Ο Απόστολος Τίτος της Γορτύνης

Από νεαρό ειδωλολάτρη της Κρήτης, που μελετούσε με πάθος τον Όμηρο και τους αρχαίους φιλοσόφους, έφτασε να σταθεί δίπλα στον απόστολο Παύλο. Στα είκοσί του χρόνια άκουσε μια φωνή από τον ουρανό να τον προτρέπει να εγκαταλείψει την ελληνική σοφία και να αναζητήσει τη σωτηρία της ψυχής του. Ο Τίτος καταγόταν από επιφανή ειδωλολατρική οικογένεια της Κρήτης, που συνέδεε τη γενιά της με τον αρχαίο βασιλιά Μίνωα.

Από τη νεότητά του ζούσε με σωφροσύνη και διατηρούσε την παρθενία του, όπως μαρτυρεί αργότερα και ο ιερομάρτυρας Ιγνάτιος ο Θεοφόρος. Δεν γνώριζε ακόμη τον αληθινό Θεό, όμως τον τιμούσε άθελά του με τα έργα της αγνής του ζωής. Μετά τη φωνή που άκουσε, πέρασε έναν ολόκληρο χρόνο σε αναζήτηση και προβληματισμό.

Έπειτα δέχτηκε στον ύπνο του την εντολή να μελετήσει τα εβραϊκά βιβλία των προφητών. Άνοιξε τον προφήτη Ησαΐα και τα λόγια του τον συγκλόνισαν σαν να απευθύνονταν προσωπικά στην ψυχή του. Από εκείνη τη στιγμή η καρδιά του φλογίστηκε για τον Θεό των Εβραίων και απομακρύνθηκε εσωτερικά από τη λατρεία των ειδώλων.

Όταν έφτασε στην Κρήτη η φήμη του μεγάλου Προφήτη που εμφανίστηκε στην Παλαιστίνη, ο ανθύπατος του νησιού, θείος του Τίτου από τη μητέρα του, σκέφτηκε να στείλει εκεί τον λόγιο ανιψιό του. Ήθελε να ακούσει με προσοχή τα λόγια του Χριστού και να μεταφέρει πιστά όσα θα μάθαινε στους συμπατριώτες του. Ο Τίτος έφτασε στα Ιεροσόλυμα, αντίκρισε τον Κύριο, άκουσε τη διδασκαλία του και τον ακολούθησε ανάμεσα στα πλήθη.

Έγινε αυτόπτης μάρτυρας πολλών θαυμάτων, του σταυρικού πάθους, της λαμπρής Αναστάσεως και της Αναλήψεως του Σωτήρα. Την ημέρα της Πεντηκοστής βρισκόταν στα Ιεροσόλυμα και άκουσε τους αποστόλους να μιλούν διάφορες γλώσσες με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ανάμεσα στις γλώσσες που ακούστηκαν ήταν και η κρητική, όπως καταγράφεται στις Πράξεις των Αποστόλων με ιδιαίτερη σαφήνεια.

Όταν αργότερα άνοιξε η πόρτα της πίστης και για τους εθνικούς, ο Τίτος δέχτηκε το άγιο βάπτισμα από τον απόστολο Παύλο. Παρότι παρέμεινε απερίτμητος, οι απόστολοι στην αποστολική σύνοδο αποφάσισαν να μην επιβάλλουν την περιτομή στους χριστιανούς που προέρχονταν από τα έθνη. Από εκείνη τη στιγμή ο Τίτος συγκαταριθμήθηκε στους εβδομήντα αποστόλους και συνόδευσε τον Παύλο σε πολλές ιεραποστολικές πορείες με σταθερότητα και αφοσίωση.

Ο μέγας απόστολος τον ονομάζει στις επιστολές του πότε γνήσιο τέκνο και πότε αδελφό αγαπημένο της κοινής πίστης. Όταν κάποτε ο Παύλος έφτασε στην Τρωάδα και δεν βρήκε εκεί τον Τίτο, αναστατώθηκε η ψυχή του και δεν μπορούσε να βρει ανάπαυση στο κήρυγμα. Αλλού πάλι ομολογεί πως ο Θεός, που παρηγορεί τους ταπεινούς, τους παρηγόρησε με την παρουσία του αγαπημένου του μαθητή.

Ο Τίτος στάλθηκε στην Κόρινθο για να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις της εκεί Εκκλησίας και ολοκλήρωσε με επιτυχία την αποστολή του γύρω στο πενήντα επτά. Κήρυξε μαζί με τον Παύλο στην Έφεσο και αργότερα στάλθηκε ως αυτόνομος ιεραπόστολος στις πόλεις της Δαλματίας. Συχνά αποτέλεσε τον έμπιστο φορέα των αποστολικών επιστολών, ιδιαίτερα εκείνων που απευθύνθηκαν στους Κορινθίους με αυστηρότητα και αγάπη.

Η σχέση του με τον Παύλο ήταν δεσμός βαθιάς πνευματικής αγάπης, που συνδύαζε την υπακοή του μαθητή με την τρυφερότητα του γιου. Στην πορεία τους έφτασαν στην Κρήτη, την πατρίδα του Τίτου, για να σπείρουν τον σπόρο του Ευαγγελίου ανάμεσα στους συγγενείς του. Ανθύπατος του νησιού ήταν τότε ο Ρουστίλος, σύζυγος της αδελφής του Τίτου, που στην αρχή χλεύασε τα λόγια των αποστόλων.

Όταν όμως ο Παύλος ανέστησε τον νεκρό γιο του Ρουστίλου, εκείνος πίστεψε αμέσως και βαπτίστηκε μαζί με όλη του την οικογένεια. Πολλοί άλλοι Κρητικοί ακολούθησαν το παράδειγμά τους και προστέθηκαν στη νέα κοινότητα της Εκκλησίας του νησιού. Ο Παύλος χειροτόνησε τότε τον Τίτο επίσκοπο της Κρήτης και των γύρω νησιών και του εμπιστεύτηκε τους νεοφώτιστους χριστιανούς.

Από τη Νικόπολη της Ηπείρου του έστειλε αργότερα τη γνωστή ποιμαντική επιστολή, που τον αποκαλεί γνήσιο τέκνο της κοινής πίστης. Τον προέτρεψε να συμπληρώσει τα ελλιπή και να χειροτονήσει πρεσβυτέρους σε κάθε πόλη του νησιού με σύνεση. Ο ιερός Χρυσόστομος παρατηρεί πως ο Τίτος ήταν ο πιο ικανός από τους συνεργάτες του Παύλου, γι' αυτό του ανέθεσε ολόκληρο νησί.

Ο απόστολος τον κάλεσε για λίγο κοντά του στη Νικόπολη, και έπειτα ο Τίτος επέστρεψε στο ποίμνιό του. Όταν ο Παύλος συνελήφθη και οδηγήθηκε δέσμιος στη Ρώμη για να δικαστεί, ο Τίτος έσπευσε κοντά του εγκαταλείποντας προσωρινά την Κρήτη. Παρέμεινε στη Ρώμη μέχρι τον μαρτυρικό θάνατο του δασκάλου του και ενταφίασε με σεβασμό το τίμιο σώμα του μετά την αποτομή της κεφαλής.

Έπειτα επέστρεψε στο ποίμνιό του και εγκατέστησε τη θρονική του έδρα στην αρχαία και ένδοξη πόλη της Γορτύνης. Εργαζόταν ακούραστα για να οδηγήσει τους Έλληνες της Κρήτης από την πλάνη της ειδωλολατρίας στη γνώση του αληθινού Θεού. Ο Κύριος του χάρισε πλούσια τη δωρεά της θαυματουργίας, ώστε να στηρίζει το κήρυγμά του με ορατά σημεία.

Σε μια γιορτή προς τιμήν της θεάς Άρτεμης πλησίασε το συγκεντρωμένο πλήθος και προσπάθησε να τους μιλήσει για τον Χριστό. Όταν είδε πως δεν τον άκουγαν, προσευχήθηκε με δάκρυα και αμέσως το είδωλο της θεάς έπεσε και έγινε σκόνη μπροστά τους. Από το θαύμα εκείνο πεντακόσιες ψυχές πίστεψαν στον Χριστό και βαπτίστηκαν την ίδια ημέρα με χαρά.

Παρόμοιο θαύμα συνέβη και με τον μεγάλο ναό του Δία, που γκρεμίστηκε ξαφνικά ενώ πλησίαζε στην ολοκλήρωσή του. Στη θέση του ειδωλικού ναού οι νέοι πιστοί έχτισαν μια όμορφη εκκλησία αφιερωμένη στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού. Με τέτοια σημεία και με τον ακούραστο λόγο του ο Τίτος οδήγησε πλήθη Κρητικών στην πίστη του αληθινού Θεού.

Φώτισε ολόκληρο το νησί και τις γύρω περιοχές με το φως της ευαγγελικής αλήθειας και της αποστολικής διδασκαλίας. Έζησε με ταπείνωση, αγρυπνία και κήρυγμα μέχρι τα βαθιά γεράματά του, χωρίς ποτέ να εγκαταλείψει το ποίμνιο της Κρήτης. Όταν έφτασε η ώρα της κοιμήσεώς του, σε ηλικία ενενήντα τεσσάρων ετών, άγγελοι κατέβηκαν από τον ουρανό για να παραλάβουν την ψυχή του.

Το πρόσωπό του τότε έλαμψε σαν ήλιος και φανέρωσε τη δόξα που του χάρισε ο Κύριος για την πιστή του διακονία. Το ιερό λείψανό του ενταφιάστηκε με τιμές στη Γορτύνη και έγινε πηγή ευλογίας για τους πιστούς του νησιού. Αργότερα, μετά από πολλούς αιώνες, μεταφέρθηκε στον ναό του Αγίου Μάρκου στη Βενετία για ασφάλεια από τις λεηλασίες.

Τον Μάιο του χιλίοστού εννιακοσιοστού εξηκοστού έκτου έτους η τίμια κάρα του επέστρεψε στο αγαπημένο του νησί. – No numerals: I have "πεντακόσιες", "ενενήντα τεσσάρων", "χιλίοστού εννιακοσιοστού εξηκοστού έκτου", "πενήντα επτά" — all in words ✓ "συγκεντρωμένο" – that's a participial form -μένο.

Also "αγαπημένου/αγαπημένο" – these are -μένος forms. %$ Ο Απόστολος Τίτος της Γορτύνης $% Από νεαρός ειδωλολάτρης της Κρήτης, που μελετούσε με πάθος τον Όμηρο και τους αρχαίους φιλοσόφους, έφτασε να σταθεί δίπλα στον απόστολο Παύλο.

Μετά τη φωνή που άκουσε, πέρασε έναν ολόκληρο χρόνο σε αναζήτηση και σε εσωτερικό προβληματισμό. Έπειτα δέχτηκε στον ύπνο του την εντολή να μελετήσει τα εβραϊκά βιβλία των προφητών με προσοχή. Όταν έφτασε στην Κρήτη η φήμη του μεγάλου Προφήτη που εμφανίστηκε στην Παλαιστίνη, ο ανθύπατος του νησιού σκέφτηκε να στείλει εκεί τον λόγιο ανιψιό του.

Ο ίδιος ήταν θείος του Τίτου από τη μητέρα του και ήθελε να μάθει με ακρίβεια τι δίδασκε ο Προφήτης. Παρότι δεν δέχτηκε την περιτομή, οι απόστολοι στην αποστολική σύνοδο αποφάσισαν να μην την επιβάλλουν στους χριστιανούς που προέρχονταν από τα έθνη. Έτσι ο Τίτος εντάχθηκε ελεύθερα στην πρώτη χριστιανική κοινότητα και άρχισε τη μεγάλη του διακονία στο πλευρό του αποστόλου.

Ο μέγας απόστολος τον ονομάζει στις επιστολές του πότε γνήσιο τέκνο και πότε αδελφό της κοινής πίστης. Αλλού πάλι ομολογεί πως ο Θεός, που παρηγορεί τους ταπεινούς, τους παρηγόρησε με την παρουσία του αγαπητού του μαθητή. Ο Τίτος στάλθηκε στην Κόρινθο για να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις της εκεί Εκκλησίας και ολοκλήρωσε με επιτυχία την αποστολή του.

Σε όλη του τη ζωή ακολούθησε τον δάσκαλό του όχι ως απλός βοηθός, αλλά ως πιστό τέκνο που τιμά τον πατέρα του. Ο ιερός Χρυσόστομος παρατηρεί πως ο Τίτος ήταν ο πιο ικανός από τους συνεργάτες του Παύλου, και γι' αυτό του ανέθεσε ολόκληρο το νησί. Ο απόστολος τον κάλεσε για λίγο κοντά του στη Νικόπολη, και έπειτα ο Τίτος επέστρεψε ξανά στο ποίμνιό του.

Όταν ο Παύλος συνελήφθη και οδηγήθηκε δέσμιος στη Ρώμη για να δικαστεί, ο Τίτος έσπευσε κοντά του και άφησε προσωρινά την Κρήτη. Σε μια γιορτή προς τιμήν της θεάς Άρτεμης πλησίασε το πλήθος και προσπάθησε να τους μιλήσει για τον Χριστό. Έζησε με ταπείνωση, με αγρυπνία και με κήρυγμα μέχρι τα βαθιά γεράματά του, χωρίς ποτέ να εγκαταλείψει το ποίμνιό του.

Τον Μάιο του χιλίοστού εννιακοσιοστού εξηκοστού έκτου έτους η τίμια κάρα του επέστρεψε στο αγαπημένο νησί του. Also "αγαπημένο/αγαπημένου/αγαπημένο νησί", "νεοφώτιστους" (-ισμένους no, it's -ιστους, okay), "αγαπητού" — fine. Let me hunt for -μένος/-μένη/-μένο:

– "αφιερωμένη" → change to "που είχε αφιερωθεί" or rephrase – "αγαπημένου του μαθητή" → "αγαπητού του μαθητή" ✓ (already done) – "αγαπημένο νησί του" → "αγαπητό νησί του"

Also check for -οντας/-ώντας: I don't see any. Στη θέση του ειδωλικού ναού οι νέοι πιστοί έχτισαν μια όμορφη εκκλησία στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού του αληθινού Θεού. Τον Μάιο του χιλίοστού εννιακοσιοστού εξηκοστού έκτου έτους η τίμια κάρα του επέστρεψε στο αγαπητό του νησί.

**Filename:** `08_25_Άγιος_Απόστολος_Τίτος_Γορτύνης_Ελληνικά_Καθαρά. Ανθύπατος του νησιού ήταν τότε ο Ρουστίλος, σύζυγ