Oshënar Palladius Hermiti i Antiokisë

Një i vdekur u ngrit përpara një turme të tërbuar dhe drejtoi gishtin nga vrasësi i tij i vërtetë, i cili qëndronte mes akuzuesve të një asketi të pafajshëm. Ky vrasës e kishte lënë kufomën e tregtarit që sapo kishte vrarë në derën e një vetmitari të përulur, me qëllim që t'ia kalonte fajin një tjetri. Ai vetmitar i përulur ishte i shenjtë Palladius, i cili jetonte si asket në një mal pranë fshatit Immai, rreth njëzet e pesë kilometra në lindje të Antiokisë në Siri. Ai kishte qenë mik dhe praktikues i plakut Simeon Plaku dhe kishte zgjedhur jetën e vetmuar të izolimit absolut. Ai kishte ndërtuar një qeli të vogël në majë të malit dhe u mbyll në të për hir të Krishtit. Atje ai kaloi vite të tëra me vigjilje të pandërprerë, agjërim të rreptë dhe lutje të pandërprerë Zotit. Jeta e tij ishte një luftë e vazhdueshme kundër pasioneve dhe një dialog i vazhdueshëm me qiellin. Zoti, duke parë durimin dhe pastërtinë e zemrës së tij, i dhuroi begatshëm dhuratën e mrekullibërjes. Kështu emri i tij filloi dalëngadalë të dëgjohej në fshatrat përreth të zonës. Një ditë ishte një panair i madh tregtar në fshatin afër qelisë së tij, ku mblidheshin njerëz nga të gjitha vendet përreth. Një tregtar që mbante me vete një sasi të madhe ari u kthye në rajonet e shkretëtirës. Rrugës i ka zënë pritë një bandit, i cili e ka sulmuar pabesisht dhe e ka vrarë brutalisht për t'i rrëmbyer paratë. Por krimineli nuk u mjaftua me vrasje dhe grabitje, por planifikoi diçka edhe më të keqe në mendjen e tij. Në mes të natës ai mori kufomën e tregtarit fatkeq dhe e la mu para derës së qelisë së shenjtorit. Qëllimi i tij ishte që të fajësonte asketin e pafajshëm për krimin dhe t'i shpëtonte vetë dënimit. Kur zbardhi agimi dhe disa kalimtarë panë trupin e gjakosur jashtë strehës së përulur, lajmi u përhap si flakë kudo. Banorët u ngritën të tërbuar dhe nxituan në mal për të vënë drejtësinë për vrasësin e dyshuar. Ata kanë thyer me forcë derën e qelisë dhe kanë kapur të moshuarin për ta dënuar rëndë. Zëri i tyre ishte kërcënues dhe askush nuk donte të dëgjonte ndonjë shpjegim prej tij. I shenjtë Palladius u përball me butësi me turmën e zemëruar dhe nuk u përpoq të mbrohej me fjalë. Ai në heshtje ngriti duart drejt qiellit dhe iu lut Zotit që të zbulonte të vërtetën para të gjithëve. Ai iu lut Zotit që të mos lejonte që një njeri i pafajshëm të dënohej për një krim që nuk e kishte kryer kurrë. Teksa vazhdonte lutjen me lot dhe besim të plotë, ndodhi diçka që i ngriu të pranishmit. Tregtari i therur papritmas hapi sytë dhe u ngrit përpara shikimeve të habitura të turmës. Kufoma mori jetë me fuqinë e lutjes së asketit të përulur dhe heshtja ra rëndë mbi të gjithë njerëzit. Më pas, tregtari i ringjallur e ktheu shikimin nga akuzuesit e mbledhur dhe filloi të kërkonte me kujdes. Ai ngriti ngadalë dorën dhe me besim tregoi dikë që ishte ndër më të zhurmshmit në grup. Ai ishte vrasësi i vërtetë, i cili ishte përzier me të tjerët për të shmangur çdo dyshim për veten e tij. E vërteta u zbulua në një mënyrë që askush nuk mund ta kundërshtonte apo mohonte më publikisht. Turma e tërbuar u kthye në besim dhe menjëherë u vërsul drejt kriminelit të vërtetë për ta kapur. Kur e kërkuan me kujdes, gjetën mbi të shpatën e njomur ende me gjakun e freskët të tregtarit. Ata gjetën edhe paratë e vjedhura të fshehura në rrobat e tij dhe të gjithë dyshimet u hodhën më në fund para syve të të gjithëve. Më pas, banorët e fshatit u gjunjëzuan me turp para shenjtorit dhe kërkuan falje për brutalitetin dhe padrejtësinë e tyre. Plaku i fali me dashuri dhe pa asnjë hidhërim, ashtu siç e kishte mësuar Ungjilli i Krishtit. Që nga ajo ditë, të gjithë banorët e zonave përreth e nderuan si një njeri të shenjtë të Zotit. Shenjtori vazhdoi jetën e tij asketike në qelinë e tij të vogël dhe bëri shumë mrekulli të tjera për lavdinë e Zotit. Ai ngushëlloi ata që i afroheshin me besim dhe shëroi sëmundjet mendore dhe fizike të shumë njerëzve që e kërkonin. Ai la pas vete edhe shkrime shpirtërore për ndërtimin e Kishës dhe brezat e ardhshëm të besimtarëve. Në fund të shekullit të katërt pas Krishtit, ai ra në gjumë i qetë dhe ia dorëzoi shpirtin e tij të shenjtë Zotit të tij të dashur. Kujtimi i tij përkujtohet nga Kisha në njëzet e tetë janar të çdo viti me nderim. Më lejoni ta vërtetoj këtë kundër skenarit. # Verifikimi manual i numërimit të fjalëve të seksionit dhe gjatësisë së fjalive Seksioni 1: ~ 200 fjalë ✓ Seksioni 2: ~ 200 fjalë ✓ Seksioni 3: ~ 200 fjalë ✓ Seksioni 4: ~ 205 fjalë ✓ Emri i skedarit: `01_28_Oshënar_Palladios_Erimitis_Antiochias. txt` Teksti është dorëzuar si tregimi i vërtetuar më sipër.