Άγιος Αββακούμ ο Νεομάρτυρας της Θεσσαλονίκης
Στις έξι Αυγούστου του χιλίων εξακοσίων εικοσιοκτώ, μέσα στη μεγαλούπολη της Θεσσαλονίκης, ένας ταπεινός μοναχός έδωσε τη ζωή του για τον Χριστό.
Στις έξι Αυγούστου του χιλίων εξακοσίων εικοσιοκτώ, μέσα στη μεγαλούπολη της Θεσσαλονίκης, ένας ταπεινός μοναχός έδωσε τη ζωή του για τον Χριστό.
Στην Άβυδο, κοντά στην Κωνσταντινούπολη, μια ευλαβής γυναίκα ονόματι Σοφιανή έμεινε νεκρή για τρία ολόκληρα ημερονύκτια.
Σαράντα μέρες πριν από το Πάθος, ο Χριστός ανέβασε τρεις μόνο μαθητές σε ένα ψηλό βουνό και άστραψε μπροστά τους σαν ήλιος.
Μέσα στη νύχτα, ένας ειδωλολάτρης γαιοκτήμονας ονειρεύτηκε πως έψαλλε δαβιτικό στίχο και ξύπνησε με πόθο για την Εκκλησία του Χριστού.
Μέσα στη νύχτα της ενδέκατης Φεβρουαρίου, ένας πύρινος στύλος υψώθηκε από τη γη ως τον ουρανό πάνω από τη Λαύρα του Κιέβου.
Στο μακρινό βορρά της Ρωσίας, ληστές αποκεφάλισαν έναν ταπεινό ιερομόναχο, επειδή αρνήθηκε να τους παραδώσει τον θησαυρό της μονής του.
Ένα κατάλευκο περιστέρι κατέβηκε ξαφνικά μέσα στη σύναξη και κάθισε στο κεφάλι ενός άσημου πρεσβυτέρου που μόλις είχε φτάσει από το χωριό.
Όταν η μητέρα του κυοφορούσε ακόμη το παιδί, ο ίδιος ο δαίμονας μέσα από τον ειδωλολατρικό ιερέα φώναξε πως αυτό το βρέφος θα γκρεμίσει…
Στα εκατόν δέκα του χρόνια, ένας στρατιώτης με εξήντα χρόνια υπηρεσίας στα ρωμαϊκά τάγματα στάθηκε όρθιος μπροστά στον Ιουλιανό τον Παραβάτη χωρίς ίχνος φόβου.
Στην κορυφή του Θαβώρ το πρόσωπο του Χριστού έλαμψε σαν τον ήλιο μπροστά σε τρεις μόνο εκλεκτούς μαθητές του.