Ο Νεομάρτυς Παχώμιος του Αγίου Όρους

Είκοσι επτά ολόκληρα χρόνια έζησε σκλάβος σε βυρσοδέψη μουσουλμάνο στο Ουσάκι της Μικράς Ασίας, κοντά στην αρχαία Φιλαδέλφεια. Ο αφέντης του τόσο εκτίμησε την εργατικότητά του, ώστε του πρόσφερε την κόρη του και την περιουσία του, αρκεί να αρνιόταν τον Χριστό. Ο νεομάρτυς Παχώμιος καταγόταν από τη Μικρή Ρωσία και τον είχαν αιχμαλωτίσει Τάταροι μουσουλμάνοι, οι οποίοι τον πούλησαν ως δούλο.

Στο εργαστήριο του βυρσοδέψη έμαθε με προθυμία την τέχνη, όμως αρνιόταν με σταθερότητα να ασπαστεί το Ισλάμ. Για την πίστη του δεχόταν συχνά ξυλοδαρμούς και του στερούσαν την τροφή, χωρίς όμως ποτέ να λυγίσει. Η σταθερή του στάση εντυπωσίασε τόσο πολύ τον αφέντη, που τελικά τον απελευθέρωσε και του είπε πως μπορούσε να φύγει όπου ήθελε.

Λίγο πριν αναχωρήσει, ο Παχώμιος αρρώστησε βαριά και κάποιοι μουσουλμάνοι διέδωσαν ψευδώς ότι είχε αρνηθεί τον Χριστό. Εξαιτίας της αρρώστιας του δεν τον περιέτεμαν, αλλά τον έντυσαν με πράσινα ρούχα, που μόνο οι μουσουλμάνοι είχαν δικαίωμα να φορούν. Όταν συνήλθε, ταξίδεψε στη Σμύρνη και έγινε έμπορος, κρύβοντας μέσα του τη φλόγα της πίστης του.

Έπειτα από καιρό, ο Παχώμιος πέταξε τα μουσουλμανικά ενδύματα και ανέβηκε στο Άγιον Όρος, στη Μονή του Αγίου Παύλου. Εκεί συνάντησε τον ιερομόναχο Ιωσήφ, εξομολογήθηκε όλα τα μυστικά της καρδιάς του και φανέρωσε τον πόθο να γίνει μοναχός. Έζησε κοντά στον γέροντα Ιωσήφ δώδεκα ολόκληρα χρόνια, ακολουθώντας με αυστηρότητα τον μοναχικό κανόνα και αποκτώντας πολλές αρετές.

Όταν άκουσε για τον άγιο Ακάκιο τον Καυσοκαλυβίτη, μετέβη στη σκήτη του και έγινε υποτακτικός του γέροντα Ακακίου. Για έξι χρόνια αφοσιώθηκε στην αδιάλειπτη προσευχή και έγινε υπόδειγμα ενάρετου μοναχού στους πατέρες της ερήμου. Μέρα με τη μέρα μέσα του μεγάλωνε ο πόθος να μαρτυρήσει για τον Χριστό, γιατί φοβόταν μήπως είχε αρνηθεί τον Κύριο με κάποιον απερίσκεπτο λόγο κατά την αρρώστια του.

Ο άγιος Ακάκιος προσπαθούσε να τον αποτρέψει, υποπτευόμενος ότι ίσως ο πόθος αυτός γεννήθηκε από κρυφή υπερηφάνεια. Δεν ήθελε να τον αφήσει εύκολα να φύγει και αποφάσισε να δοκιμάσει την αποφασιστικότητά του με νέους κανόνες και υπακοές. Για έναν ολόκληρο χρόνο γέροντας και υποτακτικός προσεύχονταν, ζητώντας να φανερωθεί το θέλημα του Θεού για την υπόθεση αυτή.

Συμβουλεύτηκαν επίσης τους πιο ενάρετους πατέρες του Αγίου Όρους, οι οποίοι ομόφωνα είπαν πως ο Παχώμιος έπρεπε να ευλογηθεί για το μαρτύριο. Ο άγιος έβγαλε το μοναχικό του σχήμα και ντύθηκε με ρούχα απλού χριστιανού, για να μην προκαλέσει αντίποινα στα αθωνικά μοναστήρια. Συνοδευόμενος από τον γέροντα Ιωσήφ, επέστρεψε στο Ουσάκι, τον τόπο της υποτιθέμενης άρνησής του.

Ο Ιωσήφ έμεινε σε ένα πανδοχείο, ενώ ο Παχώμιος πέρασε από το σπίτι του παλιού αφέντη του και διέσχισε την αγορά, για να τον αναγνωρίσουν. Δεν άργησε καθόλου η σύλληψή του και οδηγήθηκε αμέσως μπροστά στον κατή της πόλης. Τον κατηγόρησαν ότι ασπάστηκε το Ισλάμ και μετά επέστρεψε στη χριστιανική πίστη, κάτι που τότε τιμωρούνταν με θάνατο.

Οι κατήγοροι έδειχναν τα χριστιανικά του ρούχα ως αδιάσειστη απόδειξη, φωνάζοντας με μανία στους παρευρισκόμενους. Ο κατής τού είπε πως δεν επιτρέπεται να φοράει χριστιανικά ενδύματα, αφού είχε υποτίθεται αρνηθεί τον Χριστό προηγουμένως. Με θαρραλέα και ανυποχώρητη φωνή, ο άγιος Παχώμιος αποκρίθηκε ότι αποστρέφεται τη θρησκεία τους και ποτέ δεν θα αρνηθεί τον Σωτήρα του.

Δήλωσε μάλιστα πως είναι έτοιμος να υπομείνει κάθε βασανιστήριο και να πεθάνει για τον Χριστό πολλές φορές, αν αυτό ήταν δυνατόν. Τον έριξαν στη φυλακή, όπου τον στέρησαν από τροφή, ύπνο και κάθε ανθρώπινη παρηγοριά μέσα στο σκοτάδι. Σε όλο εκείνο το διάστημα τον στήριζε μόνο η ακλόνητη εμπιστοσύνη του στον Κύριο και η προσευχή.

Μετά από τρεις ημέρες καταδικάστηκε σε θάνατο και ο μάρτυρας χάρηκε, λέγοντας στον κατή να εκτελέσει αμέσως την απόφαση. Τον έσυραν δεμένο στον τόπο της εκτέλεσης, ενώ Τούρκοι από το πλήθος τον έβριζαν, τον έφτυναν και τον προέτρεπαν να γυρίσει στο Ισλάμ. Όταν γονάτισε για τον αποκεφαλισμό, ακόμα και ο δήμιος τον παρακάλεσε να σώσει τη ζωή του με την άρνηση της πίστης.

Ο άγιος έμεινε ατράνταχτος και του είπε να εκτελέσει χωρίς καθυστέρηση την προσταγή του κατή. Ο νικηφόρος μάρτυρας αποκεφαλίστηκε την έβδομη Μαΐου του χίλια επτακόσια τριάντα, ημέρα της Αναλήψεως του Κυρίου. Το σώμα του παρέμεινε εκτεθειμένο στα στοιχεία της φύσης για τρεις ημέρες και κατόπιν επέτρεψαν στους Ορθοδόξους να το ενταφιάσουν με ευλάβεια.

Λίγο μετά την ταφή, ο δήμιος δαιμονίστηκε και έτρεχε μέσα στην πόλη φωνάζοντας και αφρίζοντας, ενώ πέθανε ύστερα από λίγες ημέρες. Ο γέροντας Ιωσήφ βγήκε από το πανδοχείο όπου κρυβόταν και πήγε στον τόπο όπου βρισκόταν το σώμα του νεομάρτυρα. Μίλησε στον Παχώμιο σαν να ήταν ακόμα ζωντανός, λέγοντας πως πέτυχε εκείνο που ποθούσε από καρδιάς.

Του ζήτησε να πρεσβεύει στον Κύριο για τον ίδιο και για όλους όσοι θα επικαλούνταν το όνομά του στις ανάγκες τους. Ο πατήρ Ιωσήφ ανησυχούσε όμως πώς θα μπορούσε να φύγει από εκείνη την περιοχή χωρίς να συλληφθεί από τους Τούρκους. Τότε ο άγιος Παχώμιος εμφανίστηκε σε όνειρο και του είπε να μη φοβάται, γιατί κανένα κακό δεν θα τον έβρισκε στον δρόμο.

Εμπιστευόμενος τα λόγια του αγίου, ο γέροντας έφυγε από την πόλη και επέστρεψε στο Άγιον Όρος χωρίς καμία απολύτως δυσκολία. Μια χριστιανή γυναίκα από την περιοχή, που υπέφερε για χρόνια από βαριές κεφαλαλγίες, προσευχήθηκε στον νεομάρτυρα Παχώμιο και ζήτησε τη βοήθειά του. Έβαλε λίγο από το αίμα του μάρτυρα πάνω στο κεφάλι της και αμέσως θεραπεύτηκε από εκείνη την πολυχρόνια αρρώστια της.

Έγραψε τότε στους μοναχούς του Άθωνα και τους παρακάλεσε να ζωγραφίσουν για χάρη της μία εικόνα του αγίου. Επειδή τον είχαν γνωρίσει όσο ζούσε εκεί, θυμήθηκαν τα χαρακτηριστικά του και κατάφεραν να αγιογραφήσουν την εικόνα του. Η γυναίκα παρέλαβε με ευλάβεια την εικόνα και τιμούσε κάθε χρόνο τη μνήμη του στην επέτειο του μαρτυρίου.

Αργότερα, τα ιερά λείψανα του αγίου μεταφέρθηκαν στη Μονή του Αγίου Ιωάννου, στο νησί της Πάτμου, όπου φυλάσσονται με σεβασμό. Στις είκοσι έξι Ιανουαρίου του χίλια εννιακόσια πενήντα τρία, η μονή της Πάτμου παραχώρησε τμήμα των λειψάνων του στη Μονή Αγίου Παύλου. Η μονή αυτή του Άθωνα είχε υπάρξει ο τόπος όπου ο άγιος έζησε για χρόνια ως μοναχός.

Με τις πρεσβείες του νεομάρτυρα Παχωμίου, ας αξιωθούμε και εμείς της Βασιλείας των Ουρανών και της αιώνιας χαράς.