Άγιος Ελευθέριος ο Κουβικουλάριος

Μέσα στη χλιδή των βυζαντινών ανακτόρων, ένας πλούσιος αυλικός κρυφά βαπτίστηκε χριστιανός και έχτισε υπόγειο ναό κοντά στον Σαγγάριο ποταμό. Όταν ο ίδιος του ο δούλος τον κατέδωσε στον ειδωλολάτρη βασιλιά, εκείνος προτίμησε τον αποκεφαλισμό από την άρνηση του Χριστού. Ο Ελευθέριος καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη και ανατράφηκε μέσα στα βασιλικά ανάκτορα, όπου σύντομα έφτασε σε μεγάλη τιμή και αξίωμα.

Σε εκείνη την εποχή ξεπερνούσε όλους τους αυλικούς σε πλούτο και σε δόξα, χωρίς ωστόσο να παρασύρεται από τη ματαιότητα του κόσμου. Η σκέψη του στρεφόταν διαρκώς στα άφθαρτα και αιώνια αγαθά, ενώ θεωρούσε όλα τα γήινα μηδαμινά και ανάξια λόγου. Προτιμούσε να βρίσκεται στα πρόθυρα του οίκου του Θεού παρά να κατοικεί στα σκηνώματα των ασεβών της εξουσίας.

Καθημερινά ύψωνε τον νου του στον Κύριο και απασχολούσε τις ώρες του με ιερές ψαλμωδίες και αγαθά έργα. Στόλιζε τη ζωή του με αρετές, που ταιριάζουν περισσότερο σε μοναχό παρά σε λαμπρό αυλικό άνδρα. Ο εχθρός της σωτηρίας όμως δεν άντεξε να βλέπει τέτοια λαμπρότητα ψυχής και κίνησε αόρατο πόλεμο εναντίον του.

Με δολιότητα ο διάβολος υποκίνησε έναν από τους ίδιους τους υπηρέτες του μακαρίου, να συκοφαντήσει τον κύριό του ενώπιον του βασιλιά. Ο δούλος παρουσιάστηκε στο παλάτι και κατήγγειλε ότι ο Ελευθέριος δέχτηκε το άγιο βάπτισμα και ανήγειρε χριστιανικό ναό. Πρόσθεσε ότι πιστεύει στον σταυρωμένο Χριστό και περιφρονεί ανοιχτά τα βασιλικά διατάγματα για τη λατρεία των ειδώλων.

Είπε ακόμη ότι έχει αποκτήσει ιερές εικόνες, τελεί ακολουθίες στον χριστιανικό Θεό και καταπονεί το σώμα του με νηστείες, δάκρυα και μετάνοιες. Ακούγοντας αυτή τη βαριά κατηγορία ο βασιλιάς οργίστηκε σφοδρά και κάλεσε αμέσως τον άγιο κοντά του. Όταν εκείνος εμφανίστηκε, ο ηγεμόνας έκρυψε τον θυμό του και άρχισε να μιλά με ψεύτικη φιλικότητα και υποκριτική γλυκύτητα.

Ρώτησε γιατί απομακρύνθηκε από την αυλή και αδιαφορεί για την αγάπη του βασιλιά και τη φροντίδα του παλατιού. Ο Ελευθέριος απάντησε ταπεινά ότι διάφορες ασθένειες του σώματος τον αναγκάζουν να μένει μακριά από τη βασιλική ζωή. Ο βασιλιάς υποκρίθηκε ενδιαφέρον και ζήτησε μάλιστα να επισκεφθεί ο ίδιος το αγρόκτημα του πιστού του υπηρέτη.

Ο μακάριος όμως δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία σε εκείνα τα ύπουλα και προσποιητά βασιλικά λόγια. Προς το βράδυ ο Ελευθέριος αποσύρθηκε στο αγαπημένο του κτήμα και κλείστηκε σε ένα ιδιαίτερο δωμάτιο, όπως συνήθιζε. Παραδόθηκε στη θεϊκή προσευχή και στη μελέτη των ουρανίων, και όταν αποκοιμήθηκε είδε ένα παράξενο όνειρο.

Στο όραμα κατέβαινε σε ένα βαθύ άνοιγμα, σαν πηγάδι, και στον πυθμένα έβρισκε έναν πανέμορφο και ολόλαμπρο ναό. Ταραγμένος από αυτή τη μυστηριώδη εικόνα, σηκώθηκε νωρίς το πρωί και πήγε ξανά στον βασιλιά. Εκείνος προσπάθησε πάλι με γλυκά και απατηλά λόγια να σαλέψει την πίστη του στον Χριστό.

Όταν είδε ότι τα λόγια του είναι μάταια και η ψυχή του αγίου παραμένει αδιάσειστη, ξέσπασε σε φανερή οργή. Διέταξε λοιπόν να αποκεφαλιστεί ο μάρτυρας με το ξίφος και το τίμιο σώμα του να ριχθεί βορά στα σκυλιά και στα όρνεα. Έτσι ο μακάριος Ελευθέριος παρέδωσε το πνεύμα του στον Θεό για τον οποίο έζησε.

Όμως ένας ευλαβής χριστιανός ιερέας πήρε κρυφά τα τίμια λείψανα από τον τόπο της ρίψης. Τα άλειψε με μύρο, τα θυμίασε και τα έθαψε με τιμή σε ξεχωριστό τόπο. Τώρα ας ελέγξω τα γραμματικά στοιχεία (μετοχές, αριθμοί, σύνταξη) και τις λέξεις ανά ενότητα/πρόταση.

Έλεγχος μετοχών: «προφασιζόμενος» — δεν υπάρχει. «παρασύρεται» — ρήμα. Δεν βλέπω μετοχές -οντας/-μένος.

ας τσεκάρω: «σταυρωμένο» — μετοχή -μένος. Πρέπει να την αλλάξω. «Πιστεύει στον σταυρωμένο Χριστό» → «πιστεύει στον Χριστό που σταυρώθηκε».

«ταραγμένος» — μετοχή. → «Με ταραχή σηκώθηκε νωρίς» «αδιάσειστη» — επίθετο, εντάξει.

Ας ξαναγράψω με διορθώσεις: %$ Άγιος Ελευθέριος ο Κουβικουλάριος $% Ο Ελευθέριος καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη και ανατράφηκε μέσα στα βασιλικά ανάκτορα, όπου σύντομα έφτασε σε μεγάλη τιμή και υψηλό αξίωμα.

Με δολιότητα ο διάβολος έσπρωξε έναν από τους ίδιους τους υπηρέτες του μακαρίου, ώστε να συκοφαντήσει τον κύριό του ενώπιον του βασιλιά. Πρόσθεσε ότι πιστεύει στον Χριστό, που σταυρώθηκε για τον κόσμο, και περιφρονεί ανοιχτά τα βασιλικά διατάγματα για τη λατρεία των ειδώλων. Όταν ο βασιλιάς άκουσε αυτή τη βαριά κατηγορία, οργίστηκε σφοδρά και κάλεσε αμέσως τον άγιο κοντά του.

Ο μακάριος όμως δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στα ύπουλα και προσποιητά βασιλικά λόγια. Με ταραχή μεγάλη σηκώθηκε νωρίς το πρωί από αυτή τη μυστηριώδη εικόνα και πήγε ξανά στον βασιλιά. Έτσι ο μακάριος Ελευθέριος παρέδωσε το πνεύμα του στον Θεό, για τον οποίο έζησε με όλη του την καρδιά.

Όμως ένας ευλαβής χριστιανός ιερέας πήρε κρυφά τα τίμια λείψανα από τον τόπο εκείνον της ρίψης. Τα άλειψε με άγιο μύρο, τα θυμίασε με ευωδιαστό λιβάνι και τα έθαψε με τιμή σε ξεχωριστό τόπο.