Οι Μάρτυρες Ακεψεής και Αειθαλάς της Περσίας

Ένας ειδωλολάτρης ιερέας της Περσίας άφησε τους βωμούς του και έγινε κήρυκας του Χριστού, αφού θεραπεύτηκε από βαριά αρρώστια με την προσευχή ενός επισκόπου. Λίγο αργότερα, στην πόλη Αρβήλ, ο ίδιος άντρας έχασε το αυτί του με διαταγή του τοπικού άρχοντα, μόνο και μόνο επειδή ομολόγησε τον Χριστό. Πρόκειται για τον άγιο Ακεψεή, που μαρτύρησε μαζί με τον διάκονο Αειθαλά στα χρόνια των μεγάλων διωγμών της περσικής αυτοκρατορίας.

Οι δύο άγιοι κατάγονταν από τη γη της Περσίας και έζησαν μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο ειδωλολατρία και φόβο για το όνομα του Σωτήρα. Ο Ακεψεής υπηρετούσε ως ιερέας στους περσικούς ναούς και είχε μεγάλη θέση ανάμεσα στους ομοεθνείς του. Όταν τον βρήκε σοβαρή αρρώστια, άκουσε για τη δύναμη της χριστιανικής πίστης και αναζήτησε με ταπείνωση έναν επίσκοπο της Εκκλησίας.

Εκείνος τον δίδαξε με υπομονή τις αλήθειες του Ευαγγελίου και τον θεράπευσε με τη θερμή του προσευχή. Από εκείνη τη στιγμή η ζωή του άλλαξε ολοκληρωτικά και η καρδιά του ανήκε πια στον Χριστό. Πίσω από τη μεταστροφή του φαινόταν καθαρά το έλεος του Θεού προς τον λαό της Περσίας.

Όταν επέστρεψε στην Αρβήλ, ο Ακεψεής δεν κράτησε για τον εαυτό του τη νέα πίστη που είχε δεχτεί. Βγήκε ανάμεσα στους συμπολίτες του και άρχισε να κηρύττει με τόλμη τον λόγο της αλήθειας. Σύντομα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και έγινε διδάσκαλος της ευσέβειας μέσα στην πόλη που τον είχε γνωρίσει ως ειδωλολάτρη ιερέα.

Η δράση του δεν άργησε να φτάσει στα αυτιά του τοπικού άρχοντα, ο οποίος τον κάλεσε αμέσως μπροστά του. Εκείνος ομολόγησε με παρρησία την πίστη του και αρνήθηκε να επιστρέψει στα είδωλα της πατρίδας του. Ο άρχοντας πρόσταξε να του κόψουν το αυτί και να τον ρίξουν στη φυλακή για να λυγίσει η αντοχή του.

Μέσα στο σκοτεινό κελί ο άγιος δοξολογούσε τον Θεό και ενίσχυε όσους έμπαιναν κοντά του. Την ίδια εποχή ο διάκονος Αειθαλάς της Εκκλησίας της Αρβήλ συνελήφθη επίσης για το όνομα του Χριστού. Οι ειδωλολάτρες τον χτύπησαν με σκληρότητα και ο αρχιερέας των ειδώλων διέταξε να τον ρίξουν στη φυλακή κοντά στον Ακεψεή.

Έτσι οι δύο πιστοί βρέθηκαν μαζί, ενωμένοι στο ίδιο μαρτυρικό φρόνημα. Μέσα στη φυλακή οι δύο άγιοι στήριζαν ο ένας τον άλλον με προσευχές, με λόγια παρηγοριάς και με την κοινή ελπίδα της αιώνιας ζωής. Οι πληγές του Αειθαλά και το κομμένο αυτί του Ακεψεή μαρτυρούσαν σιωπηλά την αγάπη τους για τον Σωτήρα.

Έπειτα από κάποιες ημέρες ο άρχοντας της περιοχής διέταξε να τους φέρουν ξανά μπροστά του, ελπίζοντας πως ο πόνος θα είχε κάμψει την αποφασιστικότητά τους. Όμως οι δύο μάρτυρες στάθηκαν με σταθερή φωνή και ομολόγησαν για μια ακόμη φορά την πίστη τους στον Χριστό ως αληθινό Θεό. Δεν δέχτηκαν καμία υπόσχεση τιμής, καμία απειλή βασάνου, καμία συμβιβαστική πρόταση του δικαστή τους.

Τότε εκείνος εξέδωσε την απόφαση να αποκεφαλιστούν και οι δύο για το όνομα του Χριστού. Οι άγιοι δέχτηκαν την καταδίκη με χαρά, σαν δώρο από τον ίδιο τον Νυμφίο των ψυχών τους. Παρέδωσαν τις ψυχές τους στον Κύριο και πήραν τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου.

Η μνήμη τους τιμάται από την Εκκλησία στις έντεκα Δεκεμβρίου κάθε χρόνου. Η περσική γη ποτίστηκε με το αίμα τους και έγινε μάρτυρας της πίστης που νικά τον θάνατο.