Η Αγία Φιλοθέη του Άρτζες, προστάτιδα της Ρουμανίας
Ένας πατέρας σήκωσε το τσεκούρι του και χτύπησε θανάσιμα τη δωδεκάχρονη κόρη του, επειδή μοίραζε στους φτωχούς το φαγητό που του πήγαινε στο χωράφι. Όταν προσπάθησε ύστερα να σηκώσει το σώμα της, εκείνο έγινε τόσο βαρύ σαν βράχος, ώστε κανένα ανθρώπινο χέρι δεν μπορούσε να το μετακινήσει από το χώμα. Έτσι έκλεισε η σύντομη ζωή της Αγίας Φιλοθέης, που γεννήθηκε γύρω στα χίλια διακόσια έξι στο Τύρνοβο, την παλιά πρωτεύουσα της Βουλγαρίας.
Ο πατέρας της ήταν γεωργός και η μητέρα της καταγόταν από τη Βλαχία, μια γυναίκα ευσεβής και γεμάτη χριστιανική αγάπη. Όταν η Φιλοθέη ήταν ακόμη μικρό παιδί, η μητέρα της έφυγε από τη ζωή και ο πατέρας της παντρεύτηκε ξανά. Η μητριά της φερόταν σκληρά στο κορίτσι και το κατηγορούσε συνεχώς ότι ήταν ανυπάκουο και ότι χάριζε τα υπάρχοντα του σπιτιού στους φτωχούς.
Ο πατέρας μάλωνε την κόρη του, εκείνη όμως συνέχιζε να πηγαίνει στις ακολουθίες της Εκκλησίας και να ευεργετεί τους ανθρώπους γύρω της. Στην καρδιά της φύλαγε ζωντανές τις διδαχές της μητέρας της και μεγάλωνε στολισμένη με την προσευχή, την παρθενία και την ελεημοσύνη. Κάθε μέρα η μικρή Φιλοθέη ξεκινούσε για το χωράφι, κρατώντας το φαγητό που είχε ετοιμάσει η μητριά για τον πατέρα της.
Στον δρόμο όμως συναντούσε φτωχά παιδιά που ζητιάνευαν και τους μοίραζε ένα μέρος από το φαγητό με ανοιχτή καρδιά. Έτσι, ο πατέρας έφτανε στο σπίτι κουρασμένος και διαμαρτυρόταν στη γυναίκα του ότι του έστελνε λιγοστή τροφή. Εκείνη του απαντούσε ότι του έστελνε άφθονο φαγητό και τον προέτρεπε να ρωτήσει την κόρη του τι το έκανε.
Κυριευμένος από οργή και καχυποψία, ο πατέρας αποφάσισε να την παρακολουθήσει κρυφά για να ανακαλύψει την αλήθεια. Από έναν κρυμμένο τόπο την είδε να δίνει το φαγητό στα φτωχά παιδιά που έτρεχαν γύρω της. Τότε, μέσα σε άγρια έκρηξη θυμού, άρπαξε το τσεκούρι από τη ζώνη του και το εκσφενδόνισε καταπάνω στη δωδεκάχρονη κόρη του.
Το τσεκούρι τη βρήκε στο πόδι και η πληγή ήταν θανάσιμη. Σε λίγη ώρα η αγνή της ψυχή παραδόθηκε γαλήνια στα χέρια του Θεού. Έτσι η μικρή παρθένος έγινε μάρτυρας για την αγάπη της προς τους φτωχούς και προς τον Χριστό.
Φόβος και τύψεις πλημμύρισαν τον δύστυχο πατέρα και προσπάθησε να σηκώσει το σώμα της κόρης του από το χώμα. Το ιερό σκήνωμα όμως είχε γίνει ασήκωτο σαν βράχος και κανένα ανθρώπινο μέτρο δεν μπορούσε να το κουνήσει. Συντετριμμένος, έτρεξε στον Αρχιεπίσκοπο του Τυρνόβου για να εξομολογηθεί την αμαρτία του και να αφηγηθεί όσα είχαν συμβεί στο χωράφι.
Ο Αρχιεπίσκοπος με τους κληρικούς του ξεκίνησαν με κεριά και θυμίαμα, για να μεταφέρουν το λείψανο της Μάρτυρος στον μητροπολιτικό ναό. Όμως ούτε εκείνοι μπόρεσαν να σηκώσουν το ιερό σώμα από τη γη, παρά τις προσπάθειες όλων. Τότε ο Αρχιεπίσκοπος κατάλαβε ότι η Αγία δεν ήθελε να παραμείνει στη γενέτειρά της.
Άρχισε λοιπόν να αναφέρει διάφορα μοναστήρια, ναούς και καθεδρικούς της Βουλγαρίας, για να βρει το μέρος όπου εκείνη ήθελε να αναπαυθεί. Κανένα από αυτά δεν δέχθηκε η Μάρτυς ως τόπο της τιμής της. Μόνο όταν αναφέρθηκε η Μονή Κουρτέα ντε Άρτζες της Ρουμανίας, το ιερό σκήνωμα ελάφρυνε και σηκώθηκε εύκολα.
Τότε το τοποθέτησαν με ευλάβεια μέσα σε λάρνακα, ως πολύτιμο πνευματικό θησαυρό για τους πιστούς. Ο Αρχιεπίσκοπος έγραψε αμέσως στον Ρουμάνο ηγεμόνα Ράντου τον Μαύρο και τον παρακάλεσε να δεχθεί τα τίμια λείψανα της Αγίας. Έπειτα, μαζί με τους κληρικούς του, μετέφερε με λιτανεία και ψαλμωδίες το ιερό σκήνωμα μέχρι τις όχθες του Δουνάβεως.
Εκεί τους περίμενε ο ηγεμόνας με το ρουμανικό ιερατείο, με μοναχούς, με αυλικούς και με αμέτρητο πλήθος πιστών. Με μεγάλη ευλάβεια και κατάνυξη παρέλαβαν την Αγία και την οδήγησαν στη Μονή Κουρτέα ντε Άρτζες. Από τότε το ιερό της λείψανο αναπαύεται στη ρουμανική γη και αγιάζει τους πιστούς που προστρέχουν κοντά της.
Σήμερα φυλάσσεται μέσα σε μικρή αργυρή θήκη, στο παρεκκλήσι του κωδωνοστασίου πίσω από τον ναό της μονής. Πολλοί άνθρωποι δέχονται θεραπείες στον τάφο της και όσοι ζητούν με πίστη τις πρεσβείες της λαμβάνουν θεία βοήθεια. Ιδιαίτερα θεραπεύονται όσοι υποφέρουν από επιληψία και άλλες βαριές ασθένειες του σώματος και της ψυχής.
Κάθε χρόνο, στις επτά Δεκεμβρίου, γίνεται μεγάλη πανηγυρική προσκύνηση στη Μονή, με προσκυνητές από όλη τη Ρουμανία. Τα λείψανα λιτανεύονται στο προαύλιο και ψάλλονται ευχές για τους ασθενείς πιστούς. Η Αγία Παρθενομάρτυς Φιλοθέη τιμάται σήμερα σε Ρουμανία, Βουλγαρία και σε ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο.
E njëjta ditë
Shenjtorë të tjerë të 07 Dhjetor
Lexoni edhe jetët e tjera të kësaj dite pa u kthyer pas.
Όσιος Αντώνιος της Σίγια
Σε μια απομονωμένη καλύβα δίπλα στη λίμνη Παλούν έζησε ολομόναχος τρία ολόκληρα χρόνια, μακριά από κάθε ανθρώπινη παρουσία. Όταν χρειάστηκε όμως να επιστρέψει στην αδελφότητα, εκείνος υπάκουσε ταπεινά και ανέλαβε ξανά την ηγουμενία της…
Lexo jetënΌσιος Νείλος ο Στολοβενσκίας, ο θαυματουργός της λίμνης Σελιγκέρ
Έσκαψε μόνος του τον τάφο του μέσα στο εκκλησάκι του νησιού και κάθε μέρα στεκόταν εκεί κλαίγοντας και ψιθυρίζοντας πως αυτή ήταν η ανάπαυσή του. Στα δεκατρία χρόνια της πρώτης ασκητικής ζωής του στις…
Lexo jetënΟ Άγιος Αθηνόδωρος και τα θαύματα του μαρτυρίου του
Πενήντα ειδωλολάτρες πίστεψαν στον Χριστό βλέποντας ένα και μόνο σώμα να μένει αλώβητο πάνω σε πυρωμένο χάλκινο τάπητα στη Μεσοποταμία. Λίγο αργότερα, άλλοι τριάντα άνθρωποι ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο, καθώς τα βασανιστήρια του Αθηνοδώρου…
Lexo jetënΟ Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων, ο φοβερός ποιμένας της Δύσης
Όταν ήταν ακόμη βρέφος στην κούνια, ένα σμήνος μελισσών ήρθε και κάθισε πάνω στο πρόσωπό του, μπαινοβγαίνοντας στο στόμα του χωρίς να τον βλάψει. Πολλά χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος έκλεισε την πόρτα της…
Lexo jetënΟ Όσιος Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης, ο μελωδός των Αγίων
Πάνω από δύο χιλιάδες ιερές ακολουθίες βγήκαν από την καλάμη ενός ταπεινού ασκητή στη σκήτη της Μικράς Αγίας Άννης. Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, πρόφερε τρεις φορές το όνομα του αγίου Νεκταρίου…
Lexo jetënΟ Όσιος Γρηγόριος ο κτίτωρ της Μονής Γρηγορίου
Ένας νέος μοναχός από τα Βαλκάνια άκουσε για τις αρετές του Οσίου Γρηγορίου του Σιναΐτου και έτρεξε αμέσως να γίνει μαθητής του. Αργότερα ο ίδιος ίδρυσε στον Άθωνα τη μονή που σήμερα φέρει το…
Lexo jetënΟ Όσιος Παύλος ο Υποτακτικός και το θαύμα της καυτής πίσσας
Ένας μοναχός βούτηξε γυμνό το χέρι του μέσα στην καυτή πίσσα που έβραζε και ανέβλυζε, και βγήκε εντελώς αβλαβής. Οι αδελφοί του μοναστηριού μεταφέρθηκαν μια νύχτα στον Παράδεισο και συνομίλησαν εκεί μαζί του, παίρνοντας…
Lexo jetën