Η Οσιομάρτυς Σωσάννα και το Μυστικό των Είκοσι Ετών

Είκοσι ολόκληρα χρόνια έζησε ντυμένη άνδρας σε μοναστήρι της ερήμου, με το όνομα Ιωάννης, χωρίς κανείς να υποψιαστεί την αλήθεια. Όταν κατηγορήθηκε άδικα ότι ατίμασε μοναχή, σήκωσε αμίλητη το βάρος της συκοφαντίας, παρά τη φοβερή ποινή που της επέβαλε ο ηγούμενος. Η Αγία Σωσάννα καταγόταν από την Παλαιστίνη και έζησε στα τέλη του τρίτου αιώνα μετά Χριστόν, σε χρόνια σκληρά για την Εκκλησία.

Ο πατέρας της Αρτέμιος ήταν εθνικός και ιερέας των ειδώλων, ενώ η μητέρα της Μάρθα κρατούσε την ιουδαϊκή πίστη. Μέσα σε αυτό το διχασμένο σπιτικό, η νεαρή κοπέλα γνώρισε από μόνη της το φως του Χριστού. Ζήτησε να βαπτιστεί από τον επίσκοπο Σιλουανό και έγινε με όλη της την καρδιά χριστιανή.

Η απόφασή της αυτή εξόργισε βαθιά τόσο τους εθνικούς όσο και τους Εβραίους της περιοχής. Αποφάσισαν μάλιστα από κοινού να την εξοντώσουν, για να ξεπλύνουν την προσβολή που πίστευαν ότι δέχτηκαν. Ο επίσκοπος όμως πληροφορήθηκε εγκαίρως τη συνωμοσία και αναζήτησε μαζί με την Αγία τρόπο σωτηρίας.

Η λύση δόθηκε τελικά από την ίδια τη Σωσάννα, με τόλμη που ξάφνιασε όλους. Μοίρασε ολόκληρη την πατρική περιουσία στους φτωχούς της πόλης, χωρίς να κρατήσει τίποτα για τον εαυτό της. Έπειτα φόρεσε ανδρικά ρούχα, έκρυψε τη γυναικεία της μορφή και έφυγε κρυφά από τα Ιεροσόλυμα.

Στον δρόμο της προς την έρημο συνάντησε ένα ησυχαστήριο ευσεβών ανδρών και ζήτησε να την δεχτούν. Εκεί μετονομάστηκε Ιωάννης και άρχισε αυστηρή ασκητική ζωή, πιστή σε όλους τους κανόνες της μοναχικής τάξης. Για είκοσι ολόκληρα χρόνια έζησε άμεμπτη, με νηστεία, προσευχή και υπακοή, χωρίς ποτέ να φανερώσει το μυστικό της.

Όταν όμως μια συκοφαντία την κατηγόρησε ότι ατίμασε μοναχή, σήκωσε σιωπηλή το βάρος και δέχτηκε την τιμωρία. Ο ηγούμενος της επέβαλε σκληρή ποινή, και εκείνη την υπέμεινε με θαυμαστή αυταπάρνηση και ταπείνωση. Όταν ο επίσκοπος Ελευθερουπόλεως ήθελε να την αφορίσει για την υπόθεση, αναγκάστηκε να αποκαλύψει την αλήθεια.

Φανέρωσε τότε ότι ήταν γυναίκα και άφησε όλους τους παρόντες έκπληκτους από την υπομονή και την αρετή της. Ο επίσκοπος αναγνώρισε την αγιότητά της, την χειροτόνησε διακόνισσα και την πήρε από το μοναστήρι. Της ανέθεσε διακονία στην επισκοπή του, ώστε να στηρίζει με τον λόγο και το παράδειγμά της τις γυναίκες των χριστιανικών κοινοτήτων.

Η φήμη της απλωνόταν ολοένα και περισσότερο σε όλη την περιοχή της Ελευθερουπόλεως. Πολλοί έτρεχαν κοντά της για να ακούσουν τα λόγια της και να ζητήσουν πνευματική στήριξη στις δύσκολες ώρες. Όταν όμως ξέσπασε ο μεγάλος διωγμός από τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, η Σωσάννα δεν δείλιασε καθόλου.

Συνέχισε να λατρεύει φανερά τον Ιησού Χριστό, χωρίς να κρύβει την πίστη της από κανέναν άνθρωπο. Ο ηγεμόνας Αλέξανδρος έδωσε εντολή να συλληφθεί και να οδηγηθεί ενώπιόν του για ανάκριση. Της ζήτησε να θυσιάσει στα είδωλα και να αρνηθεί δημόσια το όνομα του Κυρίου της.

Η Αγία στάθηκε ατρόμητη μπροστά του και αρνήθηκε με σταθερότητα κάθε προδοσία της πίστης της. Τη φυλάκισαν τότε σε σκοτεινό κελί μαζί με άλλους χριστιανούς ομολογητές της εποχής. Στο τέλος ο ηγεμόνας την καταδίκασε να καεί ζωντανή πάνω σε αναμμένη πυρά.

Η Αγία Σωσάννα δέχτηκε τη φωτιά με γαλήνη και παρέδωσε εκεί το πνεύμα της στον Κύριο. Η μνήμη της τιμάται από την Εκκλησία στις δεκαπέντε Δεκεμβρίου, ενώ ορισμένοι συναξαριστές την τοποθετούν περισσότερο στις δεκαεννέα Σεπτεμβρίου. Το παράδειγμά της παραμένει φωτεινός οδηγός υπομονής, αυταπάρνησης και ομολογίας για κάθε πιστό.