Οι Άγιοι Πέτρος και Στέφανος, οι Μάρτυρες του Καζάν

Όταν οι συγγενείς του τον φώναζαν με το παλιό μουσουλμανικό του όνομα, εκείνος απαντούσε ατάραχος ότι πατέρας και μητέρα του είναι ο Τριαδικός Θεός. Ο νεοφώτιστος Τάταρος Πέτρος προτίμησε φρικτά βασανιστήρια στο ίδιο του το σπίτι παρά να αρνηθεί το όνομα που έλαβε στο άγιο Βάπτισμα. Ο Άγιος Πέτρος έζησε στην περιοχή του Καζάν, εκεί όπου συναντιόνταν οι ισλαμικές παραδόσεις των Τατάρων με την ορθόδοξη πίστη που έφερναν οι Ρώσοι.

Η μαρτυρική του τελείωση τοποθετείται στα χίλια πεντακόσια πενήντα δύο, την εποχή της εκστρατείας του Ιβάν του Τρομερού. Όταν ο ρωσικός στρατός εγκατέλειψε το Καζάν, οι κάτοικοι όρμησαν στο σπίτι του και τον έσυραν έξω με τη βία. Τον φώναζαν με το παλιό του όνομα, ελπίζοντας μέσα από κολακείες πως θα τον έπειθαν να αρνηθεί τον Χριστό.

Εκείνος όμως απαντούσε με σταθερότητα, ομολογώντας τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα ως τη μόνη του οικογένεια. Τους έλεγε πως όποιος πιστεύει στην Αγία Τριάδα είναι πλέον δικός του συγγενής. Δήλωνε καθαρά πως ονομάστηκε Πέτρος στο άγιο Βάπτισμα και δεν επρόκειτο να απαντήσει σε άλλο όνομα.

Βλέποντας οι συγγενείς του ότι ο Πέτρος έμενε ακλόνητος στην πίστη του, αποφάσισαν να τον παραδώσουν σε σκληρά βασανιστήρια. Ο Άγιος υπέμεινε φοβερούς πόνους και αλλεπάλληλες κακώσεις από τα χέρια των ίδιων του των ανθρώπων. Όμως ούτε στιγμή δεν σταμάτησε να ομολογεί το όνομα του Χριστού μέσα από τα μαρτύριά του.

Επαναλάμβανε με δύναμη πως είναι Χριστιανός, χωρίς να επιτρέπει στον φόβο ή στον πόνο να τον λυγίσουν. Το τίμιο λείψανό του ενταφιάστηκε στο Καζάν, στον τόπο όπου αργότερα κτίστηκε ο ναός της Αναστάσεως του Χριστού. Η θέση αυτή βρισκόταν κοντά στην αγορά των σιτηρών, εκεί όπου περνούσε καθημερινά πλήθος κόσμου.

Έτσι ο μάρτυρας έγινε σιωπηλός κήρυκας της πίστης μέσα στην ίδια την πόλη που τον γέννησε και τον σκότωσε. Μαζί του τιμάται και ο Άγιος Μάρτυς Στέφανος, ένας ακόμη Τάταρος που γνώρισε τον Χριστό την ίδια εκείνη εποχή. Ο Στέφανος υπέφερε για πάνω από είκοσι χρόνια από μια σοβαρή αρρώστια στα πόδια του, που τον είχε καταβάλει εντελώς.

Μετά την κατάληψη του Καζάν από τον Ιβάν τον Τρομερό, ο Στέφανος πίστεψε στον Χριστό και βρήκε αμέσως τη θεραπεία του. Τον Άγιο Στέφανο τον βάπτισε ο πρωθιερέας Μενίγνος, που υπηρετούσε στον καθεδρικό ναό της Μόσχας. Ο ιερέας αυτός είχε φτάσει στο Καζάν μεταφέροντας επιστολή του Μητροπολίτη Μακαρίου προς τον ρωσικό στρατό που πολεμούσε στην περιοχή.

Η βάπτιση έγινε μέσα σε κλίμα μεγάλης πνευματικής συγκίνησης, καθώς ο πρώην ασθενής στεκόταν πλέον όρθιος και υγιής. Όταν όμως ο ρωσικός στρατός αποσύρθηκε από την πόλη, οι Τάταροι στράφηκαν με μανία εναντίον του νεοφώτιστου Στεφάνου. Δεν του συγχώρησαν την αλλαγή της πίστης και αποφάσισαν να εκδικηθούν με τρόπο φρικτό και παραδειγματικό.

Τον κατακομμάτιασαν με τα όπλα τους και σκόρπισαν τα μέλη του σώματός του σε διάφορα σημεία της περιοχής. Στη συνέχεια λεηλάτησαν και το σπίτι του, αρπάζοντας ό,τι είχε αποκτήσει στη ζωή του. Ο Στέφανος όμως παρέμεινε μέχρι το τέλος πιστός στον Χριστό, χωρίς να μετανιώσει ποτέ για την επιλογή του.

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη και των δύο μαρτύρων στις είκοσι τέσσερις Μαρτίου κάθε χρόνου. Ο Πέτρος και ο Στέφανος αποτελούν ζωντανές μαρτυρίες της δύναμης που χαρίζει η ορθόδοξη πίστη στους νεοφώτιστους χριστιανούς κάθε εποχής και κάθε λαού.