Brenda një kazan të mbushur me katran të vluar dhe yndyrë, Akakios qëndronte i padëmtuar, si në ujë të freskët. Pak më vonë, brenda një tempulli pagan, lutja e tij rrëzoi në tokë të gjitha statujat e perëndive. Ky martir trim i Krishtit jetoi në vitet e perandorit Licinius dhe vinte nga Apolonia e Azisë së Vogël. Ai ishte një predikues i zjarrtë i Ungjillit dhe flaka e besimit të tij tërhoqi shpejt vëmendjen e persekutorëve. Kur u denoncua para autoriteteve, vetë Licinius urdhëroi që ta varnin dhe t’i grisnin mishin me vegla hekuri. Më pas ia dorëzoi prefektit Terentius që të vazhdonte ta torturonte dhe ta përkulte. Prefekti, duke parë qëndrimin e tij të palëkundur, urdhëroi ta hidhnin në kazanin e tmerrshëm. Por dëshmori doli që andej pa më të voglin shenjë, trupi i tij i plotë dhe i paprekur. Atëherë Terenti u përgatit të nisej për në qytetet Apameia dhe Apolonia dhe urdhëroi shenjtorin ta ndiqte të lidhur me zinxhirë. Në një nga këto qytete ai u çua me forcë në tempullin e idhujve. Aty Akacius ngriti duart dhe iu lut me të gjitha forcat Zotit të vërtetë të qiellit. Menjëherë të gjitha statujat në tempull ranë me një bubullimë dhe u shkatërruan para syve të habitur të paganëve. Prefekti, i tërbuar nga kjo mrekulli, e dorëzoi dëshmitarin në tribunë për një pyetje të re dhe më të ashpër. Tribuna urdhëroi fillimisht që ta rrihnin egërsisht me shkopinj derisa toka të mbulohej me gjak. Më pas ai u hodh në një arenë me kafshë të egra, por kafshët nuk guxuan të preknin trupin e shenjtorit. Duke parë këtë fitore të besimit, e hodhën në një furrë të ndezur me flakë që arrinte lart. Dëshmori ishte përsëri i padëmtuar, sikur po ecte në një kopsht të freskët plot me lule. Mulliri, duke menduar se furra ishte ftohur, u afrua për ta kontrolluar vetë. Por zjarri e kapi befas dhe e dogji i tëri, duke e kthyer trupin në hi. Kështu, pandershmëria e tij mori një fund të tmerrshëm, ndërsa shërbëtori i Krishtit jetonte ende. Pas vdekjes së tribunit, Shën iu dorëzua një gjyqtari të ri, Poseidonius, për një marrje tjetër në pyetje. Ai urdhëroi që dëshmori të lidhej me zinxhirë të rëndë dhe ta çonin në këmbë në Milet. Në këtë qytet Akaci vazhdoi me guxim predikimin e Ungjillit dhe besimin e vërtetë. Lutja e tij vetëm me një armë shtypi statujat e perëndive të rreme në tempujt atje. Paganët, të tërbuar nga ky turp i ri për perënditë e tyre, vendosën ta vrisnin menjëherë. Kështu dhanë urdhrin përfundimtar dhe ia prenë me shpatë kokën e ndershme dëshmorit trim. Në kohën e prerjes së kokës, ndodhi mrekullia paradoksale që lavdëron Kisha në sinaksarin e tij. Nga plaga rrodhi gjak dhe qumësht njëkohësisht, shenjë e pastërtisë dhe pastërtisë së shpirtit të tij. Një plak i nderuar i quajtur Leontios e priti me respekt reliktin e shenjtë dhe martir. Pasi e vajosi me mirrë dhe parfume, e depozitoi me nderime në qytetin e Sinades në Azinë e Vogël. Tani do ta ruaj këtë dhe do të ekzekutoj verifikuesin për të konfirmuar pajtueshmërinë me të gjitha rregullat. **Dosja për të dorëzuar:** `07_28_Shën_Akakios_Martyr. txt`