Ο Απόστολος Τίτος της Γορτύνης
Από νεαρό ειδωλολάτρη της Κρήτης, που μελετούσε με πάθος τον Όμηρο και τους αρχαίους φιλοσόφους, έφτασε να σταθεί δίπλα στον απόστολο Παύλο.
Από νεαρό ειδωλολάτρη της Κρήτης, που μελετούσε με πάθος τον Όμηρο και τους αρχαίους φιλοσόφους, έφτασε να σταθεί δίπλα στον απόστολο Παύλο.
Μια γυναίκα έτρεχε ξυπόλυτη προς τον τόπο της σφαγής, κρατώντας στην αγκαλιά της το μικρό παιδί της, για να μη χάσει εκείνο το στεφάνι…
Όταν τον έριξαν στα άγρια θηρία για να τον κατασπαράξουν, ένα λιοντάρι άνοιξε το στόμα του και δόξασε με ανθρώπινη φωνή τον Χριστό.
Στις όχθες της λίμνης Σελιγκέρ, καθ' οδόν προς το Βλαντίμιρ, ο Άγιος Μαρτύριος παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο τον Αύγουστο του έτους χίλια…
Ένας ηγούμενος ξακουστού ρωσικού μοναστηριού περπατούσε με ράσα παλιά και γεμάτα μπαλώματα, προκαλώντας την έκπληξη του ίδιου του Μεγάλου Πρίγκιπα της Μόσχας.
Τον κρέμασαν σε μια λεύκα του Κολικόντασι, με την ίδια του τη συγκατάθεση, χωρίς να τους αφήσει να του δέσουν τα χέρια.
Από το ραβδί ενός ταπεινού ηγουμένου ξεπήδησε φλόγα τρομερή, που έκανε τους ληστές να εγκαταλείψουν τα ιερά σκεύη και να τραπούν σε φυγή.
Μέσα στο σκοτάδι της περσικής μαγείας, μια νεαρή ιέρισσα της φωτιάς γκρέμισε τον βωμό των ειδώλων και φώναξε δημόσια το όνομα του Χριστού.
Όταν χτίστηκε ξανά ο μεγαλόπρεπος Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως στη Μόσχα, τα ιερά λείψανα του Αγίου Πέτρου μεταφέρθηκαν εκεί με λαμπρότητα.
Μέσα στη βαθιά νύχτα, ενώ ο Άγιος Σέργιος διάβαζε τον Ακάθιστο Ύμνο, μια φωνή ακούστηκε ξαφνικά να αναγγέλλει την έλευση της Παναχράντου.