Shën Kosmas Melodioz, Episkop Maiuma

Një fëmijë jetim nga Jeruzalemi gjeti strehë në rezidencën e prindërve të Shën Joaniit të Damaskut dhe u bë vëllai i tij në dije dhe besim. I njëjti i ri më vonë do të zbukuronte adhurimin e Kishës me rregulla dhe trofe që këndohen edhe sot e kësaj dite. Kosmasi i vogël kishte humbur prindërit në moshë shumë të vogël dhe kishte mbetur vetëm në botë. Prindërit e Shën Joaniit të Damaskut, që jetonin në qytetin e Damaskut, ishin njerëz të devotshëm dhe i donin shumë të varfërit dhe jetimët. Kështu ata e morën në shtëpinë e tyre dhe e rritën si fëmijën e tyre, së bashku me djalin e tyre Joani. Për t'i edukuar siç duhet dy djemtë, ata blenë nga Agarinët një murg të robëruar që quhej gjithashtu Kozma. Ky plak i mençur u bë mësuesi i Joaniit dhe Kozmait dhe u dha atyre të gjithë njohurinë e krishterë. Të dy fëmijët u rritën së bashku, studionin së bashku dhe e donin thellësisht Krishtin dhe edukimin e Kishës. Kështu u krijua një lidhje që do t'i jepte Ortodoksisë dy himnistë dhe mbrojtës të mëdhenj të besimit. Kur Kozmai arriti pjekurinë dhe fitoi njohuri të përsosura dhe pjekuri shpirtërore, ai braktisi botën e kotë dhe shqetësimet e saj. Ai u nis për në një manastir në Palestinë dhe atje mori formën engjëllore të murgut. Ai luftoi me gjithë shpirt në stërvitje, në lutje dhe në studimin e Shkrimeve hyjnore. Ai shkëlqeu në Kishën e Krishtit si një yll i ndritshëm i kupës qiellore, me jetën e tij dhe urtësinë e ndriçuar nga Zoti. Pikërisht në atë kohë shpërtheu flaka e madhe e ikonoklasizmit, e cila tronditi gjithë Kishën. Më pas, Shën Kozmai e motivoi Shën Joaniin e Damaskut të mbronte publikisht ikonat e shenjta. Ai e nxiti të hartonte për ortodoksët studimin e njohur për nderimin e ikonave, i cili u bë një armë besimi. Madje ai ndau me të edhe mundimin e shkrimit të veprave kundër ikonoklastëve. Por përtej përpjekjeve teologjike, ai e zbukuroi adhurimin hyjnor me himne të mrekullueshme dhe të frymëzuara hyjnisht. Ai nderoi me trojet e tij ngritjen e Llazarit, pasionet vullnetare të Zotit dhe shumë festa të mëdha despotike të Kishës. Më vonë, Shën Kosmas u shugurua ipeshkëv i Maiumës nga Patriarku i Jeruzalemit, kur ai kishte arritur tashmë një moshë shpirtërore të avancuar. Në këtë detyrë ipeshkvore ai punoi shumë dhe në mënyrë teofile për kopenë që i besoi Zoti. Ai i udhëhoqi të krishterët e krahinës së tij drejt mbretërisë shpëtuese të Krishtit me dashuri, maturi dhe kujdes atëror. Ai mësoi me fjalë, i mbështetur me shembull dhe u preh në pleqëri të thellë, duke ia dorëzuar paqësisht shpirtin Zotit. Por ai la pas një thesar të paimagjinueshëm për jetën liturgjike të Kishës deri në ditët tona. Ai krijoi shumë rregulla për festat despotike dhe hyjnore që dëgjojmë në tempuj. Ai shkroi edhe Triodin për katër ditët e para të Javës së Shenjtë, i cili prek çdo besimtar. Në traditën sllave kujtimi i tij përkujtohet më dymbëdhjetë tetor, ndërsa në traditën greke festohet më katërmbëdhjetë të po këtij muaji. Kisha e lavdëron atë si stolinë e saj dhe si një melodi të frymëzuar hyjnore, që me himnet e tij ngre zemrën e çdo të krishteri. Na mbuloftë ambasada e tij nga çdo komplot i armikut dinakë. — Tani do të ekzekutoj verifikuesin për të konfirmuar pajtueshmërinë me të gjitha rregullat (numri i seksioneve, fjalët për seksion, fjalët për fjali) dhe do të dorëzoj skedarin përfundimtar `10_12_Shën_Kosmas_Melodos_Mayouma. txt`. **Shënim:** Nuk kam akses të drejtpërdrejtë në ekzekutimin e skriptit në këtë mjedis. E paraqes tekstin në formë të qartë për konfirmim. Dëshironi ta ruani si `. txt` përmes veglës apo dërgohet te Optiko Text Validator 2 për kontroll përpara dorëzimit përfundimtar?