Η Παναγία η Μυρτιδιώτισσα των Κυθήρων

Μέσα σε μια ερημική κοιλάδα γεμάτη μυρτιές, ένας απλός βοσκός των Κυθήρων αντίκρισε την ίδια την Παναγία να του μιλά και να του ζητά την κρυμμένη εικόνα της. Λίγο αργότερα, ένας παράλυτος απόγονός του σηκώθηκε όρθιος μέσα στον ναό, ακούγοντας φωνή από την ίδια την εικόνα να τον προστάζει να φύγει. Η ιερή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου της Μυρτιδιώτισσας φυλάσσεται στο καθολικό της μονής Μυρτιδίων, στο ελληνικό νησί των Κυθήρων.

Το όνομά της προέρχεται από το γεγονός ότι βρέθηκε μέσα σε έναν θάμνο μυρτιάς, κατά τον δέκατο τέταρτο αιώνα. Εκείνη την εποχή, ένας βοσκός έβοσκε το κοπάδι του σε μια έρημη κοιλάδα, σκεπασμένη ολόκληρη από αγριομυρτιές. Στις είκοσι τέσσερις Σεπτεμβρίου, σαράντα ημέρες μετά την Κοίμηση της Θεοτόκου, η Μητέρα του Κυρίου εμφανίστηκε μπροστά του με τρόπο θαυμαστό.

Του ζήτησε να αναζητήσει την εικόνα της, η οποία είχε μεταφερθεί σε εκείνον τον τόπο πολλά χρόνια πριν. Ο βοσκός έπεσε στη γη από έκπληξη και προσευχόταν με δάκρυα στην Παναγία. Μόλις σηκώθηκε και γύρισε γύρω του, αντίκρισε την εικόνα ανάμεσα στα κλαδιά ενός μυρτόθαμνου.

Κλαίγοντας από χαρά, πήρε την εικόνα και την μετέφερε στο σπίτι του με μεγάλη ευλάβεια. Διηγήθηκε με συγκίνηση στους φίλους και στους συγγενείς του τον τρόπο με τον οποίο τη βρήκε. Όταν όμως ξύπνησε το επόμενο πρωί, η εικόνα είχε εξαφανιστεί από τη θέση όπου την είχε αφήσει.

Σκέφτηκε αμέσως ότι ίσως κάποιος μπήκε κρυφά στο σπίτι και την έκλεψε μέσα στη νύχτα. Με βαριά καρδιά, οδήγησε τα πρόβατά του ξανά στο ίδιο μέρος όπου είχε γίνει η πρώτη εύρεση. Προς μεγάλη του έκπληξη, αντίκρισε την ιερή εικόνα και πάλι ανάμεσα στα κλαδιά της ίδιας μυρτιάς.

Δοξάζοντας τον Θεό με όλη την ψυχή του, την πήρε μαζί του στο σπίτι για δεύτερη φορά. Το επόμενο πρωί, η εικόνα είχε χαθεί ακριβώς όπως και την πρώτη φορά. Όταν αυτό επαναλήφθηκε για τρίτη φορά, ο βοσκός κατάλαβε ξεκάθαρα το θέλημα της Μητέρας του Θεού.

Συνειδητοποίησε ότι η Παναγία ήθελε η εικόνα της να παραμείνει στον τόπο όπου είχε φανερωθεί. Έτσι, οικοδομήθηκε εκεί ένας μικρός ναός, ο οποίος ονομάστηκε «Μυρτιδίων», από τους μυρτόθαμνους της κοιλάδας. Το κτίσμα ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε με την πάροδο των χρόνων, καθώς ο τόπος γινόταν συνεχώς γνωστός.

Πλήθος θαυμάτων επιτελέστηκαν μέσα στον ιερό αυτό χώρο, χάρη στη μεσιτεία της Θεοτόκου. Στα τέλη του δέκατου έκτου αιώνα, ζούσε στο χωριό Κουσουμάρι ένας ευσεβής άνθρωπος, ο Θεόδωρος Κουμπριανός. Καταγόταν από την ίδια οικογένεια με τον βοσκό που είχε βρει τότε την ιερή εικόνα.

Ο άνθρωπος αυτός ήταν παράλυτος, αλλά είχε ακλόνητη πίστη ότι η Παναγία μπορούσε να τον θεραπεύσει. Κάθε χρόνο, την ημέρα της εορτής, έστελνε κάποιον συγγενή στον ναό για να ανάψει κεριά αντί γι’ αυτόν. Μια χρονιά παρακάλεσε τους δικούς του να τον μεταφέρουν οι ίδιοι στον ναό, ώστε να προσκυνήσει την εικόνα με τα ίδια του τα χέρια.

Κατά τη διάρκεια της αγρυπνίας, ακούστηκε ξαφνικά ένας μεγάλος θόρυβος από την κατεύθυνση της θάλασσας. Ο κόσμος έφυγε τρομαγμένος από τον ναό, νομίζοντας ότι πειρατές ετοιμάζονταν να επιτεθούν στο νησί. Ο παράλυτος έμεινε ολομόναχος μέσα στον ναό, παρακαλώντας τη Μητέρα του Θεού να τον προστατεύσει.

Ξαφνικά άκουσε καθαρά μια φωνή από την ιερή εικόνα, η οποία τον προέτρεπε να σηκωθεί και να φύγει. Σηκώθηκε αμέσως όρθιος και βάδισε με τα πόδια του έξω από τον ναό. Σύντομα μπόρεσε να τρέξει και να φτάσει τους συγγενείς του, οι οποίοι αγαλλίασαν βλέποντας το θαύμα της Παναγίας.

Τελικά αποδείχθηκε ότι δεν υπήρξε καμία πειρατική επιδρομή στο νησί εκείνη τη νύχτα. Ο θόρυβος θεωρήθηκε σημάδι της θείας πρόνοιας, ώστε ο παράλυτος να μείνει μόνος ενώπιον της ιερής εικόνας. Από εκείνη την ημέρα, η οικογένεια Κουμπριανού τιμά την εορτή της εικόνας με ιδιαίτερη ευλάβεια και βαθιά συγκίνηση.

Η ανάμνηση της θεραπείας του Θεοδώρου παραμένει ζωντανή μέσα στις γενιές της οικογένειας μέχρι σήμερα. Η Υπεραγία Θεοτόκος, μέσω της θαυματουργής εικόνας της, χάρισε πλήθος ευεργεσιών στο νησί και στους πιστούς. Προστάτευσε τα Κύθηρα από θανατηφόρα επιδημία πανώλης, η οποία απείλησε τους κατοίκους με αφανισμό.

Έλυσε την ατεκνία μιας Εβραίας γυναίκας από την Αλεξάνδρεια, η οποία κατέφυγε με πίστη στη μεσιτεία της. Έσωσε αμέτρητους ανθρώπους από βέβαιο θάνατο, χαρίζοντας ζωή εκεί όπου η ανθρώπινη ελπίδα είχε σβήσει. Πολλά ακόμη μεγάλα θαύματα συνδέονται με τη χάρη της Μυρτιδιώτισσας μέσα στους αιώνες.

Οι προσκυνητές καταφθάνουν στη μονή για να προσκυνήσουν την ιερή εικόνα κατά την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Συγκεντρώνονται επίσης την ημέρα της θαυμαστής εύρεσής της, στις είκοσι τέσσερις Σεπτεμβρίου, δοξάζοντας τη Μητέρα του Κυρίου με ύμνους και προσευχές.