Η Παντάνασσα της Σικίνου

Μέσα στη νύχτα, μια μεγαλοπρεπής γυναίκα παρουσιάστηκε τρεις φορές στον ύπνο ενός ιερέα της Σικίνου και ζήτησε επίμονα να την παραλάβει από τη θάλασσα. Όταν εκείνος έφτασε στον βραχώδη γιαλό του Καρρά, αντίκρισε μια εικόνα της Θεοτόκου να στέκεται όρθια πάνω στα κύματα. Στο μικρό αυτό νησί, ανάμεσα στην Ίο και τη Φολέγανδρο, βόρεια της Σαντορίνης, υπήρχαν παλιά πολλές ιδιόκτητες εκκλησίες με τους δικούς τους εφημερίους.

Σε έναν από αυτούς τους ιερείς, που υπηρετούσε στον ναό του Τιμίου Προδρόμου, συνέβη το θαυμαστό αυτό γεγονός. Ένα βράδυ είδε στον ύπνο του μια γυναίκα λαμπρή και επιβλητική, που τον προέτρεπε να κατέβει στο βόρειο μέρος του νησιού. Το πρωί διηγήθηκε το όνειρο στην πρεσβυτέρα, όμως εκείνη τον συμβούλεψε να μη δίνει σημασία σε τέτοια οράματα.

Το ίδιο όνειρο επαναλήφθηκε και τη δεύτερη νύχτα, και πάλι ο ιερέας αδιαφόρησε ύστερα από την αποτροπή της πρεσβυτέρας. Την τρίτη νύχτα η μορφή ξαναφάνηκε, αυτή τη φορά αυστηρή, και τον έλεγξε για την απιστία του. Του είπε καθαρά ότι αν δεν υπακούσει στην εντολή της, θα τον βρει μεγάλο κακό μέσα στις ημέρες που έρχονται.

Έντρομος ο ιερέας σηκώθηκε, φόρεσε το ράσο του και χωρίς να μιλήσει σε κανέναν ξεκίνησε για τον τόπο που του είχε υποδείξει η ουράνια επισκέπτρια. Μόλις έφτασε στην απόκρημνη ακτή, διέκρινε ένα φως σαν αναμμένο καντήλι να τρεμοπαίζει πάνω στα νερά κοντά στα βράχια. Καθώς πλησίασε, στη θέση εκείνου του φωτός είδε μια εικόνα να στέκεται όρθια ανάμεσα στα κύματα της θάλασσας.

Αμέσως έβγαλε τα υποδήματά του, σήκωσε ψηλά το ράσο και μπήκε στο νερό για να πιάσει την ιερή εικόνα. Όσο όμως αυτός προχωρούσε προς εκείνη, τόσο η εικόνα απομακρυνόταν αθόρυβα και απαλά μέσα στο πέλαγος. Συνέχισε κολυμπώντας με όλες του τις δυνάμεις, μα κάθε προσπάθεια αποδείχθηκε τελικά εντελώς μάταιη.

Απελπισμένος βγήκε από τη θάλασσα και επέστρεψε γρήγορα στην κωμόπολη να αναγγείλει το παράδοξο θέαμα. Σήμαναν τότε χαρμόσυνα οι καμπάνες, και όλοι οι ιερείς ντύθηκαν τα άμφια, ενώ ο λαός κρατούσε λαμπάδες και εξαπτέρυγα. Όλοι μαζί κατέβηκαν εν πομπή στον γιαλό και αντίκρισαν την Παναγία να στέκεται όρθια πάνω στο νερό.

Ο ιερέας γονάτισε στην ακρογιαλιά, προσευχήθηκε με δάκρυα και παρέλαβε από τη θάλασσα την αγία εικόνα της Θεοτόκου. Με ψαλμωδίες και μεγάλη συγκίνηση μετέφεραν την ιερή εικόνα στον ναό του Αγίου Προδρόμου, όπου υπηρετούσε ο ιερέας που είχε δει το όραμα. Την επόμενη όμως αυγή, οι κάτοικοι αντίκρισαν με τρόμο τον ναό άδειο και την εικόνα της Θεοτόκου να λείπει εντελώς.

Όλοι ανησύχησαν βαθιά, νομίζοντας ότι κάποιοι ασεβείς είχαν κλέψει μέσα στη νύχτα το ιερό εικόνισμα. Ύστερα από επίμονη αναζήτηση, βρέθηκε στον ναό του Τιμίου Σταυρού, στο κέντρο της κωμόπολης, στη θέση που λέγεται Κάστρο. Στεκόταν όρθια πάνω σε στασίδι, δίπλα στην αριστερή θύρα του Ταξιάρχη, σαν να είχε διαλέξει η ίδια τον τόπο της.

Ξέσπασε τότε φιλονικία ανάμεσα στους ιδιοκτήτες των δύο εκκλησιών, και η εικόνα μεταφέρθηκε ξανά στον αρχικό ναό. Το ίδιο όμως θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε και την επόμενη νύχτα, χωρίς κανένας να μπορεί να εξηγήσει τι ακριβώς συνέβαινε. Αποφάσισαν λοιπόν δύο άντρες να μείνουν κρυμμένοι στον γυναικωνίτη και να παρακολουθήσουν ποιος έπαιρνε την ιερή εικόνα.

Κατά τα μεσάνυχτα άκουσαν την κλειδωμένη πόρτα να ανοίγει μόνη της με θόρυβο μέσα στη σιωπή. Είδαν τότε με δέος την αγία εικόνα να φεύγει μόνη της από τον ναό και να κατευθύνεται προς την άλλη εκκλησία. Κατάλαβαν αμέσως ότι αυτή ήταν η θέληση της Θεοτόκου, η οποία είχε επιλέξει η ίδια τον τόπο της παραμονής της.

Ανακοίνωσαν τότε στον λαό τη θαυματουργό μετάβαση και όλοι μαζί δόξασαν τη Μητέρα του Κυρίου με ευλάβεια. Αποφάσισαν λοιπόν οι κάτοικοι της Σικίνου να παραμείνει η εικόνα οριστικά στον ναό του Τιμίου Σταυρού. Εκεί βρίσκεται ενθρονισμένη μέχρι σήμερα και δέχεται την προσκύνηση των πιστών από όλα τα γύρω νησιά.

Ο ιδιοκτήτης του ναού, σε ένδειξη βαθύτατου σεβασμού προς τη Θεοτόκο, κατασκεύασε έναν περίτεχνο ξύλινο θρόνο. Τοποθέτησαν την Παντάνασσα στο αριστερό μέρος του ναού, στη θέση που η ίδια η Παναγία είχε φανερά υποδείξει. Έκτοτε η εικόνα αποτελεί το πολυτιμότερο κειμήλιο και την αδιάλειπτη προστασία ολόκληρου του μικρού νησιού.

Η σύναξη της ιεράς εικόνος της Παντανάσσης τελείται με ιδιαίτερο εκκλησιαστικό τυπικό την ημέρα της ευρέσεώς της. Εορτάζεται την πρώτη Κυριακή των Νηστειών, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, με λαμπρότητα και ευλάβεια από όλους τους κατοίκους. Έτσι, η Σίκινος τιμά την προστάτιδά της και διηγείται από γενιά σε γενιά το θαύμα της εμφάνισής της.