Όσιοι Ιωνάς και Νεκτάριος του Καζάν

Ένας βογιάρος της ρωσικής αυλής άφησε τα πλούτη και τις τιμές του κόσμου για να ακολουθήσει τον άγιο Γουρία στη νεοσύστατη επισκοπή του Καζάν. Ο γιος του, ένα ευγενικό και ασκητικό παιδί, φορούσε από μικρή ηλικία τρίχινο ένδυμα και αγαπούσε με όλη του την ψυχή την προσευχή μέσα στον ναό. Στον κόσμο ονομάζονταν Ιωάννης και Νέστορας Ζαστόλσκι, πριν λάβουν το μοναχικό σχήμα και τα ονόματα Ιωνάς και Νεκτάριος.

Όταν ο άγιος Γουρίας στάλθηκε για να ποιμάνει τη νέα επισκοπή του Καζάν, ο βογιάρος Ιωάννης τον ακολούθησε με ζήλο και αφοσίωση. Κάτω από την πνευματική καθοδήγηση του αγίου ιεράρχη, ο Ιωάννης έζησε βίο ενάρετο, σεμνό και θεοφιλή μέσα στην καθημερινότητα. Απέφευγε με προσοχή κάθε αμαρτία, αγαπούσε την αλήθεια και ξεχώριζε ανάμεσα στους συγχρόνους του για την αυστηρή του εντιμότητα.

Η ζωή του ήταν μια διαρκής προσπάθεια αρετής, αν και ζούσε ακόμη μέσα στον κόσμο και τις υποχρεώσεις του. Ο φόβος του Θεού και η αγάπη προς τον πλησίον αποτελούσαν τα δύο θεμέλια της πνευματικής του πορείας στο Καζάν. Μέσα σε αυτό το κλίμα ευλάβειας ανέθρεψε και τον μοναχογιό του Νέστορα με τον φόβο του Θεού και την αγάπη της εκκλησίας.

Το γλυκύ παιδί έδειξε από μικρή ηλικία κλίση προς την άσκηση και τη σιωπηλή προσευχή. Φορούσε διαρκώς τρίχινο ένδυμα πάνω στο σώμα του, φύλαγε αυστηρά τις νηστείες της εκκλησίας και ζητούσε πάντοτε να βρίσκεται μέσα στον οίκο του Θεού. Όταν ωρίμασε αρκετά, ζήτησε την ευχή του πατέρα του για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη μοναχική ζωή.

Ο Ιωάννης δέχτηκε με χαρά την απόφαση του παιδιού του και του έδωσε με δάκρυα την πατρική του ευλογία. Έτσι ο Νέστορας έγινε μοναχός και έλαβε το καινούργιο όνομα Νεκτάριος μέσα στην αδελφότητα της μονής. Η ζωή του όμως υπήρξε σύντομη, καθώς ο Κύριος τον κάλεσε κοντά του σε νεαρή ακόμη ηλικία.

Τον ενταφίασαν με τιμές πλάι στον τάφο του αγίου Γουρία, του πνευματικού πατέρα της οικογένειας. Ύστερα από τον θάνατο του γιου του, ο Ιωάννης έλαβε και εκείνος το μοναχικό σχήμα και ονομάστηκε Ιωνάς, αφήνοντας πίσω του τον κόσμο. Πριν παραδώσει την ψυχή του, ο όσιος Ιωνάς άφησε ρητή εντολή να ταφεί και αυτός κοντά στον τάφο του αγίου Γουρία.

Πάνω από εκείνο το ιερό σημείο είχε φροντίσει ο ίδιος να ανεγερθεί ένα μικρό παρεκκλήσι στη μονή του Σωτήρος. Η πίστη και η αγάπη του προς τον πνευματικό του πατέρα τον συνόδευαν έτσι μέχρι την τελευταία στιγμή της επίγειας ζωής του. Όταν έγινε η ανακομιδή των ιερών λειψάνων των αγίων Γουρία και Βαρσανουφίου, χίλια πεντακόσια ενενήντα πέντε χρόνια μετά Χριστόν, βρέθηκαν άφθαρτα και τα σώματα των δύο οσίων.

Ακόμη και τα ενδύματα του Ιωνά και του Νεκταρίου διατηρούνταν ακέραια, μαρτυρώντας την αγιότητα της ζωής τους ενώπιον του Θεού. Οι πατέρες τους άφησαν να αναπαύονται κάτω από την κρύπτη του παρεκκλησίου της μονής του Καζάν. Η εκκλησία τους τιμά μαζί με τον άγιο Γουρία και θυμάται την πιστή τους διακονία προς τον ιεράρχη.

Στην ακολουθία του αγίου Γουρία αναφέρονται ως δύο μοναχοί, πατέρας και γιος, που τον υπηρέτησαν με ειλικρινή πίστη και αγάπη μέχρι τέλους.