Κορνήλιος ο Εκατόνταρχος, ο πρώτος εθνικός που πίστεψε

Ένας Ρωμαίος αξιωματικός, χωρίς περιτομή και χωρίς τον νόμο των Ιουδαίων, έγινε ο πρώτος εθνικός που δέχτηκε το άγιο βάπτισμα. Ένας άγγελος του Κυρίου τον επισκέφθηκε στην Καισάρεια της Παλαιστίνης και του φανέρωσε πως οι προσευχές και οι ελεημοσύνες του έφτασαν ως τον θρόνο του Θεού. Ο Κορνήλιος ζούσε στα χρόνια των αποστόλων και υπηρετούσε ως εκατόνταρχος της Ιταλικής Σπείρας στην Καισάρεια.

Αν και ειδωλολάτρης στην καταγωγή, ξεχώριζε για τη βαθιά ευσέβεια, τη φιλανθρωπία και τον φόβο του Θεού. Όλος ο οίκος του ζούσε με σεμνότητα, με προσευχή και με αγαθοεργίες προς τους φτωχούς. Ο Κύριος δεν παρέβλεψε αυτή την ενάρετη ζωή και ετοίμασε για εκείνον τον δρόμο της αληθινής πίστης.

Όταν ο άγγελος του παρουσιάστηκε μέσα στο σπίτι του, του παρήγγειλε να στείλει ανθρώπους στην Ιόππη και να καλέσει τον απόστολο Πέτρο. Ο Κορνήλιος υπάκουσε αμέσως και έστειλε πιστούς υπηρέτες με την παράκληση να έρθει ο μαθητής του Χριστού. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για να ακούσει το ευαγγέλιο της σωτηρίας και να γνωρίσει τον αληθινό Θεό όλος ο οίκος του.

Η ιστορία αυτή σημάδεψε για πάντα την πορεία των εθνών μέσα στην Εκκλησία. Την ίδια ώρα, ο απόστολος Πέτρος προσευχόταν πάνω στο δώμα ενός σπιτιού στην Ιόππη και είδε ένα παράδοξο όραμα. Από τον ουρανό κατέβηκε τρεις φορές ένα μεγάλο σεντόνι δεμένο στις τέσσερις γωνίες, γεμάτο ζώα κάθε λογής.

Μια φωνή τού παράγγειλε να σφάξει και να φάει, αλλά εκείνος αρνήθηκε γιατί δεν είχε αγγίξει ποτέ ακάθαρτη τροφή. Τότε ακούστηκε ξανά η φωνή και του είπε πως όσα καθάρισε ο Θεός δεν πρέπει ο άνθρωπος να τα θεωρεί κοινά. Ο απόστολος έμεινε σε απορία και ζητούσε μέσα του να καταλάβει το νόημα της οπτασίας.

Εκείνη ακριβώς την ώρα έφτασαν στην πόρτα οι απεσταλμένοι του Κορνηλίου και ζήτησαν να τον συναντήσουν. Το Πνεύμα το Άγιο τού φανέρωσε πως πρέπει να πάει μαζί τους χωρίς δισταγμό και χωρίς φόβο. Έτσι κατάλαβε πως ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις προσώπων, αλλά δέχεται κάθε άνθρωπο που τον φοβάται και εργάζεται τη δικαιοσύνη.

Με αυτή τη βεβαιότητα ξεκίνησε για την Καισάρεια, έτοιμος να μιλήσει για τον Χριστό σε ανθρώπους που δεν ανήκαν στον περιούσιο λαό. Ο δρόμος του προς το σπίτι του Κορνηλίου άνοιγε μια νέα εποχή για ολόκληρη την οικουμένη. Όταν ο Πέτρος μπήκε στο σπίτι, ο Κορνήλιος έπεσε στα πόδια του και του ζήτησε με δάκρυα να διδαχθεί την οδό της σωτηρίας.

Γύρω του είχε μαζέψει τους συγγενείς, τους φίλους και τους πιο αγαπημένους του ανθρώπους, για να ακούσουν όλοι μαζί τον λόγο του Θεού. Ο απόστολος άνοιξε το στόμα του και τους μίλησε για τον Ιησού Χριστό, τη ζωή του, τα θαύματα και τη διδασκαλία της βασιλείας των ουρανών. Τους διηγήθηκε τον σταυρικό θάνατο, την ένδοξη ανάσταση και την ανάληψη του Σωτήρα στους ουρανούς.

Καθώς μιλούσε, το Πνεύμα το Άγιο κατέβηκε στις καρδιές τους και τους πλημμύρισε με την πίστη του Χριστού. Οι Ιουδαιοχριστιανοί που συνόδευαν τον Πέτρο έμειναν έκπληκτοι βλέποντας τη χάρη να εκχέεται και σε εθνικούς. Ο απόστολος δεν δίστασε καθόλου και βάπτισε αμέσως τον Κορνήλιο μαζί με όλο τον οίκο του στο όνομα της Αγίας Τριάδας.

Έτσι ο Ρωμαίος εκατόνταρχος έγινε ο πρώτος εθνικός που εντάχθηκε στην Εκκλησία του Χριστού. Από εκείνη τη στιγμή εγκατέλειψε τα πάντα και ακολούθησε τον απόστολο Πέτρο στις ιεραποστολικές περιοδείες. Αργότερα χειροτονήθηκε επίσκοπος και ξεκίνησε δικό του κήρυγμα προς τα έθνη.

Ο Κορνήλιος διατήρησε στενούς δεσμούς με τους αποστόλους και ταξίδεψε μαζί τους σε πολλές πόλεις και χώρες. Μετά την κοίμηση του πρωτομάρτυρα Στεφάνου και τον διωγμό των πιστών, βρέθηκε στη Φοινίκη, στην Κύπρο, στην Αντιόχεια και ως την Έφεσο. Όταν ο απόστολος Πέτρος βρισκόταν με τον Τιμόθεο και τον Κορνήλιο στην Έφεσο, έμαθαν για τη βαθιά ειδωλολατρία στη Σκήψη της Τρωάδας.

Έβαλαν κλήρο για να ορίσουν ποιος θα πάει εκεί να κηρύξει, και ο κλήρος έπεσε στον Κορνήλιο. Εκείνος επικαλέστηκε τη βοήθεια του Θεού και ξεκίνησε αμέσως για τη μακρινή πόλη με ζήλο αποστολικό. Στη Σκήψη ζούσε ο άρχοντας Δημήτριος, φιλόσοφος με αρχαία ελληνική παιδεία και φανατικός λάτρης του Δία και του Απόλλωνα.

Μόλις πληροφορήθηκε την άφιξη του Κορνηλίου, τον κάλεσε ενώπιόν του και τον ρώτησε με αυστηρότητα από πού έρχεται και τι θέλει. Ο άγιος αποκρίθηκε με παρρησία πως ήρθε για να τον βγάλει από το σκοτάδι της άγνοιας και να τον οδηγήσει στο φως της αλήθειας. Ο άρχοντας οργίστηκε και ζήτησε να θυσιάσει στα είδωλα, απειλώντας τον με βασανιστήρια και θάνατο.

Όμως ο Κορνήλιος δεν δείλιασε και ομολόγησε τον Χριστό με θάρρος. Ο Δημήτριος, χαρούμενος που νόμιζε πως ο γέροντας θα προσκυνούσε τους θεούς του, τον οδήγησε στον ναό του Δία. Μαζί τους μπήκαν μέσα η σύζυγός του Ευανθία και ο γιος τους Δημητριανός, ενώ έξω συνωστιζόταν πλήθος λαού.

Ο Κορνήλιος στράφηκε προς την ανατολή, γονάτισε στο έδαφος και προσευχήθηκε με δύναμη στον Θεό του Δανιήλ. Ζήτησε να γκρεμιστούν τα είδωλα και να φανερωθεί στους ανθρώπους η αλήθεια του ζωντανού Θεού. Μόλις τελείωσε την προσευχή και βγήκε από τον ναό μαζί με τον άρχοντα, ξέσπασε ξαφνικά μεγάλος σεισμός.

Ολόκληρο το οικοδόμημα κατέρρευσε και τα είδωλα έγιναν θρύψαλα μπροστά στα μάτια του τρομαγμένου πλήθους. Η Ευανθία και ο Δημητριανός είχαν μείνει μέσα και πλακώθηκαν από τα ερείπια του κτιρίου. Ο Δημήτριος, αγνοώντας ακόμη την τύχη τους, οργίστηκε και διέταξε να δέσουν τον άγιο και να τον ρίξουν στη φυλακή ως μάγο.

Λίγο αργότερα ένας υπηρέτης του ανήγγειλε πως η γυναίκα και ο γιος του βρίσκονταν θαμμένοι στα χαλάσματα. Ο άρχοντας ξέσπασε σε γοερό θρήνο και έσκισε τα ρούχα του από αβάσταχτο πόνο. Τότε ο αρχιερέας Βαρβάτος έτρεξε κοντά του και του είπε πως άκουσε καθαρά τις φωνές τους μέσα από τα ερείπια.

Η Ευανθία και ο Δημητριανός ζούσαν ακόμη και δοξολογούσαν τον αληθινό Θεό των χριστιανών που τους κράτησε στη ζωή. Ο Δημήτριος έτρεξε αμέσως στη φυλακή με όλη του τη συνοδεία και βρήκε τον Κορνήλιο λυμένο από τα δεσμά του. Έπεσε στα πόδια του, του ζήτησε συγχώρεση και του υποσχέθηκε πως θα πιστέψει στον Χριστό αν σώσει την οικογένειά του.

Ο άγιος πήγε στον γκρεμισμένο ναό, ύψωσε τα μάτια στον ουρανό και προσευχήθηκε θερμά για τους εγκλωβισμένους. Αμέσως άνοιξε από μόνη της η θέση όπου βρίσκονταν η μητέρα και ο γιος, και βγήκαν σώοι δοξάζοντας τον Θεό. Όλο το πλήθος αναφώνησε πως μέγας είναι ο Θεός των χριστιανών, και πολλοί άνοιξαν τις καρδιές τους στην αλήθεια.

Ο Δημήτριος βαπτίστηκε μαζί με τη γυναίκα του, τον γιο του και ολόκληρο τον οίκο του από τα χέρια του αγίου. Μαζί τους δέχτηκαν το βάπτισμα και διακόσιοι εβδομήντα επτά συμπολίτες τους, σχηματίζοντας μια νέα χριστιανική κοινότητα. Έτσι η Σκήψη γνώρισε τον Χριστό μέσα από τα θαυμαστά έργα του ταπεινού εκατοντάρχου.

Ο άγιος Κορνήλιος έμεινε για πολύ καιρό στην πόλη και ξερίζωσε με υπομονή τα αγκάθια της απιστίας από τις καρδιές των ανθρώπων. Χειροτόνησε πρεσβύτερο τον ευλαβή Ευνόμιο και του εμπιστεύτηκε τη φροντίδα του νέου ποιμνίου. Πέρασε την υπόλοιπη ζωή του μέσα στην ειρήνη, κηρύττοντας το ευαγγέλιο και στηρίζοντας τους πιστούς στις δοκιμασίες.

Όταν έφτασε σε βαθιά γεράματα, ένιωσε με αποκάλυψη από τον Θεό πως πλησίαζε η ώρα της εκδημίας του. Συγκέντρωσε γύρω του όλους τους πιστούς και τους παρακάλεσε να μένουν σταθεροί στην αγάπη, στην πίστη και στις αρετές. Άκουσε φωνή από τον ουρανό που του είπε να έρθει κοντά στον Κύριο για να λάβει τον στέφανο της δικαιοσύνης.

Γονάτισε για τελευταία φορά, ευχαρίστησε τον Θεό για όλα και παρέδωσε με χαρά την ψυχή του στα χέρια του. Οι μαθητές του τον έθαψαν με τιμές κοντά στον γκρεμισμένο ναό όπου είχε δοξαστεί ο αληθινός Θεός. Δίπλα στον τάφο του φύτρωσε ένα δέντρο που χάριζε θεραπεία σε κάθε αρρώστια όσων προσέρχονταν με πίστη.

Αργότερα, όταν τα ιερά λείψανα μεταφέρθηκαν στον ναό που χτίστηκε προς τιμήν του, η λάρνακα κινήθηκε από μόνη της. Στάθηκε με θαυμαστό τρόπο στη δεξιά πλευρά του αγίου βήματος, εκεί όπου την ήθελε ο ίδιος ο άγιος.