Ο Δίκαιος Στέφανος ο Τυφλός και η οικογένειά του

Με διαταγή του σουλτάνου Μουράτ του Δευτέρου, ένας νεαρός Σέρβος πρίγκιπας τυφλώθηκε και έχασε για πάντα την ελπίδα να ανέβει στον θρόνο των πατέρων του. Παρ' όλα αυτά, ο Στέφανος Μπράνκοβιτς θα γινόταν αργότερα ηγεμόνας μιας Σερβίας που κατέρρεε υπό τη βία των Οθωμανών κατακτητών. Ο άγιος Στέφανος ήρθε στον κόσμο το έτος χίλια τετρακόσια δεκαεπτά και ανήκε στη φημισμένη δυναστεία των Μπράνκοβιτς.

Η ζωή του σημαδεύτηκε νωρίς από τη βαρβαρότητα της οθωμανικής εξουσίας, καθώς το έτος χίλια τετρακόσια σαράντα ένα τυφλώθηκε με προσταγή του σουλτάνου. Αυτή η σκληρή πράξη τον απέκλεισε από τη διαδοχή, όταν ο πατέρας του πέθανε το έτος χίλια τετρακόσια πενήντα έξι. Έτσι, τον θρόνο ανέλαβε ο νεότερος αδελφός του, ο Λάζαρος, ως νέος Δεσπότης της Σερβίας.

Ο Στέφανος, γνωστός για την πραότητα του χαρακτήρα του και την εξαιρετική γνώση των Αγίων Γραφών, δοκιμάστηκε από νωρίς. Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν τη Σερβία το έτος χίλια τετρακόσια πενήντα επτά, ταξίδεψε στην τουρκική πρωτεύουσα για να συναντήσει την αδελφή του, που είχε δοθεί σύζυγος στον σουλτάνο. Όταν έμαθε πως οι Τούρκοι είχαν πυρπολήσει με φανατική σκληρότητα τη Μονή της Μιλέσεβα, ο μακάριος Στέφανος ορθώθηκε για να υπερασπιστεί την πατρίδα του από τους κατακτητές.

Το έτος χίλια τετρακόσια πενήντα οκτώ, ο Λάζαρος έφυγε από τη ζωή χωρίς να αφήσει άρρενα διάδοχο για τον σερβικό θρόνο. Τη χώρα ανέλαβε τότε μια τριανδρία αντιβασιλέων, στην οποία μετείχαν ο τυφλός Στέφανος Μπράνκοβιτς, η χήρα Ελένη Παλαιολογίνα και ο Μιχαήλ Αγγέλοβιτς, διοικητής της Ράσκα. Οι φιλότουρκοι κύκλοι της σερβικής αυλής ανακήρυξαν τον βοεβόδα Μιχαήλ νέο Δεσπότη, καθώς ο αδελφός του υπηρετούσε ως βεζίρης του Μωάμεθ του Δευτέρου.

Όμως ο λαός της πρωτεύουσας Σμεντέρεβο, με τη στήριξη της φιλοουγγρικής παράταξης, εμπόδισε αποφασιστικά αυτό το πραξικόπημα. Ο Μιχαήλ Αγγέλοβιτς ρίχτηκε στη φυλακή και ο τυφλός Στέφανος έγινε επιτέλους ηγεμόνας της Σερβίας. Σύντομα όμως, με πρωτοβουλία των βασιλέων της Ουγγαρίας και της Βοσνίας, ήρθε στο Σμεντέρεβο ο Στέφανος Τομάσεβιτς, γιος του βασιλιά της Βοσνίας.

Ο νεαρός νυμφεύτηκε την κόρη του εκλιπόντος ηγεμόνα και ανέλαβε τον τίτλο του Δεσπότη, ανεβαίνοντας στον σερβικό θρόνο την εικοστή πρώτη Μαρτίου του έτους χίλια τετρακόσια πενήντα εννέα. Μετά την έκπτωσή του από τον θρόνο, ο μακάριος Στέφανος ο Τυφλός κατέφυγε για κάποιο διάστημα στη Βούδα, όπου ζούσε η νεότερη αδελφή του Αικατερίνη. Εκείνη ήταν χήρα του Ούγγρου ευγενούς Ούλριχ Τσίλεϊ και τον φιλοξένησε με αδελφική στοργή στους δύσκολους καιρούς της εξορίας.

Από εκεί ο άγιος συνέχισε την πορεία του προς το Ντουμπρόβνικ και έπειτα στην Αλβανία, στην αυλή του ένδοξου Σκεντέρμπεη του Καστριώτη. Στην επικράτεια του Αλβανού ηγεμόνα, το έτος χίλια τετρακόσια εξήντα, νυμφεύτηκε την αγία Αγγελίνα, θυγατέρα του Αλβανού πρίγκιπα Γεωργίου Αριανίτη. Μετά τον γάμο τους, οι Τούρκοι άρχισαν να απειλούν με μένος τη ζωή του μακαρίου Στεφάνου και ολόκληρης της οικογένειάς του.

Αναγκάστηκε λοιπόν να κρυφτεί μαζί με τη σύζυγο και τα τρία παιδιά τους, πρώτα στην Αλβανία και έπειτα στην Ιταλία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στη Βενετία, όπου κοιμήθηκε εν Κυρίω το έτος χίλια τετρακόσια εβδομήντα έξι. Η μακαρία Αγγελίνα μετέφερε τότε με ευλάβεια το άφθαρτο σώμα του συζύγου της στο Κουπίνοβο της Σερβίας.

Στα τέλη του δέκατου πέμπτου αιώνα, ηγεμόνας της Σερβίας ανέλαβε ο μακάριος Ιωάννης, γιος του Στεφάνου και της Αγγελίνας, δοξασμένος αργότερα μαζί με τους γονείς του με πλήθος θαυμαστών σημείων.