Όσιος Κορνήλιος του Παλαιοστρόβου

Φόρεσε βαριές σιδερένιες αλυσίδες πάνω στο σώμα του και πέρασε τη ζωή του σε μια σπηλιά στους πρόποδες ενός βουνού, σε ένα μικρό νησί της λίμνης Ονέγκα. Εκεί, μέσα στην προσευχή της εσπέρας, αξιώθηκε να δει τον ίδιο τον Χριστό να τον ευλογεί κρατώντας στα χέρια του τον τίμιο σταυρό. Ο Όσιος Κορνήλιος γεννήθηκε στην πόλη του Πσκοβ της Ρωσίας και σε ώριμη ηλικία πέρασε την πύλη του μοναστηριού, όπου έλαβε το αγγελικό σχήμα.

Οι πρώτοι ασκητικοί αγώνες του τελέστηκαν μέσα στη φημισμένη μονή του Βάλαμο, στα ψυχρά και ήσυχα νερά της Λάντογκα. Έπειτα διέσχισε τη Φινλανδία και έφτασε ως τη Λευκή Θάλασσα, όπου κήρυξε το Ευαγγέλιο στους ειδωλολάτρες της απομακρυσμένης εκείνης γης. Πολλές φορές βρέθηκε αντιμέτωπος με θανάσιμους κινδύνους, μα η πίστη του τον κρατούσε όρθιο μέσα στις δοκιμασίες.

Στη συνέχεια περιόδευσε σε διάφορα μοναστήρια και ησυχαστήρια της ρωσικής γης, μαζεύοντας ανεκτίμητη πείρα από τους ταπεινούς ερημίτες και ασκητές της απέραντης ερήμου, ώστε αργότερα να την προσφέρει στους δικούς του μαθητές. Στα τέλη του δέκατου τέταρτου αιώνα, μετά το πέρας των πολλών και ωφέλιμων προσκυνημάτων του, κατευθύνθηκε προς τη λίμνη Ονέγκα, αναζητώντας έναν τόπο απομονωμένο για την ησυχία και την προσευχή. Η ομορφιά της τοποθεσίας και η απομόνωση του νησιού Παλέ, που ονομαζόταν επίσης Βσπάλιε, τράβηξαν αμέσως την καρδιά του ταπεινού ερημίτη.

Εκεί στάθηκε, έχτισε ένα μικρό κελί με τα ίδια του τα χέρια και άρχισε τη μοναχική του διαβίωση μέσα στη σιωπή. Αυτό το θεοφιλές αγώνισμα της προσευχής έγινε η βάση όλης της μοναχικής του πορείας στα χρόνια που ακολούθησαν. Σύντομα όμως η φήμη της ευσεβούς ζωής του Οσίου απλώθηκε σε ολόκληρη τη γύρω περιοχή και έφτασε στις καρδιές πολλών πιστών.

Παρά τη μεγάλη απομόνωση του μικρού νησιού, ολοένα και περισσότεροι επισκέπτες άρχιζαν να φτάνουν εκεί, ζητώντας πνευματική βοήθεια και καθοδήγηση από τον φωτισμένο γέροντα. Μερικοί παρακαλούσαν τον άγιο ασκητή να τους επιτρέψει να εγκατασταθούν κοντά του και να ζήσουν την ίδια ερημητική ζωή που εκείνος είχε διαλέξει. Ο Όσιος Κορνήλιος τους δεχόταν πάντοτε με χαρά και τους βοηθούσε ο ίδιος να χτίσουν τα κελιά τους πάνω στο νησί.

Έπειτα οικοδόμησαν μαζί έναν ναό προς τιμήν της Γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και μια τράπεζα αφιερωμένη στον άγιο προφήτη Ηλία τον Θεσβίτη. Έτσι θεμελιώθηκε η ιερά μονή του Παλαιοστρόβου, η οποία θα γινόταν φάρος πνευματικός για όλη τη γύρω βόρεια περιοχή. Παρότι ανέλαβε τη φροντίδα και τη διοίκηση της νέας αδελφότητας, ο θεοφιλής γέροντας δεν παραμελούσε ποτέ την προσωπική του προσευχή και ησυχία.

Συχνά αποσυρόταν σε μια απόμερη σπηλιά που βρισκόταν στο ίδιο νησί, στους πρόποδες ενός μικρού βουνού. Εκεί συνέχιζε με μεγάλη αυστηρότητα τους ασκητικούς του αγώνες, φορώντας βαριές σιδερένιες αλυσίδες πάνω στο σώμα και τηρώντας πολύ αυστηρή νηστεία. Κάποιο βράδυ, ενώ προσευχόταν με κατάνυξη μέσα στη σπηλιά του, αξιώθηκε μια θαυμαστή και παρήγορη οπτασία από τον ουρανό.

Είδε τον Κύριο Ιησού Χριστό να εμφανίζεται μπροστά του, κρατώντας τον τίμιο σταυρό και ευλογώντας τον ίδιο μαζί με ολόκληρη τη μοναστική αδελφότητα. Παρηγορημένος βαθιά από αυτή τη γλυκιά και ουράνια θεωρία, ο Όσιος Κορνήλιος αποφάσισε να αποσυρθεί οριστικά από τη διοίκηση της ιεράς μονής. Άφησε ηγούμενο τον αγαπημένο του μαθητή, τον Όσιο Αβραάμιο, του οποίου η μνήμη τιμάται την ίδια ημέρα με τον γέροντά του.

Ο ίδιος αποτραβήχτηκε για πάντα στο αγαπημένο του ησυχαστήριο μέσα στη σπηλιά, όπου έμεινε προσευχόμενος μέχρι την τελευταία του ώρα. Εκοιμήθη εν Κυρίω γύρω στο έτος χίλια τετρακόσια είκοσι, σε βαθύ γήρας, και τάφηκε στον τόπο των απομονωμένων ασκητικών του αγώνων. Όσο ζούσε ακόμη ο όσιος ηγούμενος Αβραάμιος, που εκοιμήθη στο δεύτερο μισό του δέκατου πέμπτου αιώνα, ο Κύριος δόξασε το ιερό σώμα του πρώτου ιδρυτή με το χάρισμα της αφθαρσίας.

Ο Όσιος Αβραάμιος μαζί με τους πατέρες της αδελφότητας μετέφεραν με ευλάβεια τα τίμια λείψανα του διδασκάλου τους από τη σπηλιά στο καθολικό της Γεννήσεως της Θεοτόκου. Τα τοποθέτησαν κάτω από το δάπεδο του ιερού ναού και αργότερα δίπλα τους ετάφη και ο ίδιος ο Αβραάμιος, δοξασμένος για την ασκητική του πολιτεία. Final delivery file: `08_21_Όσιος_Κορνήλιος_Παλαιοστρόβου_Ελληνικά_Καθαρά.

%$ Όσιος Κορνήλιος του Παλαιοστρόβου $% Φόρεσε βαριές σιδερένιες αλυσίδες πάνω στο σώμα του και πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε μια απόμερη σπηλιά, στους πρόποδες ενός βουνού. Οι πρώτοι ασκητικοί αγώνες του τελέστηκαν μέσα στη φημισμένη μονή του Βάλαμο, στα ψυχρά και ήσυχα νερά της λίμνης Λάντογκα.

Έπειτα διέσχισε τη Φινλανδία και έφτασε ως τη μακρινή Λευκή Θάλασσα, όπου κήρυξε το ευαγγέλιο στους ειδωλολάτρες της απομακρυσμένης εκείνης γης. Πολλές φορές βρέθηκε αντιμέτωπος με θανάσιμους κινδύνους, μα η πίστη του τον κρατούσε πάντοτε όρθιο μέσα στις βαριές δοκιμασίες. Στη συνέχεια περιόδευσε σε διάφορα μοναστήρια και ησυχαστήρια της απέραντης ρωσικής γης, μαζεύοντας ανεκτίμητη πείρα από τους ταπεινούς ερημίτες και ασκητές της ερήμου.

Στα τέλη του δέκατου τέταρτου αιώνα, μετά το πέρας των πολλών και ωφέλιμων προσκυνημάτων του, κατευθύνθηκε προς τη λίμνη Ονέγκα, αναζητώντας έναν τόπο απομονωμένο για ησυχία και προσευχή. Η ομορφιά της τοποθεσίας και η μεγάλη απομόνωση του νησιού Παλέ, που ονομαζόταν επίσης Βσπάλιε, τράβηξαν αμέσως την καρδιά του ταπεινού ερημίτη. Εκεί στάθηκε, έχτισε ένα μικρό κελί με τα ίδια του τα χέρια και άρχισε τη μοναχική του διαβίωση μέσα στη βαθιά σιωπή.

Σύντομα όμως η φήμη της ευσεβούς ζωής του απλώθηκε σε ολόκληρη τη γύρω περιοχή και έφτασε στις καρδιές πολλών πιστών. Παρά τη μεγάλη απομόνωση του μικρού νησιού, ολοένα και περισσότεροι επισκέπτες άρχιζαν να φτάνουν, ζητώντας πνευματική βοήθεια και καθοδήγηση από τον φωτισμένο γέροντα. Μερικοί παρακαλούσαν τον άγιο ασκητή να τους επιτρέψει να εγκατασταθούν κοντά του και να ζήσουν την ίδια ερημητική ζωή με τον δάσκαλό τους.

Έτσι θεμελιώθηκε η ιερά μονή του Παλαιοστρόβου, που θα γινόταν φάρος πνευματικός για όλη τη γύρω βόρεια περιοχή. Εκεί συνέχιζε με μεγάλη αυστηρότητα τους ασκητικούς του αγώνες, φορώντας βαριές σιδερένιες αλυσίδες και τηρώντας πολύ αυστηρή νηστεία κάθε μέρα. Παρηγορημένος βαθιά από αυτή τη γλυκιά θεωρία, άφησε ηγούμενο τον αγαπημένο μαθητή του, τον Όσιο Αβραάμιο, και αποτραβήχτηκε στη σπηλιά.

Εκοιμήθη εν Κυρίω γύρω στο έτος χίλια τετρακόσια είκοσι σε βαθύ γήρας, και αργότερα ο Κύριος δόξασε με αφθαρσία τα τίμια λείψανά του. The final validated text file `08_21_Όσιος_Κορνήλιος_Παλαιοστρόβου_Ελληνικά_Καθαρά.