Shenjtori kulloti me urtësi dhe butësi kopenë e arsyeshme të Krishtit në qytetin e Nikozisë. Për shërbimin më të mirë të besimtarëve, ai themeloi Manastirin Odhigjitria me një kishë të madhe dhe një varrezë të gjerë rreth saj. Në të njëjtin qytet ndërtoi edhe një manastir, ku sipas traditës u bë monake edhe nëna e tij e devotshme Domnikës. Ai urdhëroi që të gjitha murgeshat që kalonin nga Qipro për të vizituar Tokën e Shenjtë të akomodoheshin atje. Ai jetoi në varfëri, pasi gjithçka që kishte ua shpërndante të varfërve dhe të sëmurëve të qytetit. Kur një tërmet i madh shkatërroi Nikozinë, Shën vrapoi midis rrënojave dhe nxori me duart e tij të gjallët dhe të vdekurit. Ai e kaloi gjithë jetën e tij në agjërim, lutje dhe mësimdhënie të vullnetit hyjnor dhe qëndroi si shembull virtyti për tufën e tij. Ai fjeti në Zotin rreth moshës tetëdhjetë vjeç dhe u varros në Manastirin Odhigjitria që ai kishte themeluar. Nga veprat e shkruara të hierarkut, ka mbijetuar vetëm jeta e mësuesit të tij Spiridonit, të cilën ai e kishte kompozuar fillimisht në vargje jambike. Sot, e vetmja kishë kushtuar atij në Qipro është brenda shkollës fillore Eleneion në Nikozia.