Φωκάς ο Ιερομάρτυρας της Σινώπης

Ένα περιστέρι κατέβηκε από ψηλά και ακούμπησε στο κεφάλι του επισκόπου της Σινώπης ένα στεφάνι από λουλούδια. Με ανθρώπινη φωνή του είπε πως το ποτήρι του γέμισε και έπρεπε πια να το πιει ως τον πάτο. Έτσι ο Άγιος Φωκάς κατάλαβε ότι πλησίαζε η ώρα του μαρτυρίου του για τον Χριστό.

Γεννήθηκε στη Σινώπη του Ευξείνου Πόντου, σε μια οικογένεια ευσεβών χριστιανών με βαθιές ρίζες στην πίστη. Ο πατέρας του Πάμφυλος ήταν ναυπηγός και έχτιζε καράβια στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Η μητέρα του Μαρία φρόντισε μαζί με τον σύζυγό της να μεταδώσουν στο παιδί τη φλόγα της αγνής τους πίστης.

Από πολύ μικρός ο Φωκάς αγαπούσε την ανάγνωση των Αγίων Γραφών και τη μελέτη του λόγου του Θεού. Ξεχώριζε ανάμεσα στα άλλα παιδιά για τη θερμή αγάπη του προς τον Θεό και προς τους συνανθρώπους του. Οδηγός του ήταν πάντα τα λόγια του ευαγγελιστή Ιωάννη για την αγάπη του αδελφού.

%$ Φωκάς ο Ιερομάρτυρας της Σινώπης $% Ένα περιστέρι κατέβηκε από ψηλά και ακούμπησε στο κεφάλι του επισκόπου της Σινώπης ένα ολόλαμπρο στεφάνι. Με ανθρώπινη φωνή του ανήγγειλε ότι το ποτήρι του γέμισε πια και έπρεπε να το πιει μέχρι τέλους.

Έτσι ο Άγιος Φωκάς κατάλαβε καθαρά ότι πλησίαζε η ώρα του μαρτυρίου του για τον Χριστό. Γεννήθηκε στη Σινώπη του Ευξείνου Πόντου, σε μια οικογένεια ευσεβών χριστιανών με ζωντανή και θερμή πίστη. Ο πατέρας του Πάμφυλος ήταν ναυπηγός και έφτιαχνε καράβια στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας του Πόντου.

Η μητέρα του Μαρία φρόντισε μαζί με τον σύζυγό της να μεταδώσει στο παιδί τη φλόγα της αγνής τους πίστης. Από πολύ μικρός ο Φωκάς εντρυφούσε στην ανάγνωση των Αγίων Γραφών και αγαπούσε τη μελέτη του λόγου του Θεού. Ξεχώριζε ανάμεσα στα άλλα παιδιά για τη θερμή και ειλικρινή αγάπη του προς τον Θεό.

Οδηγός του ήταν πάντα τα λόγια του ευαγγελιστή Ιωάννη για όποιον αγαπά τον αδελφό του. Από τη νεαρή του ηλικία ο Φωκάς αξιώθηκε να λάβει πλούσια τη χάρη του Αγίου Πνεύματος μέσα στην καρδιά του. Με τη δύναμη του ονόματος του Χριστού έδιωχνε δαιμόνια από τους ανθρώπους και γιάτρευε κάθε λογής αρρώστιες.

Όταν μεγάλωσε και ωρίμασε, ο λαός της πατρίδας του τον εξέλεξε επίσκοπο της Σινώπης για την ενάρετη ζωή του. Άρχισε τότε να ποιμαίνει με ζήλο και αγάπη τα λογικά πρόβατα της εκκλησίας του και να τα διδάσκει. Δίδασκε με τον προφορικό λόγο, αλλά πολύ περισσότερο οικοδομούσε τους πιστούς με το παράδειγμα της αγίας ζωής του.

Όλοι όσοι έβλεπαν τα καλά του έργα δόξαζαν τον ουράνιο Πατέρα και πλησίαζαν περισσότερο στην εκκλησία. Με τον λόγο και την αγάπη του απομάκρυνε πολλούς ανθρώπους από τις πλάνες και τα σκοτεινά μονοπάτια. Έστρεψε πλήθος ειδωλολατρών μακριά από την προσκύνηση των ψεύτικων θεών προς τον αληθινό Θεό της αγάπης.

Η ιεραποστολική του δράση στην περιοχή της επισκοπής του ήταν έντονη και έφερε καρπούς πνευματικούς πλούσιους. Όμως η φωτεινή του παρουσία δεν πέρασε απαρατήρητη από κάποιους φανατικούς ειδωλολάτρες της περιοχής της Σινώπης. Ο έπαρχος Αφρικανός διέταξε τη σύλληψη του επισκόπου και τον έφερε μπροστά του για ανάκριση και δίκη.

Ο άρχοντας προσπάθησε με πολλή επιμονή να τον αναγκάσει να προσφέρει θυσία στα άψυχα είδωλα των ειδωλολατρών. Ο Άγιος Φωκάς όμως προτίμησε να προσφέρει τον ίδιο τον εαυτό του ζωντανή θυσία στον αληθινό Θεό του ουρανού. Αρνήθηκε με θάρρος να αποδώσει σε έργα ανθρώπινων χεριών την τιμή που ανήκει μόνο στον Δημιουργό.

Ομολόγησε μπροστά σε όλους με παρρησία τον Χριστό ως αληθινό Θεό και τέλειο άνθρωπο μαζί. Τότε ο Αφρικανός εξοργίστηκε και βλασφήμησε το όνομα του Χριστού και διέταξε σκληρά βασανιστήρια. Έδεσαν τον άγιο σε δέντρο και τον χτυπούσαν, ώσπου όλο του το σώμα γέμισε πληγές βαθιές και αιματηρές.

Όμως εκείνος υπέμενε με ανδρεία και άκουγε από τον ουρανό φωνή που τον ενίσχυε στον σκληρό αγώνα. Καθώς συνεχίζονταν τα φρικτά βασανιστήρια του αγίου, ένας μεγάλος σεισμός συγκλόνισε ξαφνικά ολόκληρο τον τόπο εκείνο. Από το χτύπημα αυτό πέθαναν ο ίδιος ο έπαρχος Αφρικανός μαζί με τους στρατιώτες που στέκονταν κοντά του.

Η γυναίκα του επάρχου έπεσε στα πόδια του αγίου και τον ικέτευσε να σπλαχνιστεί τον σύζυγό της. Ο Άγιος Φωκάς έδειξε τότε ψυχή μεγαλόκαρδη και προσευχήθηκε με δάκρυα στον Κύριο για τους νεκρούς εκείνους. Με τη δύναμη της προσευχής του ανέστησε ξανά τον έπαρχο και τους στρατιώτες του μπροστά σε όλους.

Έπειτα τον τοποθέτησαν επάνω σε ένα σιδερένιο φύλλο που το είχαν πυρώσει για να καεί ζωντανός. Το σίδερο όμως ψυχράνθηκε αμέσως, γιατί η καρδιά του αγίου φλεγόταν πιο δυνατά από τη φωτιά. Η αγάπη του προς τον Θεό νίκησε με φανερό τρόπο τη δύναμη της αισθητής εκείνης φωτιάς.

Άγγελοι και ουράνιο φως φάνηκαν γύρω του και τον παρηγορούσαν μέσα στα φοβερά βασανιστήρια εκείνης της ημέρας. Στο τέλος τον οδήγησαν μπροστά στον αυτοκράτορα Τραϊανό, περίπου στα έτη εκατό μετά τη γέννηση του Χριστού. Εκείνος διέταξε να γδάρουν ολόκληρο το δέρμα του σώματός του και κατόπιν να τον ρίξουν σε καυτό λουτρό.

Μέσα στη φωτιά εκείνη ο άγιος προσευχήθηκε και παρέδωσε γαλήνια το πνεύμα του στα χέρια του αληθινού Θεού. Έτσι έλαβε τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου, όπως ακριβώς του είχε προαναγγείλει το περιστέρι από τον ουρανό. Οι πιστοί παρέλαβαν με σεβασμό το άγιο λείψανό του και το έθαψαν με τιμή στην αγαπημένη του πόλη.

Στον τάφο του γίνονταν αμέτρητα θαύματα σε όσους έτρεχαν εκεί με πίστη και επικαλούνταν το όνομά του. Πολλά χρόνια αργότερα, τα λείψανά του μεταφέρθηκαν με μεγάλη λαμπρότητα στη βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη. Ο λαός τιμά ιδιαίτερα τον ιερομάρτυρα Φωκά ως προστάτη απέναντι στις πυρκαγιές και βοηθό όσων κινδυνεύουν στη θάλασσα.

Η μνήμη του γιορτάζεται κάθε χρόνο στις είκοσι δύο Σεπτεμβρίου από όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία με πολλή ευλάβεια. Saved as `09_22_Άγιος_Φωκάς_Σινώπης_Ελληνικά_Καθαρά.