Τριών μόλις χρόνων, ένα μικρό αγόρι στην Αμάστριδα του Ευξείνου Πόντου επικαλέστηκε το όνομα του Χριστού και ανέστησε ένα νεκρό παιδί. Το όνομά του, Υάκινθος, του το είχε δώσει Άγγελος Κυρίου που φανερώθηκε στους ευσεβείς γονείς του πριν ακόμη γεννηθεί. Καταγόταν από οικογένεια βαθιά ριζωμένη στην πίστη του Χριστού, με πατέρα τον Θεόκλητο και μητέρα τη Θεονίλλη.

Τα παιδικά του χρόνια κύλησαν στην πόλη της Αμάστριδας, σε εποχή που την επισκοπική φροντίδα ασκούσε ο επίσκοπος Ηρακλείδης. Από μικρή ηλικία ο Υάκινθος έδειχνε σπάνια ευλάβεια, σαν να κουβαλούσε μέσα του την ωριμότητα ενός πνευματικού γέροντα. Το θαύμα της ανάστασης του νεκρού παιδιού δεν έμεινε μεμονωμένο γεγονός μέσα στη ζωή του.

Το ίδιο εκείνο παιδί, που ξαναγύρισε στη ζωή με την προσευχή του, έγινε σύντροφος και συναγωνιστής του στον δρόμο της αρετής. Μεγάλωσαν μαζί, ασκήθηκαν μαζί και προόδευσαν στην πνευματική ζωή με κοινή προσπάθεια. Ο μικρός Υάκινθος αυξανόταν παράλληλα στην ηλικία του σώματος και στην ηλικία της ψυχής.

Η χάρη του Θεού τον συνόδευε σταθερά, καθώς τα χαρίσματά του φανερώνονταν με πολλά σημεία και θαυμαστά έργα μέσα στην κοινότητα. Καθώς προχωρούσε στα χρόνια, ο Υάκινθος συνέχιζε να επιτελεί πολλά και διάφορα θαύματα με τη δύναμη του Χριστού. Η φήμη της αγιότητάς του απλωνόταν στην Αμάστριδα, ενώ ο ίδιος παρέμενε ταπεινός και αφοσιωμένος στην προσευχή.

Κάποια ημέρα, καθώς περπατούσε στα περίχωρα της πόλης, αντίκρισε ένα θέαμα που τάραξε βαθιά την ψυχή του. Είδε ειδωλολάτρες να γονατίζουν με ευλάβεια μπροστά σε ένα δένδρο, σε μια φτελιά κούφια στο εσωτερικό της. Οι άνθρωποι απέδιδαν λατρεία σε ένα άψυχο φυτό, αγνοώντας τον αληθινό Θεό που χάρισε τη ζωή σε όλη την κτίση.

Από ιερή αγανάκτηση ο Υάκινθος δεν μπόρεσε να μείνει αδρανής μπροστά στην τόσο μεγάλη πλάνη. Πήρε αμέσως την απόφαση να ξεριζώσει την αιτία αυτής της παραπλάνησης, για να σωθούν εκείνες οι ψυχές. Πήγε λοιπόν, σήκωσε το τσεκούρι και έκοψε σύρριζα το δένδρο που λάτρευαν οι ειδωλολάτρες.

Η πράξη του προκάλεσε αμέσως την οργή των κατοίκων που συνδέονταν συναισθηματικά με το ιερό τους φυτό. Τον συνέλαβαν με βία και τον μετέφεραν στην πόλη της Αμάστριδας, για να λογοδοτήσει στις πολιτικές αρχές της περιοχής για το τόλμημά του. Ο Υάκινθος οδηγήθηκε μπροστά στον ηγεμόνα της περιοχής, ονόματι Καστρίνσιο, ο οποίος εξοργίστηκε από τη θαρραλέα ομολογία του νέου.

Ο άρχοντας διέταξε αμέσως να ξεκινήσουν τα βασανιστήρια, ώστε να καμφθεί η σταθερότητα του μάρτυρα στην πίστη του Χριστού. Οι δήμιοι έπεσαν επάνω του και τον χτύπησαν με ανείπωτη αγριότητα σε όλο του το σώμα. Στη συνέχεια του ξερίζωσαν βίαια τα δόντια, μέσα σε αφόρητους πόνους και αιμορραγίες που θα έσπαζαν κάθε ανθρώπινη αντοχή.

Όμως ο γενναίος αθλητής του Χριστού δεν λύγισε ούτε αρνήθηκε τον αληθινό Θεό μπροστά στους βασανιστές του. Έπειτα τον έδεσαν με χοντρά σχοινιά και τον έσυραν στο χώμα έξω από τα τείχη της πόλης. Πλήγωσαν επιπλέον το ταλαιπωρημένο σώμα του με μυτερά καλάμια, ανοίγοντας πληγές βαθιές και επώδυνες.

Στο τέλος, εξαντλημένο και αιμόφυρτο, τον έριξαν μέσα σε μια σκοτεινή και υγρή φυλακή. Εκεί, μέσα στη σιωπή του κελιού, ο Άγιος Υάκινθος παρέδωσε την αγία του ψυχή στον Κύριο που υπηρέτησε. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του την δέκατη όγδοη ημέρα του μηνός Ιουλίου κάθε χρόνου με ευλάβεια.