Ο Άγιος Μείραξ και η μετάνοια του αρνητή

Ένας νεαρός Αιγύπτιος πέταξε τη ζώνη του, ποδοπάτησε τον σταυρό και φώναξε δυνατά μπροστά στον Αμηρά ότι έγινε αγαρηνός. Λίγα χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος στάθηκε ξανά μπροστά στον ηγεμόνα και ζητούσε με δάκρυα να πεθάνει ως χριστιανός. Καταγόταν από την Τενεσή της Αιγύπτου και είχε γεννηθεί σε σπίτι ευσεβές, όπου οι γονείς του τον ανέθρεψαν με φόβο Θεού.

Από μικρός βαπτίστηκε και έμαθε τα νάματα της πίστεως, όμως η νεανική ελαφρότητα και οι συναναστροφές με αλλόπιστους τον παρέσυραν σταδιακά μακριά από τον Χριστό. Ο διάβολος βρήκε τόπο μέσα στην καρδιά του και τον οδήγησε στον Αμηρά της Αιγύπτου. Εκεί ο νεαρός Μείραξ έλυσε τη ζώνη του, καταπάτησε τον τίμιο σταυρό και πήρε στο χέρι το ξίφος του στρατιώτη.

Με φωνή θρασεία και ασυλλόγιστη διακήρυξε δημόσια ότι από εκείνη την ώρα έπαυε να ονομάζεται χριστιανός. Οι αξιωματούχοι τον τίμησαν με δώρα και αξιώματα, ενώ ο ίδιος, μέθυσος από τη μάταιη δόξα, ξέχασε εντελώς τη σωτηρία της ψυχής του. Έτσι πέρασε αρκετός καιρός μέσα στο σκοτάδι της αρνήσεως, χωρίς ο νέος να σκέφτεται καν την επιστροφή.

Στο πατρικό του σπίτι όμως οι γονείς δεν έπαψαν ποτέ να θρηνούν για τον χαμένο γιο τους. Οι πληγωμένες καρδιές τους κρατήθηκαν όρθιες μόνο από την προσευχή, χωρίς να πέσουν στην απελπισία. Νύχτα και μέρα παρακαλούσαν τον Κύριο να φωτίσει το παιδί τους και να το επαναφέρει στον δρόμο της αλήθειας.

Η αδιάκοπη δέηση τους έφτασε στον θρόνο της θείας ευσπλαχνίας και δεν έμεινε χωρίς καρπό. Η χάρη του Θεού άγγιξε ξαφνικά τα βάθη της ψυχής του Μείρακα και τον έκανε να συναισθανθεί την πτώση του. Όπως ο φοίνικας ξεπροβάλλει μέσα από τις στάχτες, έτσι και η παλιά πίστη του αναγεννήθηκε μέσα από τα ερείπια της καρδιάς του.

Συντετριμμένος και ντροπιασμένος έτρεξε στο σπίτι των γονέων του, έπεσε στα πόδια τους και τους εξομολογήθηκε με δάκρυα την επιθυμία να γίνει ξανά χριστιανός. Τους είπε ότι σκοτίστηκε ο νους του και διέπραξε φοβερό κακό, αλλά τώρα ποθεί να ζήσει κοντά τους με την πίστη που του δίδαξαν. Οι γονείς δόξασαν τον Θεό για την επιστροφή του παιδιού και τον αγκάλιασαν με βαθιά συγκίνηση και ευγνωμοσύνη.

Όμως οι γονείς φοβήθηκαν αμέσως την οργή του Αμηρά, μήπως η κρυφή επιστροφή του γιου τους φέρει μεγάλη συμφορά σε ολόκληρη την οικογένεια. Του μίλησαν λοιπόν με σύνεση και του εξήγησαν ότι η πραγματική μετάνοια ζητάει δημόσια ομολογία ενώπιον του ίδιου του ηγεμόνα. Τον προέτρεψαν να πάει μόνος του στον Αμηρά και να φανερώσει την επιστροφή του στον Χριστό, σαν να ενεργούσε χωρίς τη δική τους γνώση.

Ο νεαρός άκουσε με προσοχή τη συμβουλή των γονέων του και πήρε δύναμη από την πεποίθηση στις προσευχές τους. Πήρε στα χέρια του τη ζώνη που είχε πετάξει και βάδισε αποφασιστικά προς το παλάτι του ηγεμόνα. Μπροστά στον Αμηρά και στους συμβούλους του έδεσε ξανά τη ζώνη, σφράγισε τον εαυτό του με τον σταυρό και τον ασπάστηκε με βαθιά ευλάβεια.

Ύστερα φώναξε δυνατά ότι επιστρέφει στον Χριστό τον αληθινό Θεό και αναθεματίζει την πλάνη που είχε πιστέψει. Η τόλμη του πάγωσε τους παρόντες και ο Αμηράς τον άρπαξε αμέσως. Τότε ο μάρτυρας ομολόγησε ξανά καθαρά την πίστη του στον Σωτήρα.

Ο ηγεμόνας διέταξε να κλειστεί ο μάρτυρας σε σκοτεινή φυλακή χωρίς τροφή για τρεις ολόκληρες ημέρες. Όταν τον οδήγησαν ξανά στο δικαστήριο, ο Μείραξ ομολόγησε με σταθερότητα τον Χριστό και δέχτηκε σκληρό ξυλοδαρμό από τους δημίους. Μετά από άλλες τρεις μέρες οι βασανιστές τον χτύπησαν ακόμη πιο άγρια, χωρίς να καταφέρουν να λυγίσουν την ψυχή του.

Στο τέλος των έξι ημερών τον μαστίγωσαν με βούνευρα πάνω στις ανοιχτές πληγές του, ώσπου οι σάρκες του σχίστηκαν παντού. Ο Αμηράς, βλέποντας την αμετακίνητη πίστη του νέου, τον καταδίκασε σε αποκεφαλισμό μέσα στη θάλασσα. Οι στρατιώτες τον επιβίβασαν σε καράβι και απομακρύνθηκαν εννέα μίλια από την ακτή.

Εκεί ο μάρτυρας προσευχήθηκε για τελευταία φορά και η τίμια κεφαλή του χωρίστηκε από το σώμα. Το άγιο λείψανο ρίχτηκε στα κύματα, όμως η κεφαλή του ξεβράστηκε θαυματουργικά και βρέθηκε από ευσεβείς χριστιανούς. Αυτοί την εξαγόρασαν με εκατό χρυσά νομίσματα και την τοποθέτησαν σε αργυρή λάρνακα με μεγάλη τιμή.

Από τότε αναβλύζει ευωδιαστό μύρο και χαρίζει θεραπείες σε όσους προσέρχονται με πίστη στον Κύριο. 12_11_Άγιος_Μείραξ_Αιγύπτου. %$ Ο Άγιος Μείραξ και η μετάνοια του αρνητή $%

Οι αξιωματούχοι τον τίμησαν με δώρα και αξιώματα, ενώ ο ίδιος ξέχασε εντελώς τη σωτηρία της ψυχής του μέσα στη μάταιη δόξα. Έτσι πέρασε αρκετός καιρός μέσα στο σκοτάδι της αρνήσεως, χωρίς ο νέος να σκέφτεται καν την επιστροφή του. Οι πληγωμένες καρδιές τους κρατήθηκαν όρθιες μόνο από την προσευχή, χωρίς να πέσουν στην απελπισία της απώλειας.

Η αδιάκοπη δέησή τους έφτασε στον θρόνο της θείας ευσπλαχνίας και δεν έμεινε χωρίς πλούσιο πνευματικό καρπό. Όπως ο φοίνικας ξεπροβάλλει μέσα από τις στάχτες, έτσι και η παλιά πίστη αναγεννήθηκε μέσα από τα ερείπια της καρδιάς του. Έτρεξε αμέσως στο σπίτι των γονέων του και έπεσε στα πόδια τους με δάκρυα βαθιάς συντριβής.

Τους είπε ότι σκοτίστηκε ο νους του και διέπραξε φοβερό κακό, αλλά τώρα ποθεί να γίνει ξανά χριστιανός. Εξέφρασε καθαρά την επιθυμία να ζήσει κοντά τους με την πίστη που του δίδαξαν από την παιδική του ηλικία. Όμως οι γονείς φοβήθηκαν αμέσως την οργή του Αμηρά, μήπως η κρυφή επιστροφή του γιου τους φέρει μεγάλη συμφορά σε όλη την οικογένεια.

Του μίλησαν λοιπόν με σύνεση και του εξήγησαν ότι η αληθινή μετάνοια ζητάει δημόσια ομολογία ενώπιον του ίδιου του ηγεμόνα. Ύστερα φώναξε δυνατά ότι επιστρέφει στον Χριστό τον αληθινό Θεό και αναθεματίζει την πλάνη που είχε πιστέψει για καιρό. Η τόλμη του πάγωσε τους παρόντες και ο Αμηράς τον άρπαξε αμέσως με μεγάλη οργή.

Τότε ο μάρτυρας ομολόγησε ξανά καθαρά την πίστη του στον Σωτήρα Χριστό μπροστά σε όλους. Ο Αμηράς, όταν είδε την αμετακίνητη πίστη του νέου, τον καταδίκασε σε αποκεφαλισμό μέσα στη θάλασσα. Οι στρατιώτες τον επιβίβασαν σε καράβι και απομακρύνθηκαν εννέα μίλια από την ακτή της Αιγύπτου.

Εκεί ο μάρτυρας προσευχήθηκε για τελευταία φορά και η τίμια κεφαλή του χωρίστηκε από το σώμα του. Το άγιο λείψανο ρίχτηκε στα κύματα, όμως η κεφαλή ξεβράστηκε θαυματουργικά και βρέθηκε από ευσεβείς χριστιανούς.