Η Περιτομή του Κυρίου και το όνομα Ιησούς

Οκτώ ημέρες μετά τη Γέννησή Του, ο Σωτήρας του κόσμου έσταξε τις πρώτες σταγόνες του τιμίου αίματός Του, προοίμιο εκείνου που θα χυνόταν αργότερα στον Σταυρό. Την ίδια εκείνη ημέρα έλαβε από τον ουρανό το όνομα Ιησούς, που σημαίνει Σωτήρας, όπως είχε αναγγείλει στον Ιωσήφ ο αρχάγγελος Γαβριήλ. Η ταπεινή αυτή πράξη συντελέστηκε σύμφωνα με την εντολή που είχε δώσει ο Θεός στον Αβραάμ, όταν συνομολόγησε μαζί του τη διαθήκη της περιτομής για όλους τους απογόνους του.

Ο Δημιουργός του νόμου υποτάχθηκε ο ίδιος στον νόμο, για να ελευθερώσει εκείνους που βρίσκονταν κάτω από τον ζυγό του. Δέχθηκε να φέρει στη σάρκα Του το σημείο της παλαιάς διαθήκης, αν και ο ίδιος ήταν αναμάρτητος και νομοθέτης. Με αυτόν τον τρόπο φανέρωσε καθαρά ότι πραγματικά προσέλαβε ανθρώπινη φύση και όχι φαινομενικό σώμα, όπως ισχυρίζονταν ορισμένοι αιρετικοί.

Έκλεισε τα στόματα όσων αρνούνταν τη γνήσια σάρκωσή Του και έδωσε σε όλους τους πιστούς υπόδειγμα τέλειας υπακοής στις θεϊκές εντολές. Από εκείνη τη στιγμή άρχισε να γεύεται τον πόνο του ανθρώπινου γένους, για να μας οδηγήσει στη σωτηρία. Η περιτομή της Παλαιάς Διαθήκης ήταν τύπος και προεικόνιση του χριστιανικού βαπτίσματος, που καθαρίζει την ψυχή από το προπατορικό αμάρτημα.

Όταν ο δεύτερος Αδάμ περιτμήθηκε στη σάρκα Του, έλαβε τέλος η σαρκική περιτομή της παλαιάς εποχής και εγκαινιάστηκε η νέα, πνευματική περιτομή της καρδιάς. Πλέον δεν αφαιρείται ένα μικρό τμήμα νεκρού δέρματος από το σώμα, αλλά αποβάλλεται ολόκληρος ο παλαιός άνθρωπος των παθών μέσω της κοινωνίας στον θάνατο και την Ανάσταση του Χριστού. Ο απόστολος Παύλος γράφει στους Κολοσσαείς ότι οι πιστοί περιτμήθηκαν με περιτομή αχειροποίητη, καθώς αποδύθηκαν το σώμα των αμαρτιών της σάρκας μέσα στο μυστήριο του βαπτίσματος.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ο μέγας απόστολος αντιστάθηκε σθεναρά σε όσους πίεζαν τους εξ εθνών χριστιανούς να περιτέμνονται κατά τον παλαιό τύπο. Στην επιστολή του προς τους Γαλάτες διακηρύσσει με σαφήνεια ότι στον Ιησού Χριστό ούτε η περιτομή έχει κάποια δύναμη ούτε η ακροβυστία, παρά μόνο η πίστη που ενεργείται με την αγάπη. Έτσι μας καλεί όλους σε γνήσια μεταμόρφωση της εσωτερικής ζωής, σε αληθινή ανακαίνιση της ψυχής μέσα στη χάρη του Πνεύματος.

Η ογδόη ημέρα μετά τη γέννηση είχε βαθύ συμβολικό νόημα μέσα στην παράδοση της Παλαιάς Διαθήκης και της Εκκλησίας. Οι επτά ημέρες της δημιουργίας παριστάνουν την ολοκλήρωση του χρόνου του παρόντος κόσμου, με τις ευλογίες αλλά και τα όρια της φθαρτής ζωής. Η όγδοη ημέρα όμως υπερβαίνει τον κύκλο αυτό και προτυπώνει την αιώνια βασιλεία, εκείνη που δεν γνωρίζει εσπέρα ούτε αλλαγή ούτε τέλος.

Είναι η ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου, η πρώτη και μοναδική ημέρα της ζωής που δεν τελειώνει ποτέ και ανοίγει στους πιστούς την πύλη της αφθαρσίας. Όταν λοιπόν ο Χριστός δέχθηκε την περιτομή την όγδοη ημέρα από τη Γέννησή Του, μας προανήγγειλε με τρόπο μυστικό την τελική νίκη Του πάνω στον θάνατο. Η μικρή εκείνη πράξη υπακοής στον νόμο έκρυβε μέσα της όλο το μυστήριο της απελευθέρωσης του ανθρώπινου γένους.

Με τις λίγες σταγόνες αίματος που χύθηκαν τότε, ο νεογέννητος Λυτρωτής άρχισε να γράφει με κόκκινα γράμματα την ιστορία της σωτηρίας μας. Η ταπείνωσή Του εκείνη υπήρξε μεγαλύτερη ακόμη και από την ίδια τη Γέννησή Του, γιατί δέχθηκε σημείο αμαρτωλού χωρίς να γνωρίζει αμαρτία. Σύμφωνα με τη συνήθεια του Ισραήλ, την ίδια εκείνη ημέρα δόθηκε στο θείο Βρέφος και το όνομά Του, που είχε αποκαλύψει ο αρχάγγελος Γαβριήλ στην Παρθένο Μαρία πριν από τη σύλληψη.

Το όνομα Ιησούς σημαίνει Σωτήρας και φανερώνει με τρόπο σύντομο αλλά πλήρη την αποστολή του ενανθρωπήσαντος Λόγου του Θεού. Δεν πρόκειται για ένα απλό συμβατικό όνομα, αλλά για ζωντανή παρουσία του ίδιου του Προσώπου του Σωτήρα μέσα σε λίγες συλλαβές γεμάτες δύναμη. Όπως μαρτυρεί ο απόστολος Παύλος στην προς Φιλιππησίους επιστολή, ο Πατήρ ύψωσε τον Υιό και του χάρισε όνομα ανώτερο από κάθε άλλο όνομα.

Στο όνομα του Ιησού κάμπτεται κάθε γόνατο των επουρανίων, των επιγείων και των καταχθονίων, και κάθε γλώσσα ομολογεί τη βασιλική Του κυριότητα. Ο απόστολος Πέτρος βεβαιώνει με τη σειρά του ότι δεν υπάρχει άλλο όνομα κάτω από τον ουρανό μέσα στο οποίο μπορούμε να σωθούμε. Το ευλογημένο αυτό όνομα προετοιμαζόταν μέσα στο τριαδικό συμβούλιο πριν από όλους τους αιώνες, φυλασσόταν ως πολύτιμος μαργαρίτης και τώρα δόθηκε στους ανθρώπους ως κλειδί της θύρας του Παραδείσου.

Όπως μαρτυρεί η Καινή Διαθήκη και οι βίοι αναρίθμητων αγίων της Εκκλησίας, το όνομα του Ιησού όταν επικαλείται με πίστη ενεργεί θαύματα μεγάλα και ανέλπιστα. Στις Πράξεις των Αποστόλων βλέπουμε τον απόστολο Πέτρο να θεραπεύει τον χωλό της Ωραίας Πύλης λέγοντας απλά στο όνομα Ιησού Χριστού του Ναζωραίου, σήκω και περπάτα. Οι δαίμονες τρέπονται σε φυγή, οι δυνάμεις του θανάτου διαλύονται και κάθε φθοροποιό πάθος μαραίνεται μπροστά στη φωτιά αυτής της θείας επικλήσεως.

Ο ίδιος ο Κύριος υποσχέθηκε στους μαθητές Του ότι ό,τι ζητήσουν στο όνομά Του θα τους το χαρίσει ο Πατέρας Του, ώστε να δοξάζεται ο Υιός μέσα στους πιστούς. Οι ορθόδοξοι χριστιανοί, μάρτυρες και κήρυκες αυτού του ονόματος που πηγάζει ζωή αιώνια, οφείλουν να κάνουν τα πάντα στο όνομα του Σωτήρα τους. Ο απόστολος Παύλος προτρέπει τους Κολοσσαείς να πράττουν κάθε λόγο και κάθε έργο στο όνομα του Κυρίου Ιησού, ευχαριστώντας μέσω αυτού τον Θεό και Πατέρα.

Έτσι η ζωή του πιστού γίνεται μια συνεχής λατρευτική προσφορά, μια διαρκής αναφορά στο πανάγιο όνομα που νικά κάθε σκοτάδι του κόσμου. Η αδιάλειπτη επανάληψη της προσευχής Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλό αποτελεί τον θησαυρό της ορθόδοξης πνευματικής παράδοσης σε όλους τους αιώνες. Όταν ο πιστός προφέρει με πίστη και κατάνυξη αυτά τα λίγα λόγια σε κάθε αναπνοή και σε κάθε περίσταση της ημέρας του, το ίδιο το Πρόσωπο του Κυρίου εγκαθίσταται μέσα στις σκέψεις του.

Φωτίζει σιγά σιγά τον νου, εμπνέει τις πράξεις του και καθαρίζει σταδιακά όλα τα πάθη που έχουν φωλιάσει στα βάθη της καρδιάς. Η ψυχή που μαθαίνει αυτή την τέχνη της προσευχής γίνεται ναός του Αγίου Πνεύματος και κατοικητήριο της αγαπημένης παρουσίας του Σωτήρα. Όπως λέει και ο όσιος Ιωάννης ο Συγγραφέας της Κλίμακος, με το όνομα του Ιησού να κτυπάς πάντοτε τους εχθρούς της σωτηρίας σου, γιατί ισχυρότερο όπλο δεν θα βρεις ούτε στον ουρανό ούτε στη γη.

Στο όνομα αυτό βρίσκει ο πιστός φωτισμό του νου, υγεία του σώματος, χαρά στη λύπη, παρηγοριά στις δοκιμασίες και ελπίδα ασφαλή της αιώνιας ζωής. Όλα τα μαρτύρια των αγίων γλυκάθηκαν από αυτή την ανέκφραστη γλυκύτητα του ονόματος του Νυμφίου της Εκκλησίας, του μόνου αληθινού φιλανθρώπου. Η ανάμνηση της Περιτομής του Κυρίου την όγδοη ημέρα μετά τα Χριστούγεννα αποτελεί ταυτόχρονα και τη μεγάλη εορτή του ονόματος του Ιησού μέσα στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας.

Είναι η ημέρα κατά την οποία τιμούμε τις πρώτες σταγόνες αίματος του Λυτρωτή και αναλογιζόμαστε το μυστήριο της απείρου ταπεινώσεώς Του χάριν της δικής μας σωτηρίας. Ο κανόνας της εορτής συντάχθηκε από τον άγιο Στέφανο τον Σαββαΐτη και ψάλλεται με κατάνυξη σε όλες τις ορθόδοξες εκκλησίες της οικουμένης. Την ίδια ημέρα τιμούμε επίσης τη μνήμη του μεγάλου ιεράρχη Βασιλείου του Καππαδόκη, του φωτεινού μύστη των μυστηρίων του Χριστού.

Η Εκκλησία μας υπενθυμίζει ότι το όνομα χριστιανός είναι το ίδιο σημείο της εισόδου του ανθρώπινου γένους σε μια νέα διαθήκη με τον Θεό, μια διαθήκη γραμμένη με αίμα αγάπης. Ας ασπαστούμε λοιπόν με πόθο και ευλάβεια το γλυκύτατο όνομα του Σωτήρα μας και ας προσκυνήσουμε το τίμιο αίμα Του που χύθηκε για μας. Ας ζητήσουμε από τον αναμάρτητο Νεογνό και τέλειο Κύριο της δόξας να αποτυπώσει το άγιο όνομά Του βαθιά μέσα στις καρδιές μας.

Έτσι θα αξιωθούμε να υμνούμε αιώνια το μεγαλείο της αγάπης Του μαζί με τους αγγέλους και όλους τους αγίους. Τώρα εκτελώ την επικύρωση: **Παράδοση:** Το τελικό αρχείο αποθηκεύεται ως:

**`01_01_Περιτομή_του_Κυρίου_Ελληνικά_Καθαρά. Το αρχείο περιέχει μόνο τον τίτλο και το καθαρό αφηγηματικό κείμενο, χωρίς σχόλια, αριθμήσεις ή τεχνικά μεταδεδομένα, παραδίδεται σε UTF-8 μορφή και είναι έτοιμο για το επόμενο στάδιο επικύρωσης από τον Optiko Text Validator 2 Auto Sections.