Σιγά σιγά γύρω από τη μορφή της σχηματίστηκε μια μικρή αδελφότητα γυναικών που ζητούσαν την πνευματική της καθοδήγηση.

Βάση της κοινής ζωής ήταν η εκούσια φτώχεια, η χειρωνακτική εργασία και η φιλοξενία των προσκυνητών που έφταναν.

Όλες οι αδελφές καλλιεργούσαν την αδιάκοπη ευχή του Ιησού και βάδιζαν στα ίχνη της γνήσιας ορθόδοξης μοναστικής παράδοσης.

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια έρχονταν στην Αγία Αλεξάνδρα άνθρωποι κάθε κοινωνικής τάξης, για να ζητήσουν συμβουλή και ευλογία.

Άρχοντες και χωρικοί, μορφωμένοι και απλοϊκοί, έβρισκαν κοντά της παρηγοριά, πνευματική στήριξη και πατρική αγάπη.

Η Οσία προέβλεψε με σαφήνεια ότι στον τόπο εκείνο επρόκειτο να ανεγερθεί ένα μεγάλο και ξακουστό μοναστήρι.

Προφήτευσε ακόμη και τις μεγάλες ταραχές που θα συνέβαιναν στο Ντιβέεβο κατά τους μετέπειτα αιώνες της ιστορίας του.

Δύο εβδομάδες πριν από την κοίμησή της έλαβε το μέγα αγγελικό σχήμα και προετοιμάστηκε για τη συνάντησή της με τον Κύριο.

Εκοιμήθη ειρηνικά στις δεκατρείς Ιουνίου του χίλια επτακόσια ογδόντα εννέα, αφήνοντας πίσω της μια ολοζώντανη πνευματική παρακαταθήκη.

Η αδελφότητα που θεμελίωσε εξελίχθηκε αργότερα σε μια από τις μεγαλύτερες γυναικείες μονές ολόκληρης της Ρωσίας.