Η Αγία Μαριάμνη, η Ισαπόστολος αδελφή του Φιλίππου

Όταν η ειδωλολατρική Ιεράπολη είδε να εξαφανίζεται από το ιερό της η λατρευόμενη έχιδνα, η Μαριάμνη στεκόταν δίπλα στους αποστόλους που γκρέμιζαν την πλάνη. Λίγο αργότερα η ίδια αδελφή ασπαζόταν με δάκρυα το σώμα του Φιλίππου, που οι ειδωλολάτρες κρέμασαν επάνω σε σταυρό. Η Αγία Μαριάμνη γεννήθηκε στη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας και ανατράφηκε μέσα σε ατμόσφαιρα ευσέβειας και θερμής πίστης.

Από νωρίς έδειξε τον ίδιο ιερό ζήλο με τον αδελφό της, τον απόστολο Φίλιππο, και έδωσε υπόσχεση παρθενίας στον Κύριο. Η καρδιά της φλεγόταν από τον πόθο να ακουστεί το Ευαγγέλιο σε λαούς που ζούσαν ακόμη στο σκοτάδι της ειδωλολατρίας. Έτσι αποφάσισε να αφήσει τον τόπο της και να συνοδεύσει τον Φίλιππο στις μακρινές αποστολικές περιοδείες του.

Μαζί τους ένωσε τα βήματά του και ο απόστολος Βαρθολομαίος, σύντροφος πιστός στους κόπους του κηρύγματος. Η Μαριάμνη μοιραζόταν μαζί τους τις στερήσεις, τους κινδύνους και τις χαρές κάθε νέας ψυχής που γνώριζε τον Χριστό. Βοηθούσε με σύνεση και πραότητα, διακονώντας τις ανάγκες των αποστόλων και ενισχύοντας τις γυναίκες που πλησίαζαν την πίστη.

Έτσι κέρδισε δίκαια τον τίτλο της ισαποστόλου μέσα στην αρχαία εκκλησιαστική παράδοση. Στην πορεία του κηρύγματος οι τρεις αυτοί εργάτες του Ευαγγελίου πέρασαν από περιοχές της Μικράς Ασίας, της Λυδίας και της Μυσίας. Έφθασαν στη φρυγική Ιεράπολη, μια πόλη βυθισμένη στη λατρεία των ειδώλων και μιας ιερής έχιδνας.

Όπως διηγείται ο εκκλησιαστικός ιστορικός Νικηφόρος Κάλλιστος, μόλις πάτησαν εκεί άρχισε να καταρρέει η ειδωλολατρική λατρεία. Η έχιδνα, που οι κάτοικοι τιμούσαν ως θεότητα, διώχθηκε από το ιερό της και οι λάτρεις της ντροπιάστηκαν. Ο θυμός των ιερέων και του άρχοντα της πόλης άναψε γρήγορα εναντίον των τριών κηρύκων.

Με εντολή του τοπικού άρχοντα συνελήφθησαν ο Φίλιππος, ο Βαρθολομαίος και η Μαριάμνη και ρίχτηκαν στη φυλακή. Στη συνέχεια οδήγησαν τον απόστολο Φίλιππο σε σταυρικό θάνατο, καρφώνοντάς τον ανάποδα επάνω στο ξύλο. Τότε όμως φανερώθηκε η οργή του Θεού, καθώς η γη άνοιξε και κατάπιε τον άρχοντα μαζί με τους ιερείς της έχιδνας.

Έτσι ο Βαρθολομαίος και η Μαριάμνη ελευθερώθηκαν από τα δεσμά και τις βασανιστικές απειλές. Η αδελφή του αποστόλου πλησίασε με βαθιά αγάπη το άγιο λείψανο και το ασπάστηκε. Δόξασε τον Κύριο για τη μαρτυρική τελείωση του αδελφού της και ετοιμάστηκε για τη συνέχεια.

Μαζί με τον Βαρθολομαίο φρόντισε με ευλάβεια την ταφή του ιερού σώματος του Φιλίππου μέσα στην Ιεράπολη. Ο απόστολος Βαρθολομαίος τακτοποίησε τα ζητήματα της νεοσύστατης εκκλησίας και χειροτόνησε επίσκοπο τον Στάχυ. Έπειτα οι δύο συνοδοιπόροι ξεκίνησαν για τη Λυκαονία, μεταφέροντας το μήνυμα της σωτηρίας στους κατοίκους εκείνης της επαρχίας.

Η Μαριάμνη μιλούσε με παρρησία στις γυναίκες και στα παιδιά, με λόγο απλό και γεμάτο από τη φλόγα της πίστης. Πολλές ψυχές οδηγήθηκαν στον Χριστό μέσα από τη γλυκιά και σταθερή μαρτυρία της. Όταν ο Βαρθολομαίος αναχώρησε για τις μακρινές Ινδίες, εκείνη συνέχισε μόνη το αποστολικό έργο της στη Μικρά Ασία.

Το κήρυγμά της σφραγιζόταν από νηστεία, αδιάλειπτη προσευχή και βαθιά ταπείνωση μπροστά στο θέλημα του Θεού. Δεν λύγισε από τις στερήσεις, ούτε φοβήθηκε τις απειλές των ειδωλολατρών που συναντούσε στον δρόμο. Αργότερα γύρισε στην Παλαιστίνη και έφθασε στα μέρη του Ιορδάνου ποταμού, εκεί όπου είχε ακουστεί η φωνή του Προδρόμου.

Στους τόπους αυτούς πέρασε τα τελευταία της χρόνια, μέσα σε προσευχή, ησυχία και αδιάκοπη μνήμη του Κυρίου. Εκεί παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή της, αναπαυόμενη από τους πολλούς αποστολικούς της κόπους.