρουν τα λείψανά του, εκείνα γλίστρησαν μέσα στα νερά του Βόλγα και χάθηκαν για πάντα. Ο Όσιος Μπογκολέπ ήταν γιος του ευγενούς της Μόσχας Ιακώβ Λουκίτς Ουσάκωφ και της συζύγου του Αικατερίνης.

Γεννήθηκε στη Μόσχα και στο βάπτισμα έλαβε το όνομα Μπορίς, προς τιμήν του αγίου Παθοφόρου πρίγκιπα Μπορίς. Ο πατέρας του ορίστηκε στρατιωτικός διοικητής στην πόλη Τσέρνι Γιαρ, που απέχει διακόσιες πενήντα βέρστια από το Αστραχάν. Ήταν γνωστός για την ακεραιότητα και τη δικαιοσύνη του χαρακτήρα του.

Από τη βρεφική ηλικία ο Μπορίς έδειχνε σημάδια εντελώς ασυνήθιστα για την ηλικία του. Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή αρνιόταν να θηλάσει από το στήθος της μητέρας του. Όταν χτυπούσαν οι καμπάνες του ναού, άρχιζε να κλαίει και ησύχαζε μόνο όταν τον μετέφεραν μέσα στην εκκλησία.

Αν τύχαινε κάποια μέρα να μην τον πάνε στον ναό, έκλαιγε αδιάκοπα και αρνιόταν κάθε τροφή. Τη χρονιά χίλια εξακόσια εξήντα δύο μια θανατηφόρα επιδημία εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη Ρωσία και χτύπησε και το μικρό αγόρι. Η αρρώστια κατέβηκε στα πόδια του και τον άφησε κουτσό, όμως εκείνος εξακολουθούσε να περπατάει με κόπο προς την εκκλησία.

Οι γονείς προσεύχονταν θερμά για την υγεία του παιδιού και προσπάθησαν με κάθε τρόπο να βρουν θεραπεία. Μόλις όμως υποχώρησε η μία ασθένεια, εμφανίστηκε αμέσως στο πρόσωπό του μια άλλη, που οι παλιοί ονόμαζαν λέπια. Κάποια μέρα, μέσα στην αρρώστια του, είδε στο σπίτι έναν περιπλανώμενο μοναχό που τους επισκέφθηκε για λίγο.

Η όψη του αγγελικού σχήματος εντυπώθηκε τόσο βαθιά στην ψυχή του, ώστε άρχισε να παρακαλεί τους γονείς του να του ράψουν παρόμοιο ένδυμα. Ζητούσε με επιμονή να γίνει μοναχός και να λάβει την κουρά, αν και ήταν ακόμη πολύ μικρός. Το άγιο παιδί έλεγε με βεβαιότητα ότι μόλις πάρει το αγγελικό σχήμα, θα γίνει αμέσως καλά από κάθε αρρώστια του.

Οι γονείς συγκινήθηκαν και δέχτηκαν την παράκλησή του, με εμπιστοσύνη στον λόγο του. Το παιδί έλαβε το μεγάλο σχήμα και ονομάστηκε Μπογκολέπ, που είναι η ρωσική απόδοση του ελληνικού ονόματος Θεόληπτος και σημαίνει όμοιος με τον Θεό. Την επομένη ο μικρός σχημαμοναχός ήταν εντελώς υγιής, το πρόσωπό του είχε καθαρίσει και δεν έμενε κανένα ίχνος από τη βαριά αρρώστια.

Την τρίτη όμως ημέρα παρουσιάστηκε νέα δοκιμασία, καθώς ένας ξαφνικός πυρετός κατέλαβε το αδύναμο σώμα του. Παρέδωσε την αγνή του ψυχή στον Κύριο την πρώτη Αυγούστου του χίλια εξακόσια εξήντα επτά, σε ηλικία μόλις επτά ετών. Τον έθαψαν στον αριστερό τοίχο του ξύλινου ναού του Τσέρνι Γιαρ, αφιερωμένου στην Ανάσταση του Χριστού.

Ο ναός αυτός είχε ανεγερθεί ύστερα από μεγάλη πυρκαγιά που έπληξε την πόλη την εικοστή τετάρτη Ιουλίου του χίλια εξακόσια πενήντα δύο. Πάνω από τον τάφο του μικρού οσίου οι κάτοικοι έχτισαν στη συνέχεια ένα μικρό παρεκκλήσι. Ο Βίος του συντάχθηκε ύστερα από τάμα του εμπόρου Σάββα Ταταρίνωφ από τη ίδια πόλη, μέσα στα χρόνια χίλια επτακόσια τριάντα ένα και τριάντα δύο.

Εικόνες του οσίου, μαζί με το απολυτίκιο και το κοντάκιο, διαδόθηκαν ευρύτατα σε ολόκληρη την περιοχή του Αστραχάν. Τη χρονιά χίλια επτακόσια πενήντα, στη θέση του ξύλινου ναού, υψώθηκε νέος πέτρινος ναός με παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον άγιο μάρτυρα Ιωάννη τον Στρατιώτη. Ο τάφος του μικρού σχημαμοναχού περικλείστηκε με σεβασμό μέσα στο νέο αυτό παρεκκλήσιο.

Η όχθη του ποταμού όμως, όπου στεκόταν ο ναός της Αναστάσεως, διαβρωνόταν συνεχώς από τα ορμητικά νερά του Βόλγα. Στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα το οικοδόμημα κινδύνευε σοβαρά, και οι κάτοικοι μετέφεραν αλλού όλα τα ιερά αντικείμενα του ναού. Για πολύ καιρό δεν τόλμησαν να αγγίξουν το πιο τίμιο κειμήλιο, που ήταν ο τάφος του οσίου παιδιού.

Τελικά, τη χρονιά χίλια οκτακόσια πενήντα ένα, όταν το νερό είχε πλησιάσει επικίνδυνα κοντά στον τάφο, ζήτησαν άδεια από την Ιερά Σύνοδο για μετακομιδή. Έλαβαν την απαιτούμενη έγκριση και προχώρησαν στο άνοιγμα του μικρού φερέτρου με μεγάλο φόβο Θεού. Μόλις όμως ο δήμαρχος της πόλης πήρε το φέρετρο στα χέρια του, εκείνο γλίστρησε ξαφνικά και βυθίστηκε στα νερά του Βόλγα.

Έτσι τα ιερά λείψανα χάθηκαν την ίδια στιγμή που αποκαλύφθηκαν στα μάτια των ανθρώπων. Η ανεξήγητη εξαφάνιση των λειψάνων εκλήφθηκε από τους πιστούς ως φανερό θέλημα του Θεού για το άγιο παιδί. Ο μικρός όσιος είχε εμφανιστεί ήδη πολλές φορές σε διάφορους ανθρώπους, άλλοτε στον ύπνο τους και άλλοτε ενώ περπατούσαν ξύπνιοι.

Τον έβλεπαν στην όχθη του ποταμού ή να κατεβαίνει από τον λόφο, και τους μιλούσε με πραότητα. Τους παρηγορούσε στις θλίψεις τους και τους υποσχόταν ότι θα παραμείνει πάντοτε πνευματικά κοντά σε όσους τον επικαλούνται με πίστη. Η απλή και σύντομη ζωή του οσίου σχημαμοναχού Μπογκολέπ, γεμάτη από τα μυστήρια του Θεού, εικονίζει με θαυμαστό τρόπο τα λόγια του Σωτήρα για τα παιδιά.

Ο Κύριος είπε να αφήσουν τα παιδιά να έλθουν κοντά του, γιατί σε αυτά ανήκει η Βασιλεία του Θεού. Πρόσθεσε πως όποιος δεν δεχθεί τη Βασιλεία του Θεού σαν μικρό παιδί, δεν πρόκειται ποτέ να εισέλθει σε αυτήν. Έπειτα τα αγκάλιασε με στοργή, έβαλε τα χέρια του πάνω τους και τα ευλόγησε.