Ο Όσιος Αβραάμης ο Επίσκοπος Καρρών

Πλήρωνε ο ίδιος τους φόρους των φτωχών χωρικών, για να γλιτώσουν από τα χτυπήματα των εισπρακτόρων, και έτσι τους κέρδισε στον Χριστό. Έτρωγε μόνο ωμά λαχανικά και άγρια καρπούδια, χωρίς ποτέ να γευτεί φαγητό μαγειρεμένο στη φωτιά, ακόμη και ως επίσκοπος μιας ολόκληρης πόλης. Ο Όσιος Αβραάμης γεννήθηκε στην Κύπρο και ανατράφηκε με παιδεία Κυρίου στα χρόνια του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μεγάλου.

Όταν έφτασε σε ώριμη ηλικία, μοίρασε όλη του την περιουσία στα μοναστήρια και έλαβε το αγγελικό σχήμα σε μια μονή της Κύπρου. Επιδόθηκε σε σκληρούς ασκητικούς αγώνες, σε ολονύχτιες αγρυπνίες και σε αυστηρή νηστεία, με τέτοιον ζήλο που το σώμα του εξαντλήθηκε ολοκληρωτικά. Έχασε για μεγάλο διάστημα τη δύναμη να κινηθεί και δεν μπορούσε καθόλου να βαδίσει.

Όταν συνήλθε, άκουσε για έναν τόπο στα όρη του Λιβάνου, κατάλληλο για την ησυχία και τη μοναχική του πορεία. Άφησε τη μονή και αναχώρησε προς εκείνα τα μέρη, αναζητώντας βαθύτερη σιωπή και αδιάλειπτη προσευχή κοντά στον Θεό. Στον Λίβανο έχτισε ένα μικρό κελί και ξεκίνησε την ερημητική του ζωή με αυστηρή τάξη και βαθιά αυτοσυγκέντρωση.

Έμενε τρεις ολόκληρες μέρες κλεισμένος μέσα στη σιωπή και την προσευχή, και την τέταρτη έβγαινε έξω χωρίς να μιλήσει σε κανέναν. Οι ειδωλολάτρες κάτοικοι της περιοχής, μόλις έμαθαν την παρουσία του, δοκίμασαν να τον διώξουν με κάθε τρόπο. Στην αρχή τον σκέπασαν με χώμα και άμμο, έπειτα του προκάλεσαν και άλλες ταλαιπωρίες για να εγκαταλείψει τον τόπο.

Οι φτωχοί γεωργοί του γειτονικού χωριού τον ενοχλούσαν επίσης συχνά, ζητώντας του βοήθεια και ελεημοσύνη. Ο Όσιος υπέμενε με μεγάλη υπομονή τα πάντα και δεν κράτησε τίποτε για τον εαυτό του. Όσα του έφερναν οι ευλαβείς προσκυνητές, τα μοίραζε αμέσως στους πεινασμένους χωρικούς, χωρίς να εξετάζει αν ήταν Χριστιανοί ή ειδωλολάτρες.

Κάποτε είδε τους εισπράκτορες να χτυπούν σκληρά όσους δεν μπορούσαν να πληρώσουν τους φόρους τους. Σπλαχνίστηκε τη δυστυχία τους και πλήρωσε ο ίδιος το χρέος όλων εκείνων των ταλαιπωρημένων ανθρώπων του χωριού. Η μεγάλη φιλανθρωπία του συγκλόνισε τόσο πολύ τους κατοίκους του χωριού, ώστε στράφηκαν με την καρδιά τους στον Χριστό.

Έχτισαν με δικά τους έξοδα ναό και παρακαλούσαν θερμά τον Όσιο να δεχθεί το ιερατικό αξίωμα και να γίνει ο ποιμένας τους. Ο Άγιος Αβραάμης υπάκουσε στην επιθυμία τους και ανέλαβε με φόβο Θεού τη φροντίδα του νεοφώτιστου εκείνου ποιμνίου. Στερέωσε τους ανθρώπους στην ευσέβεια και στη χριστιανική ζωή με τη διδασκαλία και το παράδειγμά του.

Όταν είδε το έργο του θεμελιωμένο, άφησε στη θέση του άλλον ιερέα και επέστρεψε πάλι στο αγαπημένο του μοναστήρι. Σύντομα όμως η φήμη της αρετής του ξεπέρασε τα τείχη της μονής και έφτασε σε όλη την Εκκλησία. Τον εξέλεξαν επίσκοπο της πόλεως των Καρρών, μιας περιοχής όπου επικρατούσε ακόμη η ειδωλολατρία και η σύγχυση.

Με το αυστηρό παράδειγμα της ασκήσεώς του και με τα θεόπνευστα λόγια του οδήγησε το ποίμνιό του σε βίο θεάρεστο. Σε σύντομο χρονικό διάστημα μεταμόρφωσε ολόκληρη την πόλη και θεμελίωσε εκεί την ορθόδοξη πίστη με σταθερότητα και αγάπη. Καθ’ όλη τη διάρκεια της αρχιερατείας του ο Άγιος διατήρησε την ασκητική τάξη της νεότητάς του χωρίς καμία υποχώρηση.

Ποτέ δεν γεύτηκε ψωμί, ούτε φαγητό μαγειρεμένο στη φωτιά, ούτε λαχανικά βρασμένα ή τουρσιά μέσα στο νερό. Τροφή του ήταν μόνο ωμά λαχανικά, άγρια καρπούδια και άλλα παρόμοια απλά είδη που του πρόσφερε η γη. Η φήμη της αγιότητας και του αποστολικού του έργου έφτασε γρήγορα στην Κωνσταντινούπολη και έφτασε στα αυτιά του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Νεωτέρου.

Ο ευσεβής βασιλεύς επιθύμησε να γνωρίσει προσωπικά τον φημισμένο ιεράρχη και τον προσκάλεσε με τιμές στη Βασιλεύουσα. Ο Όσιος ξεκίνησε το ταξίδι του και έφτασε στην πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας. Έμεινε εκεί για μικρό μόνο διάστημα και παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο που τόσο αγάπησε.

Με βασιλική προσταγή το τίμιο λείψανό του μεταφέρθηκε με μεγάλη επισημότητα και πλήθος τιμών από την Κωνσταντινούπολη στην πόλη των Καρρών. Εκεί ενταφιάστηκε από το ποίμνιό του και αγιάζει μέχρι σήμερα όσους τον επικαλούνται με ευλάβεια.