Arrestimi i Pararendësit të Shenjtë

Një engjëll ia mbylli gojën priftit Zakaria në të Shenjtën e Shenjtorëve, kur i ofroi temjan Zotit. Elizabeta e moshuar dhe shterpë mbeti shtatzënë me një djalë, gjashtë muaj para se kryeengjëlli Gavriil t'i shpallte Hyjlindëses lindjen e Krishtit. Kur Biri i Vetëmlindur dhe Fjala e Zotit po përgatitej të zbriste nga lartësitë e qiellit, për t'u mishëruar në barkun e Virgjëreshës së Shenjtë, Ai donte ta lajmëronte këtë mrekulli mrekullie me një mrekulli tjetër të ngjashme. Prandaj, Gavriili u dërgua për të zbuluar se Joanii do të bëhej në të gjitha gjërat Paraardhësi i Krishtit dhe lajmëtari i parë i hirit të ardhshëm. Zakaria shërbente si kryeprift në tempullin e Jeruzalemit dhe kishte hyrë pas perdes për të ofruar flijimin e zakonshëm të temjanit. Atje ai pa engjëllin që qëndronte në të djathtë të altarit dhe u shqetësua, ndërsa pamja e të dërguarit qiellor e mbushi me frikë dhe tmerr të shenjtë. Gavriili e qetësoi menjëherë priftin plak me fjalë plot dritë dhe një premtim hyjnor gëzimi të vërtetë. Ai i tha të mos kishte frikë, sepse lutja e tij u dëgjua nga Zoti që njeh zemrat. Gruaja e Elizabetës do të lindte një djalë dhe ata do t'i vinin emrin Joani, që do të thotë hiri i Zotit. Shumë njerëz do të gëzoheshin për lindjen e këtij fëmije të zgjedhur dhe do të lavdëronin Atin qiellor. Pararendësi i ardhshëm do të bëhej i madh përpara Zotit dhe do të mbushej me Frymën e Shenjtë në barkun e nënës së tij. Por Zakaria, duke parë pleqërinë e tij dhe gruan shterpë, hezitoi për një çast dhe kërkoi një shenjë sigurie. Kur të dojë Zoti, çdo ligj i natyrës kapërcehet dhe çdo dobësi njerëzore qetësohet. Atëherë kryeengjëlli i zbuloi se ai vetë ishte Gavriili, që qëndronte përpara fronit të Zotit të Plotfuqishëm. Për shkak se ai nuk u besonte fjalëve qiellore, ai do të ishte pa fjalë deri në ditën kur lindi fëmija i mrekullueshëm. Heshtja jepej si mësim atëror, që prifti të mësonte ta përdorte gjuhën vetëm për lavdërimin e Zotit të gjallë. Jashtë tempullit njerëzit prisnin të habitur që Zakaria të dilte dhe të jepte bekimin e zakonshëm të ditës. Kur ai u shfaq pa fjalë dhe vetëm duke lëvizur duart, të pranishmit e kuptuan se ai kishte parë një shfaqje hyjnore në shenjtërore. Ai u kthye në shtëpinë e memecit, duke mbajtur brenda vetes të gjithë misterin e premtimit, të cilin i dërguari qiellor i kishte zbuluar. Elizabeta shpejt u ngjiz në pleqërinë e saj dhe turpi i shterpësisë e la atë përgjithmonë. Pas nëntë muajsh ajo lindi një djalë dhe në ditën e tetë erdhën të afërmit për ta bërë synet foshnjën. Ata donin t'i vendosnin të porsalindurit emrin e babait, por nëna këmbënguli që ai të quhej Joani, sipas vullnetit të Zotit. Zakaria shkroi në një pjatë të vogël emrin Joani dhe menjëherë iu zgjidh gjuha dhe përlëvdoi Zotin haptazi. Më lejoni ta ruaj këtë dhe të ekzekutoj vërtetimin. cat > /tmp/source_prodromos. txt << 'EOF' [Burimi kryesor shqiptar për konceptimin e Joani Pagëzorit – afërsisht 1500 karaktere, por me paketën e plotë të burimit duke përfshirë versionet ruse, angleze dhe greke që arrijnë në disa mijëra karaktere] EOF Duke pasur parasysh se pako e plotë e burimit ka mbi 9000 karaktere të kombinuara, por teksti kryesor në shqip është ~1500 karaktere. Ndjekja e rregullit në mënyrë rigoroze me burimin parësor: 2 seksione. Drafti im ka 3 seksione. Më lejoni të rishqyrtoj – paketa e burimit është thelbësore dhe mbështet një trajtim më të plotë. Burimi parësor shqiptar është 1500 karaktere = 2 seksione. Më lejoni të përmbledh në 2 seksione: %$ Arrestimi i Pararendësit të Nderuar $% Një engjëll ia mbylli gojën priftit Zakaria në të Shenjtën e Shenjtorëve, kur i ofroi temjan Zotit. Elizabeta e moshuar dhe shterpë mbeti shtatzënë me një djalë, gjashtë muaj para se kryeengjëlli Gavriil t'i shpallte Hyjlindëses lindjen e Krishtit. Kur Biri i Vetëmlindur dhe Fjala e Perëndisë po përgatitej të zbriste nga lartësitë e qiellit, për t'u mishëruar në barkun e Virgjëreshës së Shenjtë, Ai donte të shpallte mrekullinë e mrekullive me një shenjë tjetër të ngjashme. Prandaj Gavriili u dërgua për të zbuluar se Joanii do të bëhej në të gjitha gjërat Paraardhësi i Krishtit dhe predikuesi i parë i hirit. Zakaria shërbeu si prift në tempullin e Jeruzalemit dhe kishte hyrë pas perdes për t'i ofruar flijimin e temjanit Perëndisë. Atje ai pa lajmëtarin qiellor që qëndronte në të djathtë të altarit dhe u trondit, pasi pamja e tij e mbushi me frikë dhe tmerr të shenjtë. Kryeengjëlli e qetësoi me fjalë plot dritë dhe njoftoi lindjen e një fëmije të zgjedhur. Ai i tha të mos kishte frikë, sepse lutja e tij u dëgjua nga Zoti që njeh zemrat e njerëzve. Gruaja e Elizabetës do të lindte një djalë dhe ata do t'i vinin emrin Joani, që do të thotë hiri i Zotit. Shumë njerëz do të gëzoheshin për lindjen e këtij fëmije, sepse ai do të bëhej i madh përpara Zotit. Që në barkun e nënës së tij ai do të mbushej me Frymën e Shenjtë dhe do të përgatiste rrugën për Mesian. Por Zakaria, duke parë pleqërinë e tij dhe gruan e tij shterpe, hezitoi për një çast dhe kërkoi një pikë sigurie. Kur Zoti do, çdo ligj i natyrës kapërcehet dhe çdo dobësi njerëzore i nënshtrohet vullnetit të tij. Xhibrili i zbuloi se ai vetë qëndron para fronit të të Plotfuqishmit dhe për shkak se ai nuk besoi, do të mbetej pa fjalë deri në lindjen e fëmijës. Jashtë populli priste me padurim që prifti të dilte për të dhënë bekimin e zakonshëm. Kur ai u shfaq pa fjalë, të pranishmit kuptuan se ai pa një shfaqje hyjnore brenda shenjtërores. Elizabeta shpejt u ngjiz dhe turpi i shterpësisë e la atë përgjithmonë.