Όσιος Μακάριος ο Νηστευτής της Χαχούλης

Τον νεαρό μοναχό Γεώργιο, που αργότερα έγινε ο μέγας ασκητής του Αγίου Όρους, τον έφεραν στον Μακάριο για να λάβει την ευλογία του. Ο όσιος γέροντας τον αγκάλιασε με στοργή και τον ονόμασε πνευματικό του παιδί μέσα στην ησυχία του μοναστηριού. Η μονή της Χαχούλης βρίσκεται στη νότια Γεωργία και χτίστηκε στο δεύτερο μισό του δέκατου αιώνα από τον βασιλιά Δαβίδ τον Κουροπαλάτη.

Ο ίδιος ευσεβής ηγεμόνας ίδρυσε και το μοναστήρι, που στους επόμενους αιώνες έγινε σπουδαίο κέντρο πνευματικής ζωής, επιστήμης και παιδείας για ολόκληρη τη γεωργιανή γη. Σήμερα η ιστορική αυτή μονή βρίσκεται σε τουρκικό έδαφος, όμως η χάρη από τους ασκητικούς αγώνες των πατέρων εξακολουθεί να ποτίζει με ελπίδα την ψυχή του γεωργιανού λαού. Πολλοί άγιοι και θαυματουργοί πατέρες ασκήτεψαν σε αυτό το ιερό σκήνωμα της προσευχής και της μετάνοιας.

Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ο άγιος Βασίλειος, γιος του βασιλιά Μπαγκράτ του Τρίτου, οι αδελφοί Γεώργιος και Σάββας της Χαχούλης, καθώς και ο άγιος Ιλαρίων του Τβάλι. Όλοι αυτοί οι θεοφοβούμενοι ασκητές ζούσαν με δικαιοσύνη και πνευματικούς αγώνες, οδηγημένοι σταθερά από τον άγιο ηγούμενο Μακάριο. Ο πατήρ Μακάριος υπήρξε μεγάλος ασκητής, σοφός διδάσκαλος και προφητικός πνευματικός πατέρας για τη γενιά του.

Στο κελί του έφταναν νεαροί δόκιμοι μοναχοί αλλά και έμπειροι γέροντες, που ζητούσαν συμβουλή και ευλογία για τη ζωή τους. Με τη χάρη του Θεού κατάφερνε να συνδυάζει τις βαριές ευθύνες του ηγουμένου με το μεγάλο πνευματικό έργο της ησυχίας και της μόνωσης. Κέρδισε την προσωνυμία «Νηστευτής» χάρη στην εξαιρετική του άσκηση μέσα από την αυστηρή νηστεία και την αδιάλειπτη προσευχή.

Λέγεται πως ως ηγούμενος της μονής Χαχούλης έλαμπε σαν την πρωινή ανατολή του ηλίου πάνω στα βουνά. Καθοδηγούσε με σύνεση τόσο την πνευματική κίνηση όσο και τον κοσμικό βίο ολόκληρης της ευρύτερης περιοχής Τάο-Κλαρτζέτι. Οι λόγοι του είχαν δύναμη, γιατί πήγαζαν από βαθιά εμπειρία του Θεού και από καθαρή καρδιά γεμάτη ταπείνωση.

Η φήμη της αγιότητάς του ξεπέρασε γρήγορα τα όρια του μοναστηριού και έφτασε σε όλη τη γεωργιανή επικράτεια. Ο όσιος Μακάριος εκοιμήθη ειρηνικά γύρω στο έτος χίλια τριάντα τέσσερα, αφήνοντας πίσω του πλούσια πνευματική κληρονομιά. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις είκοσι μία Δεκεμβρίου με βαθιά ευλάβεια.