Shën Lydia ose Filipizia

Në plazhin e një lumi, jashtë Filipit, një shitës i purpurt nga Tiatira u bë gruaja e parë në Evropë që pranoi fjalën e Krishtit. Ajo dhe gjithë familja e saj u pagëzuan atje, duke i hapur rrugën mbarë Maqedonisë për ta njohur Ungjillin. Apostulli Pal ishte në Troadë kur pa në ëndërr një maqedonas që i lutej me zell që të kalonte dhe të ndihmonte popullin e tij. Pali njohu në këtë zë vullnetin e Zotit dhe menjëherë vendosi të niste udhëtimin e tij për në Maqedoni. Ai mori me vete shokët e tij besnikë, Timoteun, Silën dhe Lukën, dhe ata zbritën në Napoli. Prej andej ata marshuan drejt qytetit të Filipit, një koloni e rëndësishme romake në brendësi të Maqedonisë. Në periferi të qytetit, pranë përroit të një lumi të vogël, kishte një vend lutjeje hebreje. Ishte e shtunë dhe aty ishin mbledhur disa gra të devotshme për t'u falur qetësisht. Apostulli i johebrenjve u ul midis tyre dhe filloi t'u predikonte fjalën e Perëndisë me fjalë të thjeshta dhe të gjalla. Kështu, për herë të parë në tokën evropiane, predikimi i Ungjillit u dëgjua nga buzët e një apostulli të Krishtit. Gratë e perëndishme dëgjuan me vëmendje dhe nderim fjalët e këtij hebreu të panjohur, i cili fliste për një Mesi të pritur. Ndër to spikaste një grua me interes të gjallë dhe zemër të hapur, Lidia nga Tiatira e Azisë së Vogël. Ajo ishte e konvertuar në besimin hebre dhe ushtronte profesionin e një shitëse të purpurt, duke tregtuar pëlhura të çmuara ngjyrë vjollce. Teksa dëgjonte me etje fjalimin e Palit, Zoti ia hapi zemrën për të marrë të vërtetën. Kur apostulli i foli asaj për Krishtin Mesia, ajo besoi pa hezitim dhe e pranoi me gjithë zemër predikimin e tij. Ai nuk e kufizoi veten në një pranim të brendshëm, por menjëherë kërkoi të pagëzohej në ujërat e lumit. Së bashku me Lidia, e gjithë familja e saj u pagëzua, fëmijë dhe shërbëtorë, duke formuar bërthamën e parë të Kishës në Filipi. Kështu ajo u bë gruaja e parë maqedonase dhe evropiane që u regjistrua si qytetare e mbretërisë qiellore. Ky akt do të ishte një moment historik për rrjedhën e krishterimit në kontinentin tonë të vjetër. Zemra e Lidias ishte e mbushur me mirënjohje të thellë për ata që i dhanë dritën e besimit të vërtetë. Ajo donte të tregonte dashurinë dhe respektin e saj për apostujt e Krishtit në çdo mënyrë të mundshme. Ajo iu lut me këmbëngulje që të pranonin mikpritjen e shtëpisë së saj dhe të qëndronin atje për sa kohë të qëndronin në Filipi. "Nëse më keni gjykuar si besnik ndaj Zotit, ejani në shtëpinë time dhe qëndroni atje", u tha ai me zjarr. Këmbëngulja e saj ishte e tillë që Pali dhe shokët e tij më në fund e pranuan ftesën. Shtëpia e saj u bë shtëpia e parë e lutjes dhe kisha e parë e shtëpisë në tokën evropiane. Që andej filloi veprimtaria misionare e Palit në Filipi dhe në zonat përreth të Maqedonisë. Kisha Orthodhokse e nderon Lidian si Apostull të Barabartë, duke njohur pozitën e saj të madhe në përhapjen e Ungjillit. Në vendin e shenjtë të pagëzimit të saj, buzë lumit Zygactis, sot ngrihet një pagëzim i bukur. Kjo ndërtesë të kujton në formën e bazilikave të hershme të krishtera të Filipit dhe është një pelegrinazh për mijëra besimtarë nga çdo cep i botës. Kujtimi i Shën Lidias përkujtohet nga Kisha e Greqisë më 20 maj, ndërsa kishat sllave e festojnë atë më 23 mars. Kanonizimi i saj zyrtar u bë nga Patriarkana Ekumenike e Kostandinopojës më njëzet e tre maj të nëntëmbëdhjetë e shtatëdhjetë e dy. Kjo njohje vërtetoi atë që njerëzit e devotshëm besuan dhe nderuan për shumë shekuj në Filipi dhe Maqedoni. Figura e saj mbetet simbol i besimit femëror, i zemrës së hapur dhe mikpritjes ndaj popullit të Zotit. Në jetën e saj ne shohim fuqinë e dëgjimit të përulur të fjalës hyjnore për të transformuar familje dhe shoqëri të tëra. Lidia nuk ishte as teologe, as predikuese, por një grua biznesmene që punonte me ndjeshmëri të thellë shpirtërore. Me pagëzimin e saj ajo hapi dyert e Evropës ndaj hirit të Ungjillit dhe u bë model për çdo brez. Në Filipi, vendi i pagëzimit të saj mbetet një martire e gjallë e atij momenti historik që ndryshoi rrjedhën e kontinentit tonë. Turma pelegrinësh zbresin në ujërat e Zygactis për të pagëzuar fëmijët e tyre ku u pagëzua gruaja e parë e krishterë evropiane. Kështu kujtimi i saj mbetet përjetësisht i gjallë në zemrën e Ortodoksisë.