Ο Όσιος Αμμούν της Νιτρίας και το άνθος της παρθενίας

**File: `10_04_Όσιος_Αμμούν_Αιγύπτιος_Ελληνικά_Καθαρά. %$ Ο Όσιος Αμμούν της Νιτρίας και το άνθος της παρθενίας $% Τη νύχτα του γάμου του, ο νεαρός Αμμούν άνοιξε την Αγία Γραφή και διάβασε στη νύφη τα λόγια του Παύλου για την παρθενία.

Εκείνη συγκινήθηκε τόσο βαθιά, ώστε δέχτηκε να ζήσουν δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια ως αδέλφια κάτω από την ίδια στέγη. Καταγόταν από την Αίγυπτο και έχασε νωρίς τους γονείς του, αλλά ανατράφηκε μέσα στον φόβο του Θεού. Από μικρό παιδί αγάπησε τα ιερά βιβλία και έτρεφε μέσα του τον πόθο της αγνής ζωής.

Ο θείος που τον ανέλαβε επέμενε όμως να τον παντρέψει, και ο Αμμούν δεν θέλησε να τον στενοχωρήσει με άρνηση. Μέσα στη νυφική παστάδα, λοιπόν, σκέφτηκε πώς να συνταιριάσει τον γάμο με την παρθενία που λαχταρούσε η ψυχή του. Έβγαλε από μέσα στα ρούχα του το βιβλίο που πάντοτε κρατούσε και μίλησε στην κοπέλα με λόγια θερμά και πατρικά.

Της εξήγησε ότι η αγγελική ζωή υπερβαίνει την έγγαμη συμβίωση, και την προέτρεψε να αφιερωθούν μαζί στον Χριστό. Εκείνη, με δάκρυα κατανυκτικά, αποκρίθηκε ότι δέχεται με όλη την καρδιά της όσα της πρότεινε ο σύζυγός της. Συμφώνησαν να μένουν στο ίδιο σπίτι, όμως να κοιμούνται χωριστά, σαν αδέλφια ενωμένα μόνο στην προσευχή.

Η ζωή τους έγινε περιβόλι που άνθιζε με τα κρίνα της παρθενίας και δροσιζόταν από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Εκείνη φρόντιζε με ταπείνωση τα έργα του σπιτιού, ενώ ο Αμμούν δούλευε ολημερίς μέσα στον κήπο του με ιδρώτα και κόπο. Τα βράδια έτρωγαν λίγο ψωμί μαζί και ύστερα σήκωναν τα χέρια τους σε μακρές αγρυπνίες.

Τα μεσάνυχτα ξυπνούσαν για να ψάλουν και να προσευχηθούν με κατάνυξη ο ένας δίπλα στον άλλο. Το πρωί ο Αμμούν ξεκινούσε πάλι για τη δουλειά του ώσπου να γείρει ο ήλιος. Έτσι πέρασαν δεκαοκτώ χρόνια μέσα στη φωτιά του κόσμου χωρίς να καούν από καμιά σαρκική επιθυμία.

Η Χάρη του Θεού τους σκέπαζε και τους κρατούσε καθαρούς σαν τους τρεις παίδες στο καμίνι της Βαβυλώνας. Μια μέρα η μακαρία εκείνη γυναίκα του είπε με φρόνηση ότι η αρετή του δεν έπρεπε να μένει κρυμμένη μέσα στο σπίτι. Τον προέτρεψε λοιπόν να φύγει για την έρημο, ώστε να ωφεληθούν και άλλες ψυχές από το φωτεινό του παράδειγμα.

Ο Αμμούν δόξασε τον Θεό που είχε κλίνει την καρδιά της προς αυτό που εκείνος ποθούσε από χρόνια. Αφού προσευχήθηκαν μαζί για τελευταία φορά, χωρίστηκαν με δάκρυα ευγνωμοσύνης για όσα είχαν ζήσει. Εκείνη μάζεψε γύρω της πλήθος παρθένων κοριτσιών και τις νύμφευσε με τον Χριστό ως ηγουμένη και μητέρα τους.

Ο Αμμούν τράβηξε για το όρος της Νιτρίας, που απέχει αρκετά από την Αλεξάνδρεια και ήταν ακόμη τόπος έρημος και άγριος. Έχτισε εκεί δύο μικρά θολωτά κελιά και άρχισε την ασκητική του πάλη με τα πάθη και τους δαίμονες. Έμεινε στην έρημο εικοσιδύο ολόκληρα χρόνια και έφτασε σε ύψη πνευματικά που λίγοι άνθρωποι γνώρισαν.

Λάδι και κρασί δεν άγγιζε ποτέ στη ζωή του, παρά μόνο ξερό ψωμί κάθε δύο ή τρεις ημέρες. Ο Κύριος ευαρεστήθηκε από τη διαγωγή του και του χάρισε πλούσια δώρα διοράσεως και θαυμάτων. Σε λίγο καιρό συγκεντρώθηκαν γύρω του πολλοί αδελφοί που λαχταρούσαν να γνωρίσουν τη μοναχική ζωή κοντά του.

Όταν έφτανε νέος υποψήφιος, ο Αμμούν του παραχωρούσε αμέσως το κελί του και όσα είχε μέσα. Οι άλλοι αδελφοί έφερναν κρυφά τρόφιμα και αντικείμενα, και έτσι η αγάπη γινόταν ο πρώτος νόμος της κοινότητας. Κάποτε του έφεραν ένα παιδί που το είχε δαγκώσει λυσσασμένος σκύλος και δάγκωνε πλέον το ίδιο του το σώμα.

Οι γονείς έπεσαν στα πόδια του γέροντα και τον παρακαλούσαν με δάκρυα να σπλαχνιστεί τη συμφορά τους. Ο άγιος όμως τους είπε με αυστηρότητα ότι η θεραπεία βρισκόταν στα δικά τους χέρια και όχι στα δικά του. Τους θύμισε ότι είχαν κλέψει κρυφά ένα βόδι από μια χήρα, το είχαν σφάξει και το είχαν φάει μαζί με την οικογένειά τους.

Εκείνοι τρόμαξαν που γνώριζε το μυστικό τους και υποσχέθηκαν με όρκο πως θα επέστρεφαν αμέσως το κλεμμένο. Τότε ο Αμμούν προσευχήθηκε, θεράπευσε το αγόρι και τους έστειλε σπίτι με την ευλογία του. Άλλη φορά πάλι ήρθαν δύο άντρες ζητώντας να πάρουν την ευχή του γέροντα.

Εκείνος τους παρακάλεσε να του φέρουν νερό από μακριά για τις ανάγκες των προσκυνητών που κατέφθαναν. Ο ένας είχε καμήλα και ο άλλος γαϊδουράκι, και ξεκίνησαν μαζί κατεβαίνοντας από το όρος. Όταν γέμισαν το μεγάλο δοχείο με νερό, ο πρώτος δεν θέλησε να κουράσει την καμήλα του και έφυγε αφήνοντας μόνο τον σύντροφό του.

Ο δεύτερος μετέφερε με κόπο πολύ το βαρύ φορτίο πάνω στο γαϊδουράκι ώσπου να φτάσει στον άγιο. Ο Αμμούν τον ευλόγησε και του φανέρωσε ότι ο σύντροφός του βρισκόταν εκείνη τη στιγμή σε μεγάλη δυστυχία. Πράγματι, όταν έτρεξε να τον αναζητήσει, τον βρήκε να θρηνεί γιατί λύκοι είχαν κατασπαράξει την καμήλα του.

Ο μέγας Αθανάσιος Αλεξανδρείας διηγείται μέσα στον βίο του Μεγάλου Αντωνίου και άλλα θαυμαστά γεγονότα από τη ζωή του οσίου. Κάποτε ο Αμμούν ταξίδευε με τον Θεόδωρο, μαθητή του Αντωνίου, και έπρεπε να περάσουν ένα ορμητικό ποτάμι. Ντρεπόταν τόσο πολύ τη σαρκική γύμνωση, ώστε σε όλη του τη ζωή δεν ξεγύμνωσε ποτέ ολότελα το σώμα του.

Καθώς λοιπόν σκεφτόταν με αμηχανία πώς να περάσει χωρίς να αφαιρέσει τα ρούχα του, άγγελος Κυρίου τον άρπαξε ξαφνικά. Σε μια στιγμή τον μετέφερε στην απέναντι όχθη, και τα ρούχα του βρέθηκαν εντελώς στεγνά. Ο Θεόδωρος πέρασε με κόπο κολυμπώντας και θαύμασε βλέποντάς τον ήδη απέναντι ολοστέγνωτο.

Έπεσε στα πόδια του και τον παρακάλεσε να του αποκαλύψει το μυστήριο της διαβάσεως. Ο ταπεινός Αμμούν του διηγήθηκε το γεγονός, αλλά του απαγόρευσε να το αναφέρει σε κανέναν όσο εκείνος ζούσε ακόμη στη γη. **Title:** `%$ Ο Όσιος Αμμούν της Νιτρίας και το άνθος της παρθενίας $%` ✓

"Τη νύχτα του γάμου του, ο νεαρός Αμμούν άνοιξε την Αγία Γραφή και διάβασε στη νύφη τα λόγια του Παύλου για την παρθενία "Εκείνη συγκινήθηκε τόσο βαθιά, ώστε δέχτηκε να ζήσουν δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια ως αδέλφια κάτω από την ίδια στέγη "Καταγόταν από την Αίγυπτο και έχασε νωρίς τους γονείς του, αλλά ανατράφηκε μέσα στον φόβο του Θεού

"Από μικρό παιδί αγάπησε τα ιερά βιβλία και έτρεφε μέσα του τον πόθο της αγνής ζωής "Ο θείος που τον ανέλαβε επέμενε όμως να τον παντρέψει, και ο Αμμούν δεν θέλησε να τον στενοχωρήσει με άρνηση "Μέσα στη νυφική παστάδα, λοιπόν, σκέφτηκε πώς να συνταιριάσει τον γάμο με την παρθενία που λαχταρούσε η ψυχή του

"Έβγαλε από μέσα στα ρούχα του το βιβλίο που πάντοτε κρατούσε και μίλησε στην κοπέλα με λόγια θερμά και πατρικά "Της εξήγησε ότι η αγγελική ζωή υπερβαίνει την έγγαμη συμβίωση, και την προέτρεψε να αφιερωθούν μαζί στον Χριστό "Εκείνη, με δάκρυα κατανυκτικά, αποκρίθηκε ότι δέχεται με όλη την καρδιά της όσα της πρότεινε ο σύζυγός της

Τη νύχτα του γάμου του, ο νεαρός Αμμούν άνοιξε την Αγία Γραφή και διάβασε στη νύφη τα λόγια του αποστόλου Παύλου για την παρθενία. Καταγόταν από την Αίγυπτο και έχασε νωρίς τους γονείς του, αλλά ανατράφηκε μέσα στον φόβο του Θεού από συγγενείς ευσεβείς. Από μικρό παιδί αγάπησε τα ιερά βιβλία και έτρεφε μέσα στην καρδιά του τον πόθο της αγνής ασκητικής ζωής.

Μέσα στη νυφική παστάδα σκέφτηκε με αγωνία πώς να συνταιριάσει τον γάμο με την παρθενία που λαχταρούσε η ψυχή του. Έβγαλε από μέσα στα ρούχα του το βιβλίο που πάντοτε κρατούσε κρυμμένο και μίλησε στην κοπέλα με λόγια θερμά και πατρικά. Της εξήγησε με πραότητα ότι η αγγελική ζωή υπερβαίνει την έγγαμη συμβίωση, και την προέτρεψε να αφιερωθούν μαζί στον Χριστό.

Εκείνη, με δάκρυα κατανυκτικά στα μάτια, αποκρίθηκε ότι δέχεται με όλη της την καρδιά όσα της πρότεινε ο σύζυγός της εκείνη τη βραδιά. "Τη(1) νύχτα(2) του(3) γάμου(4) του(5), ο(6) νεαρός(7) Αμμούν(8) άνοιξε(9) την(10) Αγία(11) Γραφή(12) και(13) διάβασε(14) στη(15) νύφη(16) τα(17) λόγια(18) του(19) αποστόλου(20) Παύλου(21) για(22) την(23) παρθενία(24) S2: "Εκείνη(1) συγκινήθηκε(2) τόσο(3) βαθιά(4), ώστε(5) δέχτηκε(6) να(7) ζήσουν(8) δεκαοκτώ(9) ολόκληρα(10) χρόνια(11) ως(12) αδέλφια(13) κάτω(14) από(15) την(16) ίδια(17) στέγη(18)

S3: "Καταγόταν(1) από(2) την(3) Αίγυπτο(4) και(5) έχασε(6) νωρίς(7) τους(8) γονείς(9) του(10), αλλά(11) ανατράφηκε(12) μέσα(13) στον(14) φόβο(15) του(16) Θεού(17) από(18) συγγενείς(19) ευσεβείς(20) S4: "Από(1) μικρό(2) παιδί(3) αγάπησε(4) τα(5) ιερά(6) βιβλία(7) και(8) έτρεφε(9) μέσα(10) στην(11) καρδιά(12) του(13) τον(14) πόθο(15) της(16) αγνής(17) ασκητικής(18) ζωής(19) S5: "Ο(1) θείος(2) που(3) τον(4) ανέλαβε(5) επέμενε(6) όμως(7) να(8) τον(9) παντρέψει(10), και(11) ο(12) Αμμούν(13) δεν(14) θέλησε(15) να(16) τον(17) στενοχωρήσει(18) με(19) άρνηση(20)

S6: "Μέσα(1) στη(2) νυφική(3) παστάδα(4) σκέφτηκε(5) με(6) αγωνία(7) πώς(8) να(9) συνταιριάσει(10) τον(11) γάμο(12) με(13) την(14) παρθενία(15) που(16) λαχταρούσε(17) η(18) ψυχή(19) του(20) S7: "Έβγαλε(1) από(2) μέσα(3) στα(4) ρούχα(5) του(6) το(7) βιβλίο(8) που(9) πάντοτε(10) κρατούσε(11) κρυμμένο(12) και(13) μίλησε(14) στην(15) κοπέλα(16) με(17) λόγια(18) θερμά(19) και(20) πατρικά(21) Wait — "κρυμμένο" is a participle form ending in -μένο.

Let me fix: "που πάντα έκρυβε επιμελώς". – "συγκινήθηκε" – finite verb ✓ – "κρατούσε κρυμμένο" – **κρυμμένο is participle!

– "αφιερωθούν" – subjunctive verb ✓ – "κατανυκτικά" – adjective, OK ✓ Καταγόταν από την Αίγυπτο και έχασε νωρίς τους γονείς του, αλλά ανατράφηκε μέσα στον φόβο του Θεού από ευσεβείς συγγενείς.

Από μικρό παιδί αγάπησε τα ιερά βιβλία και έτρεφε μέσα στην καρδιά του τον πόθο της αγνής ζωής. Έβγαλε λοιπόν από μέσα στα ρούχα του το βιβλίο που πάντα έκρυβε επιμελώς, και μίλησε στην κοπέλα με λόγια θερμά. Εκείνη με δάκρυα κατανυκτικά αποκρίθηκε ότι δέχεται με όλη της την καρδιά όσα της πρότεινε ο νεαρός σύζυγός της.

S1: 24, S2: 18, S3: 20 (αλλά ανατράφηκε μέσα στον φόβο του Θεού από ευσεβείς συγγενείς = "Καταγόταν από την Αίγυπτο και έχασε νωρίς τους γονείς του, αλλά ανατράφηκε μέσα στον φόβο του Θεού από ευσεβείς συγγενείς" – 20 words) S4: "Από μικρό παιδί αγάπησε τα ιερά βιβλία και έτρεφε μέσα στην καρδιά του τον πόθο της αγνής ζωής" = 18 words S7: "Έβγαλε λοιπόν από μέσα στα ρούχα του το βιβλίο που πάντα έκρυβε επιμελώς, και μίλησε στην κοπέλα με λόγια θερμά" = 21 words

S8: "Της εξήγησε με πραότητα ότι η αγγελική ζωή υπερβαίνει την έγγαμη συμβίωση, και την προέτρεψε να αφιερωθούν μαζί στον Χριστό" = 21 words S9: "Εκείνη με δάκρυα κατανυκτικά αποκρίθηκε ότι δέχεται με όλη της την καρδιά όσα της πρότεινε ο νεαρός σύζυγός της" = 20 words I'll add: "Έτσι, στα είκοσι δύο του χρόνια, ο νεαρός βρέθηκε αντιμέτωπος με την πιο δύσκολη απόφαση της ζωής του

Έτσι, στα είκοσι δύο του χρόνια, ο νεαρός βρέθηκε αντιμέτωπος με μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις της ζωής του. Wait — "αντιμέτωπος" is participial form? But "δυσκολότερες" is comparative adj, fine.

New sentence count: "Έτσι, στα είκοσι δύο του χρόνια, ο νεαρός βρέθηκε αντιμέτωπος με μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις της ζωής του **Final file: `10_04_Όσιος_Αμμούν_Αιγύπτιος_Ελληνικά_Καθαρά. Έτσι, στα είκοσι δύο του χρόνια, ο νεαρός βρέθηκε μπροστά σε μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις της ζωής του.

Συμφώνησαν λοιπόν να μένουν στο ίδιο σπίτι, όμως να κοιμούνται χωριστά, σαν αδέλφια ενωμένα μόνο στην προσευχή του Κυρίου. Η ζωή τους έγινε ένα περιβόλι που άνθιζε με τα κρίνα της παρθενίας και δροσιζόταν από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Εκείνη φρόντιζε με ταπείνωση και υπομονή τα έργα του σπιτιού, ενώ ο Αμμούν δούλευε ολημερίς μέσα στον κήπο του.

Τα βράδια έτρωγαν λίγο ψωμί μαζί και ύστερα σήκωναν τα χέρια τους σε μακρές αγρυπνίες ενώπιον του Θεού. Το πρωί ο Αμμούν ξεκινούσε πάλι για τη δουλειά του και κοπίαζε ώσπου να γείρει ο ήλιος. Η Χάρη του Θεού τους σκέπαζε διαρκώς και τους κρατούσε καθαρούς σαν τους τρεις παίδες μέσα στο καμίνι της Βαβυλώνας.

Μια μέρα η μακαρία εκείνη γυναίκα του είπε με φρόνηση ότι η αρετή του δεν έπρεπε να μένει κρυμμένη. Ο Αμμούν δόξασε τον Θεό που είχε κλίνει την καρδιά της προς αυτό που εκείνος ποθούσε χρόνια. Αφού προσευχήθηκαν μαζί για τελευταία φορά, χωρίστηκαν με δάκρυα ευγνωμοσύνης για όσα είχαν ζήσει κάτω από την ίδια στέγη.

Εκείνη μάζεψε γύρω της πλήθος παρθένων κοριτσιών και τις νύμφευσε με τον Χριστό ως ηγουμένη και πνευματική τους μητέρα. Ο Αμμούν τράβηξε για το όρος της Νιτρίας, που απέχει αρκετά από την Αλεξάνδρεια και ήταν τότε τόπος έρημος. Έμεινε στην έρημο εικοσιδύο ολόκληρα χρόνια και έφτασε σε ύψη πνευματικά που λίγοι άνθρωποι γνώρισαν στην ιστορία.

Ο Κύριος ευαρεστήθηκε από τη διαγωγή του και του χάρισε πλούσια δώρα διοράσεως, θαυμάτων και πνευματικής διακρίσεως. Σε λίγο καιρό συγκεντρώθηκαν γύρω του πολλοί αδελφοί που λαχταρούσαν να γνωρίσουν τη μοναχική ζωή κοντά σε άγιο γέροντα. Οι άλλοι αδελφοί έφερναν διακριτικά τρόφιμα και χρειώδη αντικείμενα, και έτσι η αγάπη γινόταν ο πρώτος νόμος της κοινότητας.

Μέσα σε λίγα χρόνια η έρημος της Νιτρίας μεταμορφώθηκε σε πραγματική πόλη μοναχών που δόξαζε ακατάπαυστα τον Θεό. Οι γονείς έπεσαν στα πόδια του γέροντα και τον παρακαλούσαν με δάκρυα να σπλαχνιστεί τη βαριά τους συμφορά. Τους θύμισε ότι είχαν κλέψει κρυφά ένα βόδι από μια φτωχή χήρα και το είχαν σφάξει και φάει.

Εκείνοι τρόμαξαν που γνώριζε το μυστικό τους και υποσχέθηκαν με όρκο πως θα επέστρεφαν αμέσως το κλεμμένο ζώο. Τότε ο Αμμούν προσευχήθηκε στον Κύριο, θεράπευσε αμέσως το αγόρι και έστειλε την οικογένεια σπίτι με την ευλογία του. Άλλη φορά πάλι ήρθαν δύο άντρες ζητώντας να πάρουν την ευχή του γέροντα και να ωφεληθούν πνευματικά.

Εκείνος τους παρακάλεσε να του φέρουν νερό από μακριά για τις ανάγκες των προσκυνητών που κατέφθαναν διαρκώς. Ο ένας είχε καμήλα και ο άλλος γαϊδουράκι, και ξεκίνησαν μαζί κατεβαίνοντας από το όρος προς την πηγή. Όταν γέμισαν το μεγάλο δοχείο με νερό, ο πρώτος δεν θέλησε να κουράσει την καμήλα του με τόσο βάρος.

Έφυγε λοιπόν αφήνοντας μόνο τον σύντροφό του να ανέβει πάλι το όρος με τόσο μεγάλο κόπο. Ο δεύτερος μετέφερε με κόπο πολύ το βαρύ φορτίο πάνω στο γαϊδουράκι του ώσπου να φτάσει στον άγιο γέροντα. Ο Αμμούν τον ευλόγησε με αγάπη και του φανέρωσε ότι ο σύντροφός του βρισκόταν εκείνη τη στιγμή σε δυστυχία.

Κάποτε ο Αμμούν ταξίδευε με τον Θεόδωρο, μαθητή του Αντωνίου, και έπρεπε να περάσουν μαζί ένα μεγάλο ορμητικό ποτάμι. Καθώς λοιπόν σκεφτόταν με μεγάλη αμηχανία πώς να περάσει χωρίς να αφαιρέσει τα ρούχα του, άγγελος Κυρίου τον άρπαξε. Σε μια στιγμή τον μετέφερε στην απέναντι όχθη του ποταμού, και τα ρούχα του βρέθηκαν στεγνά.

Ο Θεόδωρος πέρασε με κόπο κολυμπώντας και θαύμασε όταν τον είδε ήδη απέναντι, χωρίς ίχνος νερού πάνω του. Έπεσε στα πόδια του και τον παρακάλεσε να του αποκαλύψει το μυστήριο της θαυμαστής διαβάσεως του ποταμού. Ο ταπεινός Αμμούν του διηγήθηκε το γεγονός, αλλά του απαγόρευσε να το αναφέρει σε κανέναν όσο εκείνος ζούσε.

Wait — I have several participles slipping in: "κατεβαίνοντας", "αφήνοντας", "ζητώντας", "κολυμπώντας". These are all -οντας participles which I must AVOID! Also "κρυμμένη" (-μένη) appears in section 2 — forbidden!

Section 2: "δεν έπρεπε να μένει κρυμμένη" → "δεν έπρεπε να μείνει στα κρυφά" Section 3: "συγκεντρώθηκαν. που λαχταρούσαν" – λαχταρούσαν is finite verb ✓

Section 3: "κατεβαίνοντας από το όρος" → "και κατέβηκαν μαζί από το όρος" Section 3: "αφήνοντας μόνο τον σύντροφό του να ανέβει" → "και άφησε μόνο τον σύντροφό του να ανέβει" Section 4: "ζητώντας να πάρουν την ευχή" → "και ζήτησαν να πάρουν την ευχή" — wait this changes meaning.

Let me use: "ήρθαν δύο άντρες για να πάρουν την ευχή" Section 5: "κολυμπώντας" → "με κολύμπι" or "κολυμπώντας με κόπο" → "πέρασε με κόπο πολύ κολυμπώντας" → "πέρασε κολυμπώντας" — forbidden. Replace: "Ο Θεόδωρος πέρασε με κόπο πολύ το ποτάμι κολυμπώντας" → "Ο Θεόδωρος πέρασε το ποτάμι κολυμπώντας με κόπο" — forbidden.

→ "Ο Θεόδωρος με δυσκολία διέσχισε το ρεύμα του ποταμού" Also: "δαγκώνοντας"? No, I used "δάγκωνε" – finite verb ✓

"υποσχέθηκαν" – finite verb ✓ Check Section 2: "ώσπου να γείρει" ✓ "χωρίς να καούν" ✓

"να συνταιριάσει" ✓ "να συνταιριάσει τον γάμο" ✓ "σκεπτόταν" → I used "σκεφτόταν" – finite verb ✓

"άνθιζε" ✓ Let me check for -μένος/η/ο participles: S1: "κρυμμένο" – I changed to "έκρυβε επιμελώς" ✓ (still has it: "πάντα έκρυβε" – finite).

But wait "κατανυκτικά" – adjective from κατάνυξη, not participle ✓ "ευσεβείς" – adjective ✓ S2: "ενωμένα" – this IS -μένος participle form!

Replace: "σαν αδέλφια που ενώνονταν μόνο στην προσευχή" S2: "κρυμμένη" – already noted, fix. S3: "πνευματική" – adj ✓

"θαυμάτων" – noun ✓ "διακρίσεως" – noun ✓ S4: "λυσσασμένος" – **PARTICIPLE!

** Fix: "σκύλος λυσσασμένος" → "σκύλος που είχε λύσσα" S4: "φτωχή" – adj ✓ "κλεμμένο" – **PARTICIPLE!

** → "θα επέστρεφαν αμέσως το βόδι" S5: "βαρύ" – adj ✓ The file `10_04_Όσιος_Αμμούν_Αιγύπτιος_Ελληνικά_Καθαρά.

Εκείνη με δάκρυα κατανύξεως αποκρίθηκε ότι δέχεται με όλη της την καρδιά όσα της πρότεινε ο νεαρός σύζυγός της. Συμφώνησαν λοιπόν να μένουν στο ίδιο σπίτι, όμως να κοιμούνται χωριστά, σαν αδέλφια που ενώνονταν μόνο στην προσευχή. Η ζωή τους έγινε ένα περιβόλι που άνθιζε