Ο Άγιος Μάρτυς Μαρίνος και η φλόγα της ομολογίας

Μπροστά στα μάτια όλων, ένας νέος χριστιανός όρμησε στον βωμό των ειδώλων και τσαλαπάτησε τις θυσίες που μόλις είχαν προσφερθεί στα ψεύτικα θεά. Οι ειδωλολάτρες ιερείς τον άρπαξαν αμέσως, του έσπασαν τα δόντια με πέτρες και τον έσυραν από τα μαλλιά στο χώμα. Έτσι ξεκινά η ιστορία του αγίου Μαρίνου, ενός μάρτυρα που η μνήμη του τιμάται στις δεκαεφτά Μαρτίου.

Ο άγιος έζησε στα χρόνια των μεγάλων διωγμών, όταν η Εκκλησία του Χριστού δοκιμαζόταν σκληρά από την ειδωλολατρική εξουσία. Από τη γέννησή του ανατράφηκε μέσα σε χριστιανική ευσέβεια, με προσοχή, με φόβο Θεού και με θερμό ζήλο για την αληθινή πίστη. Όταν λοιπόν είδε τους ειδωλολάτρες να προσφέρουν θυσίες όχι μόνο ζώα και πουλιά, αλλά ακόμη και ανθρώπους, η καρδιά του φλογίστηκε από θεϊκή αγανάκτηση.

Δεν μπόρεσε να αντέξει τη βλασφημία και αποφάσισε να δράσει με τόλμη μπροστά σε όλο το πλήθος. Επέλεξε μάλιστα να εμφανιστεί την ώρα που γινόταν η μεγάλη γιορτή προς τιμήν των άψυχων ειδώλων. Έφτασε στον τόπο όπου συγκεντρώνονταν οι θυσίες και προχώρησε αποφασιστικά προς τους ίδιους τους βωμούς.

Με δύναμη που του χάρισε η πίστη, γκρέμισε τους βωμούς των ειδώλων και ποδοπάτησε τα προσφερμένα σφάγια μπροστά στους έκπληκτους ιερείς. Αμέσως ύψωσε τη φωνή του και ήλεγξε τους ασεβείς για την ανοησία και την πλάνη των θυσιών που πρόσφεραν. Με παρρησία ομολόγησε δημόσια ότι είναι χριστιανός και πιστεύει στον αληθινό Θεό με όλη του την ψυχή.

Διακήρυξε ανοιχτά ότι πιστεύει στον Χριστό, τον Μονογενή Υιό του Θεού, που δημιούργησε τον ουρανό και τη γη. Πρόσθεσε ακόμη ότι σε αυτόν ανήκει η θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν μέσα σε αυτήν, ορατά και αόρατα. Όταν οι ειδωλολάτρες άρχισαν να βρίζουν τη χριστιανική πίστη, ο άγιος δεν δείλιασε ούτε σιώπησε για μια στιγμή.

Συνέχισε να μιλά με θάρρος και να ελέγχει τη ματαιότητα της ειδωλολατρικής λατρείας μπροστά σε όλο το πλήθος. Τότε ξέσπασε επάνω του η οργή τους με τρομερή αγριότητα και ξεκίνησαν τα φρικτά βασανιστήρια. Πρώτα τον χτύπησαν με ξύλα και μαστίγια χωρίς κανένα έλεος για το νεαρό σώμα του.

Έπειτα τον κρέμασαν ψηλά και ξέσχισαν με σιδερένια όργανα τα πλευρά του, ώστε να λυγίσει την πίστη. Παρά τους ανυπόφορους πόνους, ο γενναίος μάρτυρας δεν αρνήθηκε ούτε για μια στιγμή τον Χριστό. Οι ειδωλολάτρες τότε άρπαξαν πέτρες και άρχισαν να τον χτυπούν στο στόμα με μανία και αγριότητα.

Του έσπασαν τα δόντια, του πλήγωσαν τα χείλη και κατόπιν τον έσυραν από τα μαλλιά πάνω στο σκληρό χώμα. Όμως η ψυχή του παρέμεινε ατάραχη, σταθερή και προσηλωμένη στον Κύριο που τόσο πολύ αγαπούσε. Μετά από όλα αυτά τα φρικτά βασανιστήρια, οι στρατιώτες τον έδεσαν και τον οδήγησαν δεμένο στον άρχοντα της περιοχής.

Εκείνος, βλέποντας τη σταθερότητα του μάρτυρα, τον υπέβαλε σε νέες, ακόμη πιο σκληρές δοκιμασίες και μαρτύρια. Όμως ο άγιος Μαρίνος παρέμεινε αλύγιστος, με την καρδιά του στραμμένη μόνο προς τον ουρανό. Τελικά ο άρχοντας έδωσε εντολή να αποκεφαλιστεί ο μάρτυρας με ξίφος, για να σιωπήσει η φωνή του.

Έτσι ο Μαρίνος δέχτηκε το στεφάνι της μαρτυρικής τελείωσης και ενώθηκε αιώνια με τον αγαπημένο του Χριστό. Καμία από τις διασωθείσες πηγές δεν αναφέρει με ακρίβεια τον τόπο ή τον χρόνο του μαρτυρίου του αγίου. Η Εκκλησία όμως τιμά αδιάλειπτα τη μνήμη και την ομολογία του γενναίου εκείνου παλικαριού.