Η μαρτυρική πορεία της Αγίας Αντωνίνας της Νικαίας

Όταν οι δήμιοι την άπλωσαν πάνω σε πυρακτωμένη σιδερένια σχάρα, η φωτιά δεν άγγιξε το σώμα της και η χάρη του Θεού τη φύλαξε. Λίγο πριν, άγγελοι Κυρίου είχαν κατέβει από τον ουρανό και είχαν τρομάξει τους βασανιστές που ετοιμάζονταν να τη γυμνώσουν. Η Αγία Αντωνίνα έζησε στην πόλη της Νίκαιας της Βιθυνίας, στα δύσκολα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμιανού και του διωγμού του Διοκλητιανού.

Ήταν Χριστιανή με σταθερή και ζωντανή πίστη, και κάποιοι την κατήγγειλαν στον αυτοκράτορα ως πιστή του Χριστού. Όταν την οδήγησαν μπροστά του, εκείνη δεν λύγισε ούτε φοβήθηκε τις απειλές. Με τόλμη και καθαρή φωνή ομολόγησε τον Χριστό μπροστά σε όλη την αυλή του ηγεμόνα.

Ο Μαξιμιανός θέλησε να την αναγκάσει να αρνηθεί την πίστη της και να προσφέρει θυσία στα είδωλα. Όμως η νεαρή Χριστιανή έμεινε αμετακίνητη και απάντησε με ψυχραιμία στις πιέσεις του. Τότε διέταξαν σκληρά βασανιστήρια εναντίον της, για να κάμψουν την αντοχή της και να την υποτάξουν.

Η Αντωνίνα όμως υπέμεινε τους πόνους με μεγάλη γενναιότητα και έδειξε ψυχή ασύγκριτα δυνατότερη από το νεανικό σώμα της. Μετά τα πρώτα βασανιστήρια την έκλεισαν στη φυλακή, με την ελπίδα ότι η μοναξιά και ο φόβος θα την έκαναν να υποχωρήσει. Όταν την έβγαλαν ξανά μπροστά στον Μαξιμιανό, εκείνος δοκίμασε με νέες απειλές και υποσχέσεις να τη μεταπείσει.

Η Αγία αρνήθηκε με σταθερότητα να προσφέρει θυμίαμα στα είδωλα και έμεινε πιστή στον Χριστό. Τότε ο αυτοκράτορας διέταξε να την κρεμάσουν και να της ξεσχίσουν τα πλευρά με σιδερένια εργαλεία. Πάνω στα βασανιστήρια, η μάρτυς δεν σταματούσε να ελέγχει την πλάνη του ηγεμόνα και να κηρύττει τον αληθινό Θεό.

Με τα λόγια της φανέρωνε την αδυναμία των ειδώλων και τη ματαιότητα της λατρείας τους. Οι παρόντες έβλεπαν με θαυμασμό μια νεαρή γυναίκα να ξεπερνά κάθε ανθρώπινη αντοχή. Ο Μαξιμιανός εξοργίστηκε ακόμη περισσότερο και διέταξε να της βγάλουν τα ρούχα και να την κτυπήσουν με ραβδιά.

Μόλις όμως οι δήμιοι πλησίασαν για να εκτελέσουν τη διαταγή, εμφανίστηκαν άγγελοι του Θεού και τους έκαναν να οπισθοχωρήσουν έντρομοι. Έτσι η αξιοπρέπεια της παρθένου διαφυλάχθηκε από την ίδια τη δύναμη του ουρανού. Έπειτα από αυτό το θαυμαστό γεγονός, οι ειδωλολάτρες δεν δίστασαν να επινοήσουν νέο τρόπο βασάνου εναντίον της.

Έβαλαν φωτιά κάτω από μια σιδερένια σχάρα και άπλωσαν πάνω της την Αγία, για να καεί ζωντανή στα πυρωμένα σίδερα. Όμως η χάρη του Θεού σκέπασε το σώμα της και η μάρτυς έμεινε εντελώς άθικτη από τις φλόγες. Οι θεατές παρακολουθούσαν με δέος ένα θαύμα που ξεπερνούσε κάθε φυσικό νόμο και κάθε ανθρώπινη εξήγηση.

Όταν είδαν ότι κανένα βασανιστήριο δεν μπορούσε να νικήσει την πίστη της, αποφάσισαν να της δώσουν τέλος με άλλον τρόπο. Την έραψαν μέσα σε έναν σάκο και την έριξαν στη λίμνη της Νίκαιας, για να πνιγεί στα νερά της. Έτσι η Αγία παρέδωσε την ψυχή της στον Χριστό, τον οποίο είχε ομολογήσει με τόση γενναιότητα.

Η λίμνη έγινε για εκείνη νυφικός θάλαμος, που έκρυψε τη νύφη του Κυρίου μέσα στα ήρεμα νερά της. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της την πρώτη Μαρτίου και πάλι τη δωδέκατη Ιουνίου, αναγνωρίζοντάς την ως γενναία μάρτυρα της πίστεως. **Filename**: `03_01_Αγία_Αντωνίνα_Νικαίας_Ελληνικά_Καθαρά.

%$ Η μαρτυρική πορεία της Αγίας Αντωνίνας της Νικαίας $% Όταν την οδήγησαν μπροστά του, εκείνη δεν λύγισε ούτε φοβήθηκε τις απειλές που της απηύθυναν. Όμως η νεαρή Χριστιανή έμεινε αμετακίνητη και απάντησε με ψυχραιμία σε όλες τις πιέσεις του ηγεμόνα.

Η Αντωνίνα όμως υπέμεινε τους πόνους με μεγάλη γενναιότητα και έδειξε ψυχή πολύ δυνατότερη από το νεανικό σώμα της. Όταν την έβγαλαν ξανά μπροστά στον Μαξιμιανό, εκείνος δοκίμασε με νέες απειλές και υποσχέσεις να τη μεταπείσει για την πίστη της. Η Αγία αρνήθηκε με σταθερότητα να προσφέρει θυμίαμα στα είδωλα και έμεινε πιστή στον Χριστό μέχρι τέλους.

Με τα λόγια της φανέρωνε την αδυναμία των ειδώλων και τη ματαιότητα της λατρείας προς αυτά. Οι παρόντες έβλεπαν με θαυμασμό μια νεαρή γυναίκα να ξεπερνά κάθε ανθρώπινη αντοχή και κάθε φόβο. Έπειτα από αυτό το θαυμαστό γεγονός, οι ειδωλολάτρες δεν δίστασαν να επινοήσουν νέο τρόπο βασάνου εναντίον της Αγίας.

Έβαλαν φωτιά κάτω από μια σιδερένια σχάρα και άπλωσαν πάνω της την Αντωνίνα, για να καεί ζωντανή στα πυρωμένα σίδερα. Όμως η χάρη του Θεού σκέπασε το σώμα της και η μάρτυς έμεινε εντελώς άθικτη από τις φλόγες της φωτιάς. Την έραψαν μέσα σε έναν σάκο και την έριξαν στη λίμνη της Νίκαιας, για να πνιγεί στα ήρεμα νερά της.

Έτσι η Αγία παρέδωσε την ψυχή της στον Χριστό, τον οποίο είχε ομολογήσει με τόση γενναιότητα και τόλμη. Η λίμνη έγινε για εκείνη νυφικός θάλαμος, που έκρυψε τη νύφη του Κυρίου μέσα στα γαλήνια νερά της.