Ο Προφήτης Αζαρίας και η Νίκη του Ασά

Όταν ένα εκατομμύριο Αιθίοπες πολεμιστές βάδιζαν εναντίον της μικρής Ιουδαίας, ο βασιλιάς Ασά γονάτισε και προσευχήθηκε με δάκρυα στον αληθινό Θεό. Η νίκη που ακολούθησε ήταν τόσο συντριπτική, ώστε ο Προφήτης Αζαρίας πλημμύρισε από το Άγιο Πνεύμα και βγήκε δημόσια να μιλήσει στον λαό. Ο Προφήτης Αζαρίας ήταν γιος του Ωδήδ, που αλλού φέρεται και ως Αδδώ, και καταγόταν από τη γη Σεμβαθά.

Έζησε στα χρόνια του βασιλιά Ασά, γιου και διαδόχου του Αβιά στο βασίλειο του Ιούδα. Η βασιλεία του Ασά τοποθετείται περίπου εννιακόσια δέκα έως οκτακόσια εβδομήντα χρόνια προ Χριστού, σε μια εποχή ταραγμένη και πνευματικά σκοτεινή. Ο Αζαρίας κήρυττε στον λαό την ευσέβεια και τον προέτρεπε να μένει πιστός στη διαθήκη με τον Κύριο.

Ζητούσε από όλους να εγκαταλείψουν τα είδωλα και να μη στρέφονται σε ψεύτικους θεούς. Η φωνή του ακουγόταν σαν σάλπιγγα μέσα στις πόλεις του Ιούδα και του Βενιαμίν. Έδινε θάρρος σε όσους πάλευαν να κρατήσουν ζωντανή την πίστη των πατέρων τους μέσα στα δύσκολα χρόνια.

Ο βασιλιάς Ασά υπήρξε άνθρωπος ευσεβής και αφοσιωμένος στον έναν αληθινό Θεό. Γκρέμισε τους βωμούς των ξένων θεών μέσα από τη χώρα του και ξερίζωσε τις στήλες και τα ιερά άλση που μόλυναν τον τόπο. Παρακαλούσε τον λαό να αναζητεί με όλη του την καρδιά τον Θεό των πατέρων του και να τηρεί τον Νόμο και τις εντολές Του.

Αφού καθάρισε όλες τις πόλεις του Ιούδα από τους ειδωλολατρικούς βωμούς, πρόσταξε να οχυρωθούν με τείχη και πύργους. Φρόντισε επίσης να εξοπλίσει και να εκγυμνάσει στρατό μεγάλο και πειθαρχημένο, ικανό να υπερασπιστεί την Ιουδαία. Είχε στις τάξεις του τριακόσιες χιλιάδες πολεμιστές από τη φυλή του Ιούδα και διακόσιες ογδόντα χιλιάδες γενναίους άνδρες από τη γη του Βενιαμίν.

Η δύναμη όμως του βασιλιά δεν στηριζόταν στους αριθμούς αλλά στη βαθιά εμπιστοσύνη του προς τον Κύριο. Έβλεπε τον στρατό του ως δώρο Θεού και όχι ως ασφάλεια δική του. Έτσι προετοίμασε τη χώρα ψυχικά και υλικά για όσα θα έρχονταν.

Σύμφωνα με τη διήγηση του βιβλίου των Παραλειπομένων στα κεφάλαια δεκατέσσερα και δεκαπέντε, εξεστράτευσε εναντίον της Ιουδαίας ο Ζερά ο Αιθίοπας με στρατό ένα ολόκληρο εκατομμύριο ανδρών. Η διαφορά των δυνάμεων ήταν συντριπτική και ανθρωπίνως καμία ελπίδα δεν φαινόταν για τον μικρό λαό του Ιούδα. Ο Ασά τότε δεν στράφηκε στα όπλα του ούτε στους συμμάχους του αλλά στον ίδιο τον Κύριο.

Έπεσε με θέρμη στην προσευχή και ζήτησε να νικήσει, ακόμη και απέναντι σε τέτοια συντριπτική υπεροχή του εχθρού. Ο Θεός άκουσε τη φωνή του πιστού βασιλιά και χτύπησε τους Αιθίοπες με δύναμη. Ο στρατός του Ασά τους καταδίωξε και τους σύντριψε, χωρίς να μείνει σε αυτούς δύναμη αντίστασης.

Κατέστρεψε τις γύρω πόλεις και λεηλάτησε τους θησαυρούς τους ως δίκαιο λάφυρο του πολέμου. Έπειτα γύρισε στην Ιερουσαλήμ φέρνοντας πλήθος αιχμαλώτων και πολύτιμα λάφυρα. Η νίκη αυτή έγινε για τον λαό φανερή απόδειξη πως ο Θεός δεν εγκαταλείπει όσους ελπίζουν σε Αυτόν.

Μόλις γύρισε ο Ασά νικητής, το Πνεύμα του Κυρίου κατέβηκε με δύναμη πάνω στον Προφήτη Αζαρία. Βγήκε τότε εκείνος και συνάντησε τον βασιλιά μπροστά σε όλο τον λαό. Του είπε με φωνή έντονη και γεμάτη παρρησία: «Ακούστε με, βασιλιά Ασά, και όλος ο λαός των φυλών του Ιούδα και του Βενιαμίν».

Συνέχισε λέγοντας ότι ο Κύριος θα είναι μαζί τους όσο εκείνοι παραμένουν μαζί Του, λατρεύοντας το όνομά Του και τηρώντας τις εντολές Του. Όταν Τον αναζητούν με ειλικρίνεια, θα Τον βρίσκουν κοντά τους. Αν όμως Τον εγκαταλείψουν, θα τους εγκαταλείψει και Εκείνος και θα στερηθούν τη βοήθειά Του.

Τα λόγια αυτά είναι πολύτιμα για κάθε πολιτεία και για κάθε λαό σε όλους τους αιώνες. Συγκίνησαν βαθιά τον βασιλιά και τον λαό, που πήραν νέα δύναμη να συνεχίσουν τον πνευματικό αγώνα. Πολλοί από τους Ισραηλίτες έτρεξαν τότε στην Ιερουσαλήμ και συνήψαν διαθήκη με τον Θεό.

Ορκίστηκαν με όλη τους την καρδιά πως ποτέ δεν θα απομακρυνθούν από Εκείνον. Ο λαός και ο βασιλιάς, εμπνευσμένοι από τα λόγια του Αζαρία, πέταξαν τα είδωλα από όλη τη χώρα του Ιούδα και του Βενιαμίν. Έσπασαν τους βωμούς, γκρέμισαν τα ψεύτικα ιερά και καθάρισαν τους τόπους από κάθε ίχνος ειδωλολατρείας.

Πολλοί Ισραηλίτες, βλέποντας την πίστη και τη μεταστροφή, άφησαν τα βασίλεια του βορρά και ήρθαν στην Ιερουσαλήμ. Εκεί ενώθηκαν με τους αδελφούς τους και συμμετείχαν στη διαθήκη του λαού με τον Θεό. Ο Κύριος ευλόγησε τη μεταστροφή τους και χάρισε στη χώρα μακρόχρονη ειρήνη και ησυχία.

Ο Προφήτης Αζαρίας έζησε όλα τα υπόλοιπα χρόνια του με πραότητα και αφοσίωση στον Θεό. Στο τέλος εκοιμήθη ειρηνικά και τάφηκε στον αγρό του, όπως αναφέρει η παράδοση. Η αγιογραφία τον παρουσιάζει ως γέροντα με σγουρά μαλλιά, με βλέμμα γεμάτο σοφία και πραότητα.

Το ίδιο του το όνομα φανερώνει την αποστολή της ζωής του και σημαίνει «αυτός που τον βοηθάει ο Θεός». Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις τρεις Φεβρουαρίου με βαθιά ευγνωμοσύνη.