Όσιοι Γεννάδιος και Νικηφόρος της Λίμνης Βάζε

Ο Γεννάδιος γεννήθηκε σε πλούσια οικογένεια, όμως μοίρασε όλη του την περιουσία και ακολούθησε τον άγιο Αλέξανδρο του Σβιρ ως μαθητής. Ο Νικηφόρος πάλι έφτασε στα ίδια ασκητικά μέρη το έτος χίλια πεντακόσια δέκα και βρήκε στον ίδιο γέροντα τον πνευματικό του οδηγό. Δύο ψυχές με την ίδια φλόγα συναντήθηκαν στην έρημο και έμελλε να σφραγίσουν με τη ζωή τους τη λίμνη Βάζε.

Ο νεαρός Γεννάδιος, πριν γνωρίσει την ασκητική παράδοση, ζούσε μέσα στα αγαθά του κόσμου με όλες τις ανέσεις που του πρόσφεραν οι γονείς του. Όταν όμως άκουσε τη φωνή του Χριστού, εγκατέλειψε χρήμα, σπίτι και συγγενείς για να αναζητήσει τον αληθινό πλούτο. Πήγε στον άγιο Αλέξανδρο του Σβιρ και ζήτησε να γίνει μαθητής του στην ασκητική ζωή.

Έζησε κοντά του ως ερημίτης δίπλα στον ποταμό Σβίρα, μαθαίνοντας από το παράδειγμα του γέροντα την προσευχή και την υπακοή. Η καρδιά του πλημμύρισε από αγάπη για τη μοναχική ζωή και η ψυχή του ποθούσε ακόμη μεγαλύτερη ησυχία. Με την ευλογία του αγίου Αλεξάνδρου, ο Γεννάδιος αναχώρησε προς τη λίμνη Βάζε, δώδεκα βέρστια μακριά από τη μονή του Σβιρ.

Εκεί έχτισε ένα ταπεινό κελί και έζησε την ασκητική του πορεία μαζί με δύο μαθητές του. Στον τόπο εκείνο ο όσιος αγωνίστηκε με νηστεία, αγρυπνία και αδιάλειπτη προσευχή για πολλά χρόνια. Λίγο πριν παραδώσει την ψυχή του, μίλησε προφητικά στον μαθητή του και του είπε πως στον τόπο αυτό θα υψωνόταν μία ημέρα ναός και μοναστήρι.

Ο όσιος εκοιμήθη με ειρήνη την ογδόη Ιανουαρίου του έτους χίλια πεντακόσια δεκαέξι. Η προφητεία του δεν άργησε να φανερωθεί μέσα από τη ζωή ενός άλλου αγίου. Ο Νικηφόρος, μετά τη συνάντησή του με τον άγιο Αλέξανδρο, παρέμεινε δίπλα του και προόδευε στην πνευματική ζωή με ζήλο.

Το έτος χίλια πεντακόσια δεκαοκτώ πήρε την ευλογία του γέροντά του να επισκεφθεί τον άγιο Κύριλλο της Νέας Λίμνης. Ο δρόμος ήταν μακρύς και κουραστικός, και όταν έφτασε κοντά στη λίμνη, τον κυρίεψε τέτοια εξάντληση που έπεσε να κοιμηθεί μέσα στο σκοτάδι. Ο άγιος Κύριλλος έσπευσε με μια βάρκα να διασχίσει τη λίμνη και ξύπνησε τον κατάκοπο προσκυνητή με αγάπη.

Ο Νικηφόρος έμεινε οκτώ ολόκληρες ημέρες κοντά του, ανταλλάσσοντας πνευματικούς λόγους και αντλώντας δύναμη από τη συντροφιά εκείνη. Έπειτα κατευθύνθηκε προς το Κίεβο για να προσκυνήσει τα ιερά λείψανα των οσίων πατέρων των σπηλαίων. Όταν επέστρεψε, με την ευλογία του αγίου Αλεξάνδρου εγκαταστάθηκε και αυτός στη λίμνη Βάζε, εκεί όπου είχε αγωνιστεί ο όσιος Γεννάδιος.

Έχτισε με τα ίδια του τα χέρια τον ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και ίδρυσε γύρω από αυτόν μοναστική αδελφότητα. Στον τόπο εκείνο έζησε όλη την υπόλοιπη ζωή του και εκεί παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο. Στο δεύτερο μισό του δεκάτου ενάτου αιώνα, στην έρημο που έφερε το όνομά του, χτίστηκε νέος ναός αφιερωμένος στους δύο οσίους.

Τα τίμια λείψανα των αγίων φυλάχθηκαν με ευλάβεια σε κρυφό τόπο μέσα στο μοναστήρι που είχαν θεμελιώσει με τους κόπους τους. Έτσι η προφητεία του Γενναδίου εκπληρώθηκε και η μνήμη τους τιμάται ως ευωδία πνευματική.